II SA/Lu 133/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji dotyczącej zasiłku stałego p o s t a n a w i a przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.. Skarżąca na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że mieszka w mieszkaniu o powierzchni 36,16 m2 i utrzymuje się z zasiłku stałego w kwocie [...]złotych netto oraz dodatku mieszkaniowego w kwocie [...]złotych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącej wynosi [...] złotych netto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącej składają się wydatki na czynsz – [...] złotych miesięcznie, na leki od [...] złotych do [...] złotych miesięcznie, za energię elektryczną – [...] złotych i za telefon – [...] złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego dochód w wysokości [...] złotych netto nie jest w stanie pokryć wydatków związanych ze stałymi miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego. Dlatego zobowiązanie skarżącej do ponoszenia kosztów ustanowienia adwokata z wyboru uznać należy za powodujące uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Wydatek z tego tytułu pogłębiłby jeszcze złą sytuację materialną skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.