II SA/Lu 1335/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Protokolant asysten sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenie na budowę uchyla zaskarżoną decyzję. Sygn.akt II SA / Lu 1335 / 03 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r znak : [...] Starosta na wniosek E.B. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na wykonanie dachu na budynku piwnicy zlokalizowanej na działce nr. ewidencyjny 1279 położonej w miejscowości G . Od powyższej decyzji odwołał się B.P. , podnosząc, iż decyzja narusza jego prawa. Wybudowanie dachu w ocenie składających odwołanie spowoduje bowiem utrudnienia w przejeździe drogą biegnącą pomiędzy ich posesjami, która od wielu lat jest przedmiotem sporu. Rozpoznający odwołanie Wojewoda nie znalazł podstaw do kwestionowania decyzji. W motywach rozstrzygnięcia stwierdzono, iż wnioskodawca spełnił wszystkie wymagania prawa i nie było podstaw do odmowy udzielenia zezwolenia. Projekt budowlany określa, iż na istniejącym obiekcie budowlanym zostanie wykonany wieniec żelbetowy, ściana szczytowa i konstrukcja dachu jednospadowego na teren własnej posesji. Projektowane roboty budowlane w żaden sposób nie zmieniają lokalizacji istniejącego budynku i nie spowodują zawężenia przejazdu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B.P. ponownie zaprotestował przeciwko wydaniu pozwolenia na przedmiotową budowę. Tłumaczył, iż zabudowanie dachem obecnego obiektu spowoduje znaczne zwężenie istniejącej ulicy dojazdowej, co uniemożliwi dojazd do posesji. Zaznaczył ponadto, iż omawiana piwnica usytuowana jest kilkanaście centymetrów w jego gruncie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podkreślił, iż decyzja nie rozstrzyga kwestii lokalizacji piwnicy, ponieważ jest to obiekt istniejący od wielu lat. Roboty budowlane nie wykraczają poza obrys istniejącego budynku, dlatego nie nastąpi zwiększenie utrudnień lub ograniczenie istniejącego przejazdu .Nie ma też podstaw do kwestionowania lokalizacji obiektu piwnicy. Prawo budowlane nie przewiduje potrzeby uzyskiwania zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości na wykonanie robót budowlanych nawet w przypadku obiektu istniejącego bezpośrednio przy granicy działki. Problem, czy obiekt piwnicy znajduje się kilkanaście cm na własności skarżącego nie może być rozstrzygnięty przez organy administracji architektoniczno – budowlanej w postępowaniu o udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art.33 ust.2 pkt.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U z 2001 r Nr.106, poz.1126 ze zmianami ) do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego , jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis art.32 ust.4 pkt.1 prawa budowlanego stanowi zaś , iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Treść powołanych przepisów nie budzi wątpliwości, iż niedopuszczalnym jest wydanie pozwolenia na wniosek podmiotu nie dysponującego decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną na jego rzecz. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 sierpnia 2003 r ( sygn .akt III RN 12 / 2003 ) przypomniał, iż właściwy organ administracji publicznej wydający decyzję o pozwoleniu na budowę ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu okoliczność, iż w chwili wydawania tego pozwolenia inwestor nie posiada wymaganej ustawą prawo budowlane obowiązującej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dotyczącej działki budowlanej , na której ma być zrealizowana wnioskowana inwestycja. Art.39 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst. jedn Dz.U z 1999 r Nr.15 poz.139 ze zmianami ) stanowi , iż zmiana sposobu zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie wymagają ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu roboty budowlane polegające na remoncie lub montażu, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku , jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu, a także roboty budowlane nie wymagające pozwolenia na budowę ( art.39 ust.2 ). Z treści projektu budowlanego wynika, iż dotyczy on przebudowy dachu w istniejącym budynku piwnicy gospodarczej polegającej na rozebraniu istniejącej , zawalonej więźby dachowej, częściowym wyremontowaniu i zwieńczeniu wieńcem żelbetowym istniejących ścian murowanych, wykonaniu ściany szczytowej na ścianie istniejącej usytuowanej w granicy działki, oraz na ścianach poprzecznych zewnętrznych, zamontowaniu nowej więźby dachowej i wykonaniu nowego pokrycia dachu z blachy powlekanej. Zakres opisanych prac wskazuje, iż nie jest to przebudowa, ale odbudowa, rozumiana jako odtworzenie zniszczonego dachu, dla której niezbędnym jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nawet , gdyby przyjąć za prawidłowe stanowisko organów administracji, iż jest to przebudowa, odstąpienie od ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu byłoby usprawiedliwione jedynie wówczas , gdyby nie wiązała się ona ze zmianą sposobu zagospodarowania terenu. W tym przypadku ramy zamierzonych prac wykluczają taką ocenę. Powyższą okoliczność Sąd był uprawniony uwzględnić nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Decyzja błędna jest także z innych powodów. W skardze strona podniosła zarzut usytuowania budynku w nieruchomości stanowiącej jej własność. Z akt sprawy nie wynika , aby w toku postępowania administracyjnego zgłaszała w tej mierze jakiekolwiek wątpliwości. Wobec jednak wymogu określonego w art.32 ust.4 pkt.2 prawa budowlanego nakładającego na podmiot ubiegający się o wydanie pozwolenia na budowę wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane , kwestia ta nie może budzić żadnych wątpliwości i powinna być przestrzegana przez organy orzekające z urzędu. Za wadliwe uznać należy założenie organu odwoławczego, wywodzące możliwość wydania pozwolenia na budowę z powołaniem się na fakt, iż budynek w obecnej lokalizacji istnieje już od wielu lat. W świetle przepisów prawa budowlanego okoliczność ta nie ma żadnego znaczenia. Jeśli zatem faktycznie budynek piwnicy zlokalizowany jest w nieruchomości sąsiedniej inwestor był zobowiązany przedstawić prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące ten fragment gruntu. Rzeczą organów jest wyjaśnienie także tej okoliczności. Z tych względów na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153 , poz. 1270 ) należało uchylić zaskarżoną decyzję.