II SA/Lu 134/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych i zwrotu nienależnie pobranych świadczeń p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] r. przyznającą E. C. świadczenia rodzinne w okresie od 1 lutego 2007 r. do 31 marca 2007 r. na dzieci W., .I i K., odmawiającą jej przyznania świadczeń rodzinnych na wymienione dzieci w okresie od 1 kwietnia 2007 r. do 31 sierpnia 2007 r., uznającą pobranie przez nią nienależnego świadczenia rodzinnego na dzieci w kwocie 3.200 zł w okresie od 1 kwietnia 2007 r. do 31 sierpnia 2007 r. oraz zobowiązującą ją do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Decyzja ta została skutecznie doręczona stronie w dniu 29 października 2008 r. (k. 12 akt administracyjnych). W dniu 17 lutego 2009 r. E. C. wniosła skargę na powyższą decyzję. W skardze podniosła, iż zaskarżona decyzja nie została jej doręczona, gdyż w dniu 12 października 2008 r. wyjechała wraz z dziećmi za granicę. Skarżąca nie złożyła jednak wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "ustawa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja z dnia [...] r. została wysłana przez Kolegium skarżącej E. C. za pośrednictwem poczty na adres zamieszkania wskazany przez nią w odwołaniu z dnia 11 września 2008 r. W dniu 15 października 2008 r. z powodu braku możliwości doręczenia stronie decyzji bezpośrednio (art. 42 k.p.a.) bądź poprzez osoby wskazane w art. 43 k.p.a. (domowników, sąsiadów, dozorcę), pismo to pozostawiono na okres 14 dni w Urzędzie Pocztowym Łęczna 1. Jednocześnie umieszczone zostało w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni. W dniu 22 października 2008 r. pozostawiono powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Wobec nie podjęcia przesyłki we wskazanym wyżej terminie pismo w dniu 30 października 2008 r. zostało zwrócone Kolegium (k.12). W takim przypadku zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. uważa się, iż doręczenie zostało dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca odpis zaskarżonej decyzji została złożona w Urzędzie Pocztowym Ł. 1 w dniu 15 października 2008 r. Skarżąca nie podjęła tej przesyłki w okresie przechowywania w placówce pocztowej, co oznacza, iż doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło skutecznie w dniu 29 października 2008 r. Skarga E. C. na tę decyzję została złożona w dniu 17 lutego 2009 r. (k.3 akt sądowych), a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął w dniu 28 listopada 2008 r. Skarga ta podlega zatem odrzuceniu, jako spóźniona, na podstawie powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.