II SA/Lu 135/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. i S. małżonków K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. i S. małżonków K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący A. i S. małżonkowie K. na urzędowych formularzach wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Po złożeniu powyższego wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła sporządzona przez radcę prawnego działającego w imieniu i na rzecz skarżących skarga kasacyjna wraz z dołączonym do niej potwierdzeniem uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz pełnomocnictwem umocowującym autora skargi kasacyjnej do jej sporządzenia i wniesienia oraz podejmowania wszelkich czynności w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy porównać wysokość obciążeń finansowych ciążących na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy a związanych z danym postępowaniem do jej realnych możliwości finansowych. Z akt sądowoadministracyjnych niniejszego postępowania wynika, że w chwili złożenia przez skarżących wniosku o przyznanie prawa pomocy zobowiązani być mogli oni do uiszczenia wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej oraz poniesienia kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego dla sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący przed rozpoznaniem ich wniosku o przyznanie prawa pomocy wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną przez ustanowionego przez nich radcę prawnego i uiścili wpis sądowy od wniesionej skargi kasacyjnej. Dlatego też na obecnym etapie niniejszej sprawy nie ciąży na skarżących obowiązek ponoszenia jakichkolwiek kosztów postępowania, które związane byłyby z tą sprawą. Brak możliwości przypisania stronie postępowania wnoszącej o przyznanie prawa pomocy obowiązku ponoszenia obciążeń finansowych związanych z postępowaniem uniemożliwia porównanie wysokości tych obciążeń do możliwości finansowych strony a tym samym i oszacowanie wystąpienia stanów faktycznych zawartych w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. od wykazania istnienia, których przepis ten uzależnia przyznanie prawa pomocy. Tym samym nie można przyjąć, aby zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych powodów referendarz sądowy nie uwzględnił wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.