II SA/Lu 135/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie zasiłku celowego - w zakresie wniosku adwokata A.S. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia przyznać [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) 164,10 zł (sto sześćdziesiąt cztery złote dziesięć groszy), w tym 29,90 zł (dwadzieścia dziewięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Profesjonalny pełnomocnik skarżącej – [...] A. S., ustanowiony w ramach prawa pomocy, przyznanego stronie po wydaniu wyroku w niniejszej sprawie, w dniu [...] r. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Do wniosku załączył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz dowód poniesienia opłaty 4,20 zł, z tytułu nadania do skarżącej przesyłki pocztowej zawierającej wspomnianą opinię. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Ustanowiony w ramach prawa pomocy adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "b" w związku z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej za czynności podjęte w niniejszej sprawie, po podwyższeniu – na podstawie § 4 ust. 3 tego rozporządzenia – o stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 159,90 zł. Podkreślić bowiem należy, że maksymalna stawka wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy pełnomocnik działający w ramach prawa pomocy – tak, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – ustanowiony został po wydaniu wyroku w pierwszej instancji, wynosi 360 zł. Mając jednak na względzie niski stopień zawiłości sprawy, a także nakład pracy adwokata w niniejszej sprawie, Sąd przyznał pełnomocnikowi opłatę w wysokości nie wyższej niż 1/2 określonej wyżej opłaty maksymalnej. Nadto Sąd przyznał pełnomocnikowi strony skarżącej zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków, wynoszących 4,20 zł. Sąd nie dopatrzył się przy tym podstaw do obniżenia wynagrodzenia pełnomocnika strony skarżącej, na podstawie art. 250 § 2 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z wyjaśnień pełnomocnika, o merytorycznym rozpoznaniu sprawy dowiedział się on w dniu [...] r., kiedy to stawił się w Sądzie celem dokonania wglądu do akt sprawy. Niewątpliwe jest przy tym, że pismo Okręgowej Rady Adwokackiej, informujące go o wyznaczeniu jako pełnomocnika strony, sugerowało, że sprawa niniejsza jest w toku, a dotyczy "zwrotu zasiłku celowego" (na co omyłkowo wskazano w skierowanym do Rady piśmie Sądu z dnia [...] r.). Z powyższych względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.