II SA/Lu 137/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. K. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty za czynności egzekucyjne p o s t a n a w i a I. przyznać G. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wnioski uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pełnoletnimi dziećmi, z których jedno jest bezrobotne bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych zaś drugie otrzymuje wynagrodzenie w kwocie [...]– [...] złotych, skarżąca otrzymuje wynagrodzenie za pracę w kwocie [...]złotych brutto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego ponoszone przez skarżącą składają się wydatki na spłatę kredytu – [...] złotych, energię elektryczną, gaz i wywóz śmieci – [...] złotych, dojazd do pracy – [...] złotych, telefon, leki, żywność, odzież, obuwie i środki czystości – [...] złotych, ścieki – [...] złotych. Osiągające dochody dziecko skarżącej ponosi koszty telefonu – [...] złotych, dojazdu do pracy – [...] złotych, internetu – [...] złotych oraz zakupu dla siebie odzieży, środków czystości i higieny osobistej, obuwia – [...] złotych. Skarżąca podkreśliła, że całość dochodu jej gospodarstwa domowego pochłaniają stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Koszty sądowe obejmują opłaty sadowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Przy czym opłaty sądowe obejmują wpisy sądowe oraz opłaty kancelaryjne (art. 212 § 1 p.p.s.a.). W ocenie referendarza sądowego skarżąca wykazała, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie ponieść opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem. Skoro bowiem całość jej dochodu pochłaniają stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego to zobowiązanie skarżącej do ponoszenia jakichkolwiek opłat sądowych zmusi ją do przeznaczenia na ten cel środków finansowych, z których ponoszone są wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego. To zaś spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej dzieci. Ponadto należy mieć na uwadze i to, że dochód jednego z dzieci skarżącej również pochłaniają stałe koszty utrzymania koniecznego tak, iż nie jest ono w stanie wspomóc finansowo matki. Należy mieć jednak na uwadze to, że ze skargi nie wynika aby w toku postępowania skarżąca mogła być zobowiązana do ponoszenia jakichkolwiek wydatków. Brak jest więc podstaw do jej zwolnienia od obowiązku ponoszenia wydatków związanych z niniejszym postępowanie. W takiej sytuacji wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy należy w części uwzględnić i zwolnić ją od obowiązku ponoszenia opłat sądowych, odmawiając jednocześnie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.