II SA/Lu 139/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Prokuratura Rejonowa wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że decyzją z dnia [...] r., nr [...] – na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - uchylił własną decyzję z dnia [...] r., nr [...] r. oraz decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...] wydaną we wznowionym postepowaniu i orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji z dnia [...] r., nr [...] (k. 9-11 akt sądowych). Powyższa decyzja jest prawomocna od dnia [...] r. (notatka urzędowa z dnia [...] r., k. 25 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu tego przepisu zachodzi w szczególności wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości, gdyż orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji własnej i o uchyleniu utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji wydaną we wznowionym postępowaniu. Decyzja ta jest prawomocna. W tej sytuacji postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.