II SA/Lu 14/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na decyzję Wojewody z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości postanawia odrzucić skargę. W dniu 3 grudnia 2013 r. S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. przez Gminę nieodpłatnie na własność nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa, położonej w miejscowości Ż, oznaczonej jako działka nr 622/3. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z treścią art. 52 § 2 p.p.s.a., poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei, stosownie do treści art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Od decyzji wojewody wydanej w sprawie stwierdzenia nabycia mienia z mocy prawa przez jednostkę samorządu terytorialnego przysługuje odwołanie do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej (art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 ze zm.). W związku z powyższym, skoro, wbrew treści wyżej wskazanych przepisów, S. L. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] wydaną w pierwszej instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, podczas gdy nie została ona uprzednio zakwestionowana w drodze odwołania do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, nie został wyczerpany w sprawie tok instancji administracyjnej. Z uwagi na powyższe skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.