II SA/Lu 1407/02
WyrokWSA w Lublinie2004-02-12
Skład orzekający: Franciszek Frączkiewicz, Wiesława Achrymowicz, Maciej Kierek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest legalne, jeśli organ administracyjny nie badał przyczyn uchybienia terminu, a jedynie stwierdził jego upływ?Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest legalne, nawet jeśli organ nie badał przyczyn tego uchybienia. Organ ten jedynie stwierdza fakt upływu terminu, a badanie przyczyn uchybienia należy do postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu, które zostało już prawomocnie zakończone odmową przywrócenia.Stan faktyczny
N. P. został zobowiązany do rozbiórki samowolnie wykonanej szopy. Odwołanie od tej decyzji zostało złożone po terminie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, odmawiając jednocześnie przywrócenia terminu z powodu choroby skarżącego i problemów z pamięcią. Skarżący wniósł skargę do WSA, kwestionując legalność postanowienia o uchybieniu terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę N. P.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Franciszek Frączkiewicz, Sędziowie NSA Wiesława Achrymowicz (spr.)/asesor WSA/, Maciej Kierek sędzia NSA, Protokolant Ref.st. Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. sprawy ze skargi N. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dot. nakazu rozbiórki obiektu budowli. oddala skargę
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego N. P. został zobligowany do rozbiórki samowolnie wykonanej szopy o drewnianej konstrukcji, usytuowanej na działce o numerze geodezyjnym [...] przy ul. W.
W wyniku odwołania złożonego przez N.P. w dniu 01 sierpnia 2002r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając jako organ drugiej instancji, postanowieniem z dnia [...] września 2002r. stwierdził uchybienie terminu do skutecznego dokonania tej czynności, gdy uprzednio ostatecznym postanowieniem z dnia [...] września 2002r. odmówił odwołującemu się przywrócenia terminu.
Na powyższe skargę złożył N.P., wnosząc o uchylenie postanowienia organu drugiej instancji. W uzasadnieniu wywodził, że uchybił terminowi, lecz z przyczyn niezawinionych. Wskazywał na swą chorobę, a na jej tle zaburzenia pamięci, na leczenie szpitalne córki – P. Podnosił, że o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nakazującej rozbiórkę , dowiedział się 25 lipca 2002r. gdy osobiście zgłosił się po jej odbiór.
W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie. Prezentowane stanowisko uzasadnił okolicznością, że ostatecznym postanowieniem z dnia [...] września 2002r. , odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona prawidłowo, zawierała pouczenie o terminie do wniesienia odwołania, któremu skarżący uchybił. Reasumując, podtrzymał ocenę prawną wyrażoną w objętym skargą postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę, zważył, co następuje:
Dokonując oceny legalności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002r. , stwierdzić należy, iż nie narusza ono prawa.
Jak to wynika z akt postępowania administracyjnego, pierwszym w tej sprawie było doręczenie N.P. zawiadomienia o wszczęciu procedury administracyjnej w przedmiocie samowoli budowlanej, dokonane bezpośrednio, osobiście adresatowi w dniu 27 marca 2002r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania, skarżący złożył pismo przedstawiając w nim swe stanowisko. Kolejna korespondencja kierowana do N.P., już w postaci pierwszoinstancyjnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2002r. , nakazującego rozbiórkę, była awizowana z racji nieobecności adresata w dniu 09 maja 2002r., o czym wprost stanowi adnotacja doręczyciela. Ostatnio wskazana przesyłka kierowana była pod ten sam adres, pod którym zostało bezpośrednio, osobiście adresatowi doręczone pierwsze pismo w sprawie, a następnie który wskazał sam skarżący w piśmie zawierającym jego stanowisko w postępowaniu administracyjnym. Inny adres nie był znany z urzędu organowi administracyjnemu ani też sam skarżący nie zawiadomił, by miał on ulec zmianie, choćby czasowej, który to obowiązek nakłada na stronę postępowania administracyjnego dyspozycja art. 41 § 1 k.p.a.
Zatem, zgodnie z unormowaniem art. 44 k.p.a. i w związku z art. 41 § 2 k.p.a. z upływem terminu siedmiodniowego, poczynając od daty awizowania, nastąpił skutek doręczenia. Od tego momentu, w dalszej kolejności, należało liczyć czternastodniowy termin do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., o którym zawierała ona prawidłowe pouczenie dla adresata.
W tym stanie rzeczy termin do skutecznego złożenia odwołania upłynął z dniem 30 maja 2002r. Wobec powyższego złożone odwołanie w dniu 01 sierpnia 2002r. nastąpiło z uchybieniem ustawowemu terminowi, przewidzianemu dyspozycją art. 129 § 2 k.p.a.
Kontrolowane postanowienie zostało prawidłowo wydane, po wcześniejszym odmownym rozpoznaniu prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co nastąpiło postanowieniem z dnia [...] września 2002r. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a które zapadło w trybie art.59 § 2 k.p.a., o przymiocie postanowienia ostatecznego z mocy ostatnio powołanego unormowania.
W przedstawionych okolicznościach drugoinstancyjny organ administracyjny w pełni prawidłowo zastosował dyspozycję art. 134 k.p.a., stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W tym miejscu wskazać należy, iż przy stwierdzeniu uchybienia terminu do dokonania czynności, organ orzekający nie bada przyczyn tego stanu rzeczy, które mogą podlegać ocenie prawnej jedynie w toku rozpoznawania prośby o przywrócenie terminu, a o czym w sprawie niniejszej uprzednio i w sposób ostateczny, odmownie postanowił organ właściwy do rozpoznania odwołania.
Z tych względów , wobec braku podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa postanowieniem objętym skargą, w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w tenorze sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło