II SA/Lu 141/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011r. sprawy ze skargi W. S. i L. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wniósł w dniu 8 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżących W. S. i L. S. - M. C. wraz ze skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 kwietnia 2011r., sygn. akt II SA/Lu 141/11, którego odpis wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym w dniu 30 maja 2011r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że o ustanowieniu go przez tut. Sąd pełnomocnikiem skarżących został poinformowany pismem Okręgowej Rady Adwokackiej dopiero w dniu 4 lipca 2011r., a więc już po upływie 30 -dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (30 czerwca 2011r.), a zatem załączając skargę kasacyjną, wnosi o przywrócenie tego terminu. Sąd zważył co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydwnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149). W sprawie zachodzą przesłanki przywrócenia W. S. i L. S., reprezentowanym przez M. C., terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Stwierdzić bowiem należy, że zarówno skarżący, jak i jego pełnomocnik nie ponoszą winy w uchybieniu terminowi. W świetle obowiązujących przepisów skarżący nie był uprawniony do osobistego wniesienia takiej skargi, zaś profesjonalny pełnomocnik został ustanowiony w tym celu już po upływie ustawowego terminu. Jednocześnie stwierdzić należy, że wniosek złożony został (8 lipca 2011r.) z zachowaniem 7- dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminowi tj. od poinformowania go przez ORA o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżących (4 lipca 2011r.). Z powyższych względów Sąd - na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł, jak w sentencji postanowienia.