II SA/Lu 144/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. – E. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. K. – E. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać G. K. – E. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca G. K. – E. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Koszty sądowe niniejszego postępowania prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych (§2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w ponad stuletnim drewnianym, wymagającym remontu domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z zasiłku otrzymywanego z miejskiego ośrodka pomocy społecznej w kwocie [...] złotych. Otrzymywany zasiłek strona skarżąca przeznacza w całości na bieżące wydatki. Strona skarżąca cierpi na szereg schorzeń wymagających leczenia farmakologicznego. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych w rozpoznawanej sprawie spowoduje obniżenie się jej dochodu do kwoty, która nie pozwoli jej ponieść kosztów utrzymania koniecznego bez wywołania w nich uszczerbku. Dowodzi tego przy jednoczesnym uwzględnieniu, że niektóre z kosztów sądowych występować mogą w toku postępowania kilkakrotnie porównanie kwoty dochodu strony skarżącej do wysokości każdego jednego z kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem. Przy czym ze względu na to, że kwota dochodu strony skarżącej jest niższa od kwoty, która stosownie do unormowania art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 ze zm.) w związku z § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2006 r. Nr 135, poz. 950) jest w stanie zapewnić w stopniu minimalnym pokrycie koniecznych kosztów utrzymania osoby samotnie gospodarującej o uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego można mówić w odniesieniu do strony skarżącej niezależnie od wysokość jej rzeczywistych kosztów utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.