II SA/Lu 144/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda i, po rozpoznaniu odwołania E. J. i A. J. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...], w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość – uchylił tę decyzję w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Decyzja Wojewody została prawidłowo doręczona E. J. w dniu 30 grudnia 2010 r. (k. 75 akt adm. II inst.). W dniu 4 lutego 2011 r. do organu administracji wpłynęła skarga E.J., datowana przez niego w dniu 1 lutego 2011 r., skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "ustawa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy). Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo skarżącemu w dniu 30 grudnia 2010 r. (k. 75 akt adm. II inst.). Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na tę decyzję upływał w sobotę 29 stycznia 2011 r., co oznacza, iż za ostatni dzień tego terminu należy uznać poniedziałek 31 stycznia 2011 r. W świetle bowiem art. 83 § 2 ustawy, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga E. J. sporządzona została w dniu 1 lutego 2011 r. (k. 3 akt sądowych), a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Skarga ta podlega więc odrzuceniu, jako spóźniona, na podstawie powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.