II SA/Lu 1465/03

WyrokWSA w Lublinie2004-09-23

Skład orzekający: Krystyna Sidor, Jerzy Stelmasiak, Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo oddalił skargę na decyzję organu odwoławczego, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia, w sytuacji gdy organ pierwszej instancji odmówił wydania nakazu podjęcia określonych czynności w sprawie budynku mieszkalnego, a organ odwoławczy stwierdził naruszenie warunków pozwolenia na budowę dotyczących odległości budynku od granicy działki?
Ratio decidendi
Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja organu odwoławczego, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia, nie narusza prawa. Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., gdyż stwierdzone naruszenie warunków pozwolenia na budowę (odległość budynku od granicy działki) wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, którego organ odwoławczy nie mógł przeprowadzić samodzielnie bez naruszenia zasady dwuinstancyjności.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła budynku mieszkalnego A. M., który został zrealizowany z odstępstwem od projektu budowlanego w zakresie usytuowania obiektu względem granicy działki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wydania nakazu podjęcia określonych czynności, uznając odstępstwo za nieistotne. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, stwierdzając naruszenie warunków pozwolenia na budowę dotyczących odległości budynku od granicy. A. M. złożył skargę do sądu, kwestionując sposób dokonania pomiarów odległości.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor – sprawozdawca, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant referent-staż. Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2004 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej odmowy wydania nakazu podjęcia określonych czynności oddala skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. Ś. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2003 r. znak: [...] odmawiającej wydania nakazu podjęcia określonych czynności w sprawie budynku mieszkalnego A. M., zlokalizowanego na działkach nr 2827/1 i nr 2367/1 w R. P. przy ul. [...] – uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W motywach podano, że organ I instancji decyzją z dnia 13 sierpnia 2003 r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) – odmówił wydania nakazu wykonania określonych czynności w sprawie budynku mieszkalnego A.M położonego na działkach przy ul. [...] w R. P. ustalając, że budynek inwestora wprawdzie został zrealizowany z odstępstwem od projektu budowlanego w zakresie usytuowania obiektu, jednakże różnica 15 cm (3,85 cm zamiast 4 m) w odległości fragmentu ściany z otworami okiennymi od granicy działki – nie stanowi istotnego odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę, a nadto lokalizacja przedmiotowego budynku nie utrudnia zagospodarowania działki sąsiedniej. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożył T. Ś. zarzucając naruszenie przepisów prawa budowlanego i zasad postępowania. Podnosił, iż organ nie uwzględnił faktu zmiany przez inwestora położenia budynku, który został obrócony o 180o w stosunku do projektu budowlanego oraz dokonania w nim zmian konstrukcyjnych, a zwłaszcza okoliczności usytuowania ściany z otworami okiennymi w odległości 3,5 m od granicy działki nr 2130/2. Rozpatrując odwołanie organ II instancji po dokonaniu ponownej analizy zebranego materiału dowodowego stwierdził, że w świetle decyzji z dnia [...] lipca 1997 r. o pozwoleniu na budowę – budynek mieszkalny A. M. winien być zrealizowany w odległości 4 m od wschodniej granicy działki – ścianą z otworami okiennymi i tarasem, zgodnie z obowiązującymi w okresie budowy przepisami zawartymi w § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140). Inwestor nie zachował warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż odległość budynku od wschodniej granicy działki jest mniejsza niż 4 m (wynosi 3,84 m) co wynika zarówno z pomiarów poczynionych w trakcie oględzin jak i map dostarczonych przez strony. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył A. M.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zakwestionował sposób dokonania pomiarów odległości budynku od granicy. Zdaniem skarżącego wskazana przez organ I instancji odległość ściany budynku nie jest odległością od granicy działek lecz od wewnętrznej strony ogrodzenia, które nie stanowi granicy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawę prawną jej wydania stanowi przepis art. 138 § 2 k.p.a., w świetle którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W sprawie niniejszej przepis ten został zastosowany prawidłowo. Ustalając fakt odstępstwa przez inwestora przy realizacji budynku od warunków określonych w pozwoleniu na budowę (ściana budynku z otworami usytuowane w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki) organ I instancji nie przeprowadził zupełnie postępowania wyjaśniającego w zakresie podjęcia przez inwestora czynności zmierzających do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Organ odwoławczy zasadnie zatem uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Stwierdzonego naruszenia prawa organ odwoławczy nie był władny usunąć we własnym zakresie, skoro wymagałoby to prowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, a wydana decyzja mogłaby naruszać zasadę dwuinstancyjności. Podniesione w skardze zarzuty sprowadzają się do kwestionowania przebiegu granicy między działką inwestora a działką sąsiednią. Konsekwencją czego jest błędne, zdaniem skarżącego, określenie odległości ściany budynku od granicy. Tego rodzaju zarzut dodatkowo przemawia za koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji i wskazuje na istniejący między stronami spór co do usytuowania ściany budynku względem granicy i przebiegu tejże granicy. Zaskarżona decyzja kasacyjna zatem prawa nie narusza, a skarga jako pozbawiona podstaw prawnych podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło