II SA/Lu 1485/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie NSA Krystyna Sidor / spr./, Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant ref Beata Skubis -Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2004 r. sprawy ze skargi Zarządu Województwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału działek oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia [...]sierpnia 2002r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Województwa , utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] lipca 2002r. znak:[...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału ulicy J. W motywach podano, że organ I instancji zatwierdził projekt podziału działki Nr [...] o pow. 7260m2 na działki Nr [...] o pow. 7060m2 i Nr [...] o pow. 200m2 – w sposób przedstawiony na planie stanowiącym załącznik do decyzji. Decyzję wydano na wniosek Starosty Powiatowego w związku z prowadzonym przez ten organ postępowaniem w przedmiocie roszczeń poprzednich właścicieli o zwrot nieruchomości. Odwołujący się od decyzji organu I instancji Zarząd Województwa podnosił, że podział nieruchomości został dokonany przedwcześnie, gdyż nie został dotychczas dokonany zwrot nieruchomości byłym właścicielom. Odwołujący się zarzucali nadto naruszenie art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami wobec braku wcześniejszego postanowienia burmistrza opiniującego zgodność projektowanego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – a także naruszenie zasad postępowania administracyjnego poprzez niepoinformowanie odwołującego się o toczącym się postępowaniu. Rozpoznając odwołanie organ II instancji nie podzielił wyrażonego w nim stanowiska co do naruszenia prawa materialnego i procesowego przez organ I instancji. W sprawie zachodzi bowiem sytuacja o jakiej mowa w art. 95 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w świetle którego podział nieruchomości może nastąpić niezależnie od ustaleń planu w celu realizacji roszczeń do części nieruchomości. Zwrócono także uwagę, że decyzja o podziale nieruchomości nie orzeka o własności wydzielonych w wyniku podziału działek. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Zarząd Województwa, który wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jako wydanej z naruszeniem prawa materialnego – art. 93 ust. 4 i 5 i art. 94 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem skarżącego podział nieruchomości mógłby nastąpić jedynie w sytuacji zniesienia współwłasności tj. w sytuacji już zaistniałej a nie przyszłej zmiany stanu prawnego. W sprawie niniejszej zmiana taka nie nastąpiła skoro brak jest orzeczenia o zwrocie nieruchomości byłym właścicielom. Ponadto do zatwierdzenia projektu podziału niezbędna jest opinia co do zgodności podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a takiej w sprawie nie wydano. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie - podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Stanowiący materialnoprawną podstawę jej wydania przepis – art. 95 pkt 4 w związku z art. 96 ust. 1 i 4 i art. 97 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) został w sprawie zastosowany prawidłowo. Z dowodów sprawy wynika, że byli właściciele nieruchomości Nr [...] wystąpili z roszczeniami o zwrot części tej nieruchomości i postępowanie w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości toczy się przed Starostą Powiatowym. Powyższa sytuacja stanowi podstawę do podziału nieruchomości niezależnie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na co wskazuje art. 95 ust. 4 powołanej wyżej ustawy. Błędne jest stanowisko skarżącego, że podział taki jest możliwy dopiero po rozstrzygnięciu wniosku o zwrot nieruchomości i ewentualnym powstaniu współwłasności między aktualnym i byłym właścicielem. Taka interpretacja przepisu jest wadliwa. Określenie: "realizacja roszczeń do części nieruchomości" wskazuje na możliwość podziału w sytuacji ubiegania się przez uprawnione osoby np. o zwrot części nieruchomości, przy czym z przepisu nie wynika by część ta musiała być określona ułamkiem. Właśnie wystąpienie z żądaniem zwrotu fizycznie wydzielonej części uzasadnia podział nieruchomości w celu ewentualnej realizacji zgłoszonego roszczenia. Tego rodzaju podział jest niejako częścią postępowania o zwrot nieruchomości, a decyzja zatwierdzająca podział umożliwia wydanie orzeczenia o zwrocie działki pochodzącej z większej nieruchomości, będącej przedmiotem podziału. Inaczej mówiąc decyzja o zwrocie byłym właścicielom części nieruchomości jest możliwa dopiero, po zatwierdzeniu projektu podziału i wydzieleniu działki w stosunku do której wystąpiono z roszczeniem o zwrot. Ustawodawca w takim przypadku dopuszcza podział nieruchomości niezależnie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie zachodzi zatem potrzeba wydawania orzeczenia opiniującego zgodność projektowanego podziału z planem zagospodarowania, zwłaszcza, że o wniosek podział nieruchomości rozstrzyga ten sam organ, który miałby wydawać opinię o zgodności podziału z planem. Zaskarżona decyzja zatem nie narusza prawa, a skarga na nią jako pozbawiona podstaw prawnych podlega oddaleniu na mocy ar. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).