II SA/Lu 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o przyznaniu usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zarządzeniem Sądu z dnia 22 kwietnia 2009 r. skarżąca W. R. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano dnia 29 kwietnia 2009 r. i pozostawiono w urzędzie pocztowym na okres siedmiu dni. Zawiadomienie o tym fakcie zostało umieszczone w skrzynce na korespondencję adresata, co odnotowano na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Następnie przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 7 maja 2009 r., o czym świadczy adnotacja zamieszczona na kopercie (k-23 akt sądowych). Zwrot niepodjętej przesyłki nastąpił w dniu 15 maja 2009 r. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, w oparciu o art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej w skrócie P.p.s.a.) Sąd uznał ją za doręczoną z dniem 14 maja 2009 r. (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. sygn. akt P 13/05 publik. OTK-A 2006/2/20). W konsekwencji siedmiodniowy termin zakreślony dla uzupełnienia braków formalnych skargi bezskutecznie upłynął w dniu 21 maja 2009 r. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony – w tym również skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarga nie spełniała wymogów formalnych bowiem nie została przez skarżącą podpisana. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponieważ pomimo prawidłowego wezwania skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi w terminie zakreślonym przez Sąd, na zasadnie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić