II SA/Lu 149/15
PostanowienieWSA w Lublinie2015-03-30
Skład orzekający: Anna Puton-Mazurkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, zwolnionej z mocy ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej, należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku dla swojego utrzymania?Ratio decidendi
Osobie fizycznej, która jest zwolniona z mocy ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej, należy przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego) bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Zwolnienie ustawowe od kosztów sądowych nie wyłącza możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie zastępstwa prawnego.Stan faktyczny
Skarżąca T. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające wznowienia postępowania w sprawie świadczeń z pomocy społecznej. Skarżąca była zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Złożyła oświadczenie o swojej trudnej sytuacji materialnej, wskazując na niski dochód z emerytury i brak majątku.Rozstrzygnięcie
Przyznano T. W. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie świadczeń z pomocy społecznej postanawia : przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy sporządzonym 14 marca 2015 r. na urzędowym formularzu skarżąca zwróciła się o ustanowienie radcy prawnego.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:
Na wstępie podnieść należy, że skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona z mocy ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z powołanym unormowaniem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą, nie posiadającą żadnego majątku, ani oszczędności. Źródłem utrzymania strony jest jedynie świadczenie emerytalne w kwocie [...] zł brutto. Mając na uwadze sytuację materialną strony (niski dochód, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika), stwierdzić należy, że skarżąca wykazała spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkujących przyznanie prawa pomocy w częściowym zakresie. W związku z powyższym zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w częściowym zakresie przez ustanowienie radcy prawnego.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło