II SA/Lu 15/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - w zakresie zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 15/08 p o s t a n a w i a I. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 15/08; II. odmówić wstrzymania wykonanie decyzji Prezydenta Miasta Zamościa z dnia [...] znak: [...]. M. P. w piśmie z dnia 24 kwietnia 2008 r. oraz z dnia 26 maja 2008 r. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zadaszenia tarasu budynku mieszkalnego, remont schodów wejściowych na taras, remont i wzmocnienie płyty tarasu, usytuowanego na działce nr ewid. [...], przy ul. [...] w Z. Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę wskazał, iż jest osobą schorowaną w podeszłym wieku, a w razie pożaru lub innych klęsk żywiołowych wskutek budowy zadaszenia tarasu zostanie mu odcięta jedyna droga ewakuacyjna (k.132-133). W ocenie wnioskodawcy zawarte w decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] stwierdzenie, iż projekt budowlany obejmuje wykonanie zadaszenia z elementów łatwo rozbieralnych, nie daje żadnej gwarancji, że inwestorka dobrowolnie zgodzi się na rozbiórkę zadaszenia, a ewentualne dochodzenie swych praw na drodze sądowej jest utrudnione. Lokal zajmowany przez skarżącego znajduje się na pierwszym piętrze, a współwłaścicielka budynku T. P. nie wykazuje chęci ugodowego załatwienia spraw remontów wspólnego budynku (k.134). Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. Sąd wstrzymał wykonanie decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...]. Postanowienie to zostało doręczone uczestniczce postępowania T.P. w dniu 11 czerwca 2008 r. (k.187). W dniu 16 czerwca 2008 r. wniosła ona zażalenie na postanowienie z dnia 4 czerwca 2008 r. W uzasadnieniu zażalenia T. P. wskazała, że planowana przez nią inwestycja ma znikomy wpływ, a po części nie posiada wpływu na własność skarżącego M. P. ani na bezpośrednie otoczenie prowadzonych prac budowlanych. Zdaniem uczestniczki postępowania niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody nie istnieje, a realizacja inwestycji spowoduje polepszenie stanu technicznego budynku i jego estetyki. T. P. podniosła, że wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta powoduje dla niej negatywne konsekwencje finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie T. P. jest oczywiście uzasadnione. W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy). W sprawie niniejszej nie zostały spełnione przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 ustawy. Jak wynika z akt sprawy Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] znak:[...], zatwierdził T. P. projekt budowlany i udzielił jej pozwolenia na budowę zadaszenia tarasu budynku mieszkalnego, remont schodów wejściowych na taras oraz remont i wzmocnienie płyty tarasu, należącego do lokalu mieszkalnego, wyodrębnionego w budynku usytuowanym na działce nr ewid. [...], przy ul. [...] w Z. Zrealizowanie opisanej inwestycji nie może wywołać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani spowodować trudnych do odwrócenia skutków. Obawy skarżącego, iż wskutek budowy zadaszenia tarasu zostanie mu odcięta jedyna droga ewakuacyjna na wypadek pożaru lub innych klęsk żywiołowych są nieuzasadnione. Sąd nie dopatrzył się okoliczności świadczących o tym, że wykonanie robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę wpłynęłoby na bezpieczeństwo pożarowe budynku. Zakres robót budowlanych wynikających z decyzji o pozwoleniu na budowę również nie pozwala na przyjęcie, że wykonanie tej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani spowodować trudnych do odwrócenia skutków. Planowana inwestycja nie ma bowiem znacznych rozmiarów, gdyż obejmuje budowę zadaszenia tarasu należącego do lokalu T. P., remont schodów wejściowych na taras, remont i wzmocnienie płyty tarasu. Skarżący jest właścicielem innego lokalu w tym samym budynku i nie korzysta z tarasu. Planowane prace nie dotyczą jego lokalu mieszkalnego, a w minimalnym zakresie dotyczą części wspólnych budynku. Wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie uzasadnia także podniesiona przez skarżącego okoliczność, iż zakres i sposób wykonania planowanych robót budowlanych nie daje żadnej gwarancji, że inwestorka dobrowolnie zgodzi się w przyszłości na ewentualną rozbiórkę zadaszenia, a dochodzenie przymusowej rozbiórki tego obiektu budowlanego na drodze sądowej będzie dla skarżącego utrudnione. W świetle art. 195 § 2 ustawy, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłają akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od nowego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Z tych względów uznając zażalenie za oczywiście uzasadnione Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie przepisu art. 195 § 2 ustawy, orzekł, jak w postanowieniu.