II SA/Lu 151/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie skierowania do Środowiskowego Domu Samopomocy - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a ustanowić dla J. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 151/12 oddalającego skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie skierowania do Środowiskowego Domu Samopomocy, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wskazał, iż z uwagi na niskie dochody jego rodziny domaga się ustanowienia adwokata w ramach prawa pomocy w celu wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym zakresie podniósł, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką i synem, zamieszkując wspólnie w mieszkaniu własnościowym o powierzchni 37,7 m2. Na ich miesięczny dochód składają się: renta inwalidzka J. S. w kwocie 691,25 zł, zasiłek rodzinny i pielęgnacyjny w kwocie 995,00 zł, oraz renta syna M. S. w kwocie 655,18 zł. Dochód miesięczny rodziny skarżącego stanowi zatem kwota 2.341,43 zł brutto. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, dalej p.p.s.a.) żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Natomiast w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie jego żądania. Sąd wziął pod uwagę koszty związane ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym synem skarżącego, przeciętne niezbędne wydatki każdej rodziny (opłaty za gaz, energię, telefon, wodę, czynsz), a także koszty zakupu żywności, koniecznych artykułów gospodarstwa domowego i odzieży. Uwzględnienie tych kosztów w wielkości środków jakimi dysponuje miesięcznie skarżący prowadzi do wniosku, że uiszczenie kosztów związanych z reprezentowaniem w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika przekracza możliwości płatnicze skarżącego i mogłoby go narazić na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.