II SA/Lu 152/03
WyrokWSA w Lublinie2004-02-27
Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien uchylić decyzję organu odwoławczego, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania, w sytuacji gdy organ odwoławczy prawidłowo ustalił istotne braki w postępowaniu pierwszoinstancyjnym dotyczące obliczenia powierzchni działki ewidencyjnej?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd stwierdził, że organ odwoławczy zasadnie wykazał istnienie istotnych braków w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, w szczególności rozbieżności w obliczeniu powierzchni działki ewidencyjnej, co wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wicestarosty zatwierdzającej projekt opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej pozycji rejestrowej nr [...], odrzucając zastrzeżenia skarżącej J. M. Skarżąca zarzuciła naruszenie jej praw własności poprzez zmiany powierzchni działek i użytków rolnych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na błąd w obliczeniu powierzchni działki nr [...]. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując konieczność modernizacji i ustalenia operatu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (spr.), Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2004 r sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę
Wicestarosta działający z upoważnienia Starosty decyzją z dnia [...] orzekł o zatwierdzeniu projektu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu K. gm. K. wykonanego w 2002 r. w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków w części dotyczącej pozycji rejestrowej nr [...] w sposób następujący:
Stan przed modernizacją:
nr rej.gruntu nr działki pow.ogólna działki i w użytkach
[...] 826 0,12 ha /RIIIa-0,01 ha; RIIIb-0,06 ha; RIVa-0,05ha/
2985 0,07 ha /RIIIb-0,04 ha; RIVa-0,03ha/
3149 0,05 ha /LzVI-0,05 ha/
3309 0,13 ha /RIVa-0,08 ha; RIVb-0,05 ha/
3377 0,20 ha /RIVb-0,14 ha; RV-0,06 ha/
Stan po modernizacji:
nr poz. rej. nr działki pow.ogólna działki i w użytkach
[...] 826 0,1217 ha /RIIIa-0,0165 ha; RIIIb-0,0626 ha;
RIVa-0,0426 ha/
2985 0,0752 ha /RIIIb-0,0427 ha; RIVa-0,0325 ha
3149 0,0489 ha /LzVI-0,0489 ha/
3309 0,1231 ha /RIVa-0,0644 ha; RIVb-0,0587 ha/
3377 0,1964 ha /RIVb-0,1320 ha; RV-0,0644 ha/
oraz odrzucił zastrzeżenia i uwagi złożone do projektu operatu opisowo-kartograficznego.
Odwołanie od decyzji złożyła J.M. domagając się uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Według niej przeprowadzona modernizacja narusza jej prawa podmiotowe a w szczególności prawo własności. Dokonano zmian powierzchni działek i wielkości użytków rolnych, niezgodnie z posiadanymi przez odwołującą się aktami własności.
Decyzją Nr [...] z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uwzględnił odwołanie J. M. i uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu podnosił, iż jak wynika z przedłożonej dokumentacji techniczno-prawnej – sporządzonej w trakcie wykonanej modernizacji ewidencji gruntów wsi K. oraz z wyjaśnień Starosty, w przedmiotowej decyzji błędnie wpisano powierzchnię działki nr [...] po modernizacji.
W protokole ogłoszenia powierzchni działek oraz w obliczeniach powierzchni działek ze współrzędnych wykazano, że powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,1206 ha, natomiast w rejestrze gruntów i w będącej przedmiotem odwołania decyzji Starosty wykazano, że powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,1217 ha. Wobec tego należy powtórnie jednoznacznie obliczyć powierzchnię działki i tę powierzchnię wykazać we wszystkich dokumentach tworzonych w trakcie modernizacji ewidencji.
Odnosząc się zaś do pozostałych zarzutów odwołania to organ przypomniał, iż istotą modernizacji ewidencji gruntów są modyfikacje baz danych, będące wynikiem zastosowania nowych rozwiązań technicznych oraz aktualizacja istniejących danych ewidencyjnych. Modernizacja nie zmienia ani położenia granic działek ani ich stanów prawnych.
Dlatego na podstawie przepisów prawnych powołanych w osnowie decyzji, orzeczono jak wyżej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca kwestionuje konieczność przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów obrębu Kurów gminy Kurów a w szczególności pozycji rejestrowej nr [...]. Nie zgadza się również z ustaleniami operatu opisowo-kartograficznego w zakresie powierzchni działek, gdyż jej zdaniem narusza to jej własność.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Przekazując sprawę organ ten powinien wskazać, jakie to okoliczności podlegają wyjaśnieniu przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Obowiązek zastosowania instytucji reformacji i orzeczenia co do istoty sprawy, zamiast uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania przy stwierdzeniu jej wadliwości, w świetle cytowanego przepisu, istnieje wówczas, gdy dokonujący kontroli instancyjnej organ II instancji nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego i nie stwierdził potrzeby dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.
Powyższe wyjaśnienia należało poczynić z tego względu, że badający zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny przy decyzji kasacyjnej /tak jak w niniejszej sprawie/ ocenia jej prawidłowość tylko w zakresie wystąpienia przesłanek z powołanego powyżej art. 138 § 2 kpa.
Organ II instancji prawidłowo ustalił, iż pomiędzy protokołem ogłoszenia powierzchni działek i w obliczeniach powierzchni działek ze współrzędnych a rejestrem gruntów i decyzją Starosty nr [...] istnieje różnica w określeniu powierzchni działki oznaczonej Nr [...] pozycji rejestrowej [...].
Należy zatem powtórnie obliczyć powierzchnię działki i jednoznacznie określić jej wielkość zgodnie z wymaganiami § 62 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 20 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. z 2001 r. Nr 38 poz. 454/.
W rozpoznawanej sprawie nie może budzić wątpliwości trafne stanowisko organu odwoławczego, że w drodze sprostowania "oczywistej pomyłki", w rozumieniu art. 113 kpa nie zmienił decyzji przez wpisanie do jej rozstrzygnięcia zupełnie innej powierzchni działki Nr [...] niż ta, która w niej widnieje. Sprostowanie to wpłynęłoby na treść decyzji.
Prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, iż postępowanie przed organem I instancji posiadało istotne braki i w związku z tym spełnione zostały przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wyraził również swój pogląd prawny, w jakim zakresie powinno być prowadzone postępowanie pierwszoinstancyjne.
Kontrolując decyzję organu II instancji w zakresie określonym powyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odnosił się do merytorycznych zarzutów podniesionych w skardze, a dotyczących pozbawienia własności nieruchomości skarżącej, jako że orzeczenie typu kasacyjnego nie rozstrzyga merytorycznie sprawy.
W tych okolicznościach nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1271/ – orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło