II SA/Lu 152/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca ), Sędziowie Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2006 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] listopada 2005r., znak: [...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa oraz art. 16ust.1-4 i art. 24ust.1-4 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz.2255 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania M.S. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej przyznającą zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 144zł miesięcznie bezterminowo, począwszy od 1 września 2005r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki przyznania M.S. zasiłku pielęgnacyjnego na podstawie art.16 ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdyż legitymuje się on orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, która powstała przed 16 rokiem życia. Wysokość zasiłku została ustalona zgodnie z art. 16ust.4, zaś okres na który przyznano zasiłek określono na podstawie art. 24ust.4 cyt. ustawy. Skargę do sądu administracyjnego wniósł M.S., domagając się uchylenia decyzji obu organów administracyjnych. W skardze podniósł, że decyzje są wadliwe, gdyż nie określają daty wypłaty zasiłku, a ponadto przyznana kwota powinna być wyższa i wynosić tyle, ile dodatek pielęgnacyjny otrzymywany przez jego ojca, tj.144,25zł. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawą wydania zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2003r., Nr 228, poz.2255 ze zm.) W świetle art. 16ust.1-4 tej ustawy zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Zasiłek ten przysługuje: 1) niepełnosprawnemu dziecku 2) osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności 3) osobie, która ukończyła 75lat. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Bezspornym jest, że M.S. jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, oraz że niepełnosprawność ta powstała przed 16 rokiem życia. W sprawie zachodzą zatem przesłanki przewidziane w powołanym przepisie przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. W szczególności podnieść wypada, że wysokość zasiłku pielęgnacyjnego została określona ustawowo i wynosi – zgodnie z art.16ust.4 ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji kwotę 144zł. Organ przyznający taki zasiłek nie jest zatem uprawniony do określenia innej jego wysokości. Słusznie ponadto wyjaśnia organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, iż zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny, który otrzymuje ojciec skarżącego to dwa różne świadczenia, przyznawane na podstawie odrębnych przepisów przez inne organy, dlatego również ich wysokość jest różna. Ojciec skarżącego otrzymuje bowiem dodatek pielęgnacyjny przyznany decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział z dnia [...] marca 2005r. wydaną na podstawie ustawy z dnia 13 grudnia 1978r. o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych. (k. 11 akt sądowych) Wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja wyraźnie i prawidłowo określa od jakiej daty przysługuje skarżącemu zasiłek pielęgnacyjny. Zgodnie bowiem z art. 24ust.2 ustawy o świadczeniach rodzinnych prawo do takich świadczeń ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami (...). Skoro skarżący złożył wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego w dniu 20 września 2005r., to w świetle powołanego przepisu ma prawo do takiego zasiłku począwszy od 1 września 2005r. Natomiast odnośnie zarzutu skarżącego o braku określenia w decyzji daty wypłaty przyznanego zasiłku stwierdzić należy, że brak określenia dnia wypłaty w decyzji nie czyni jej wadliwą. Zgodnie bowiem z art. 26 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenia te wypłaca się nie później niż do ostatniego dnia miesiąca, za który przyznane zostało świadczenia rodzinne. W przypadku złożenia wniosku w sprawie ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych po 10 dniu miesiąca, świadczenia rodzinne za dany miesiąc wypłaca się najpóźniej do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek. Skoro skarżący złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku pielęgnacyjnego w dniu 20 września 2005r., to z mocy powołanego przepisu organ miał obowiązek wypłacić przyznane mu świadczenie za miesiąc wrzesień najpóźniej do końca października 2005r., a kolejne świadczenia w każdym następnym miesiącu. Z powyższych względów stwierdzić należy, że zarówno decyzja organu pomocy społecznej, jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego są prawidłowe i dlatego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).