II SA/Lu 154/07

Lublin, dnia 1 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos- Janusz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 804/06 w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Wojewody z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 24 lutego 2007 r. M. H. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 804/06, wskazując, iż Sąd nie zawiadomił jej o terminie rozprawy, czym uniemożliwił jej wykonywanie obrony własnego interesu prawnego wynikającego z art. 41 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona skarżąca wskazała również, że Sąd zataił dowody świadczące, iż decyzje administracyjne wydane w sprawie są fałszywe i nie zawierają ustaleń zgodnych z rzeczywistością. Zdaniem skarżącej fakty te były znane Sądowi z urzędu z akt sprawy o sygn. akt II SA/Lu 635/06. Ponadto w ocenie skarżącej Sąd dopuścił się rażącego naruszenia art. 106 § 3 powołanej ustawy, gdyż nie dopuścił z urzędu wskazanych wyżej dowodów. Strona skarżąca wyjaśniła wreszcie, że w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 804/06 ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej oraz inwestor pozostawali w zmowie z Sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadkach wskazanych w tej ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie natomiast z art. 168 § 1 ustawy orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. A zatem o dopuszczalności wznowienia postępowania decydują następujące warunki: 1. musi istnieć orzeczenie sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania; 2. orzeczenie to musi być prawomocne; 3. orzeczenie musi kończyć postępowanie w sprawie. Jedynie w wypadku łącznego wystąpienia wszystkich warunków można mówić o dopuszczalności skargi, pozostawiając dalszemu badaniu ustawowe podstawy wznowienia. Sąd działając z urzędu ustalił, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. H.k na decyzję Wojewody z dnia [..] nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę wyrokiem z dnia 19 grudnia 2006 r. oddalił skargę. Na wniosek pełnomocnika skarżącej [..] L. Z. zostało sporządzone uzasadnienie wyroku, które doręczono pełnomocnikowi w dniu 10 lutego 2007 r. Skargę o wznowienie postępowania skarżąca złożyła osobiście w dniu 26 lutego 2007 r., a zatem przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozpatrując dopuszczalność skargi Sąd stwierdza, że nie został spełniony warunek prawomocności orzeczenia, co skutkuje niedopuszczalnością skargi o wznowienie postępowania, a w konsekwencji odrzuceniem skargi. Jak wskazano na wstępie orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wydany w sprawie wyrok w chwili złożenia skargi o wznowienie nie był prawomocny, a stronie przysługiwały odpowiednie środki jego zaskarżenia. Z tych też względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w postanowieniu.