II SA/Lu 154/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha Protokolant Specjalista Agnieszka Wojtas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2025 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 15 stycznia 2025 r. znak:IF-VII.7840.4.35.2024.DSO w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty Puławskiego z dnia 15 listopada 2024 r. znak: AB.6740.9.82.2.2024.C; II. zasądza od Wojewody Lubelskiego na rzecz A. B. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z 15 stycznia 2025 r. Wojewoda Lubelski (organ II instancji) utrzymał w mocy decyzję Starosty Puławskiego (organ I instancji) z 14 listopada 2024 r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrzną linią zasilającą energii elektrycznej w P. przy ul. K., dz. nr ewid.: [...]. Powyższą decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z 13 września 2024 r. A. B. wystąpił do Starostwa Powiatowego w Puławach o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z doziemną instalacją kanalizacyjną i wodociągową oraz wewnętrzną linią zasilającą energii elektrycznej zlokalizowanego w P. przy ul. K. na działkach nr ew. [...]. Do wniosku dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany oraz oświadczenie projektanta o braku możliwości podłączenia projektowanego budynku mieszkalnego do sieci ciepłowniczej. Po dokonaniu sprawdzeń organ I instancji, działając w trybie art. 35 Prawa budowlanego, postanowieniem z dnia 8 października 2024 r., znak: AB.6740.9.82.1.2024.IC, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w terminie 30 dni od otrzymania postanowienia w zakresie: 1. Doprowadzenia do zgodności projektu budowlanego ze złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę w zakresie spójności treści wniosku z przedłożoną dokumentacją projektową, 2. Sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego w zakresie wskazania informacji i danych o rodzaju ograniczeń lub zakazów zabudowie i zagospodarowaniu tego terenu wynikających z aktów prawa miejscowego, 3. Doprowadzenie do zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. C+D cz. 2 w P. w zakresie lokalizacji planowanej inwestycji z uwzględnieniem strefy ochronnej wokół obiektu uciążliwego - cmentarza z uwagi na obowiązujący § 3 ust 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia , jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze (Dz. U. z 1959 r. nr 52 poz. 315) - odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych, od zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego bądź zakładów przechowujących artykuły żywności oraz studzien, źródeł i strumieni służących do czerpania wody do picia i potrzeb gospodarczych, powinna wynosić co najmniej 150 m; odległość ta może być zmniejszona do 50 m pod warunkiem, że teren w granicach od 50 do 150 m odległości od cmentarza posiada sieć wodociągową i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone. 8 listopada 2024 r. do organu powiatowego wpłynął uzupełniony wniosek i projekt budowlany wraz z wyjaśnieniami inwestora. Po ponownej analizie, Starosta Puławski decyzją z 14 listopada 2024 r., znak: AB.6740.9.82.2.2024.IC odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że inwestor nie wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych postanowieniem z 8 października 2024 r. Starosta Puławski wskazał, że inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P., który w załączniku graficznym wskazuje granicę strefy ochronnej wokół obiektu uciążliwego określoną liniami koloru czarnego. Strefa obejmuje działkę nr ew. [...] w całości natomiast działkę nr ew. [...] w obrębie projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W zaskarżonej decyzji, organ II instancji wskazał, że na spornym terenie obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp) zatwierdzonego uchwalą Rady Miasta Puławy Nr XX/178/04 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. C + D cz.1 w P. Działki o numerze ewid. [...] znajdują się w obszarze planistycznym oznaczonym symbolem A4 MNj,U — tereny mieszkalnictwa jednorodzinnego. Wojewoda Lubelski podniósł, że istotne jest jednak, że w sąsiedztwie inwestycji, na działce o nr ew. 21 zlokalizowany jest cmentarz wpisany do rejestru zabytków Województwa Lubelskiego pod Nr A/940. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego W. C+D cz. 2 w P., w załączniku graficznym wskazuje granicę strefy ochronnej wokół obiektu uciążliwego - cmentarza określoną liniami koloru czarnego. Powyższa granica strefy ochronnej obejmuje działkę nr ew. [...] w całości natomiast działkę nr ew. [...] w obrębie projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Organ II instancji wskazał, że w świetle art. 5 ust. 1 ustawy z 31 stycznia 1959r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2024 r. poz. 576), cmentarze powinny znajdować się na ogrodzonym terenie, odpowiednim pod względem sanitarnym. Przepis ten wprawdzie nie mówi wprost o "strefie ochronnej" ("sanitarnej"), ale delegując w ust. 3 artykułu 5 ministra właściwego do spraw zdrowia do wydania rozporządzenia, jakie tereny uznaje się za odpowiednie pod względem sanitarnym na cmentarze, wskazuje, że rozporządzenie to powinno w szczególności określać "szerokość pasów izolujących od innych terenów, a w szczególności terenów mieszkaniowych". Stosownie do rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze (Dz. U z 1959 r., nr 52, poz. 315), teren pod cmentarz powinien być zlokalizowany w sposób wykluczający możliwość wywierania szkodliwego wpływu cmentarza na otoczenie. Przepis §3 ust. 1 ww. rozporządzenia określa, że odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych, od zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego bądź zakładów przechowujących artykuły żywności oraz studzien, źródeł i strumieni, służących do czerpania wody do picia i potrzeb gospodarczych, powinna wynosić co najmniej 150 m. Odległość ta może być zmniejszona do 50 m pod warunkiem, że teren w granicach od 50 do 150 m odległości od cmentarza posiada sieć wodociągową i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone (tzw. "strefa ochrony sanitarnej"). Z dołączonej do projektu mapy do celów projektowych wynika, że teren inwestycji znajduje się wprawdzie po przeciwnej stronie ulicy niż ów cmentarz, jednak znaczna część terenu inwestycji znajduje się w 50 - metrowej strefie sanitarnej, wyłączonej spod zabudowy. Wymienione w § 3 rozporządzenia odległości winny być zachowane zarówno przy lokowaniu nowego cmentarza w pobliżu istniejącej zabudowy, jak i przy lokowaniu nowych budynków przy istniejącym cmentarzu. Dlatego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, istotne jest wprowadzenie strefy sanitarnej cmentarza, która wiąże się z wprowadzaniem zakazu realizacji obiektów budowlanych (zakaz zabudowy) i ograniczeniami w zabudowie z uwagi na fakt istnienia cmentarza. Wojewoda odwołał się również do zarzutu odwołania związanego z nieuwzględnieniem przez organ powiatowy § 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze. Wskazany przepis stanowi, iż przepisów rozporządzenia nie stosuje się do cmentarzy już istniejących, jeżeli ich zastosowanie uniemożliwiałoby korzystanie z cmentarza, a właściwy powiatowy (miejski, dzielnicowy) inspektor sanitarny nie sprzeciwia się dalszemu korzystaniu z tego cmentarza. Z orzecznictwa wyprowadził tezę, że nie występuje jednolicie rozumiany zakaz ingerencji w zabudowę, która znajduje się w sąsiedztwie cmentarza (bliżej niż wymagane minimum odległości). Gdyby bowiem przyjąć, że roboty budowlane prowadzone na istniejących obiektach budowlanych w żadnym wypadku nie są możliwe, doprowadziłoby to w dużej mierze do popadania w ruinę dotychczasowej zabudowy i uniemożliwiłoby korzystanie z niej zgodnie z przeznaczeniem. W stanie faktycznym sprawy nie ma takiej sytuacji. Planowana jest budowa nowego budynku mieszkalnego w całości zlokalizowanego w strefie ochrony sanitarnej. Nie służy to więc zachowaniu budynku w dobrym stanie technicznym, czyli zachowaniu dotychczas posiadanych praw, a stanowi budowę nowego obiektu budowlanego. W konsekwencji brak jest podstaw do tego, by nie stosować w sprawie norm szczególnych ujętych w § 3 tego rozporządzenia. Wobec powyższego Wojewoda Lubelski stwierdził, że budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ew. [...] jest niezgodna z planem miejscowym oraz 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze z uwagi na fakt, iż inwestycja usytuowana jest w strefie ochrony sanitarnej czynnego cmentarza parafialnego zlokalizowanego na działce o numerze ew. 21. W skardze na powyższą decyzję Wojewody Lubelskiego zarzucono: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji utrzymującej decyzję organu I instancji, odmawiającego zatwierdzenia projektu budowlanego oraz wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w P. przy ul. K. dz. nr. ewid. [...]. , podczas gdy brak było przesłanek do jej odmowy; 2. art. 35 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego oraz wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w P. przy ul. K. dz. nr. ewid. [...]. , podczas gdy brak było przesłanek do jej odmowy, gdyż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego inwestycja znajduje się na terenie przeznaczonym pod budownictwo mieszkalne; 3. § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959 roku poprzez jego niewłaściwą wykładnię, gdyż w stanie faktycznym, odległość wiążąca wynosi 50,00 m oraz istnieje sieć wodociągowa; 4. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. C+D cz. 2 w P. załącznik graficzny - poprzez niewłaściwą jego interpretację w zakresie strefy ochronnej wokół obiektu uciążliwego określoną liniami koloru czarnego obejmującą działkę nr ewid. : [...] w całości natomiast działkę nr ewid.: [...] w obrębie projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego i wysuwanie tezy o sprzeczności z jego ustaleniami; podczas, gdy powyższy plan nie wprowadza, poza graficznymi innych obostrzeń; ograniczenia winny być wskazywane w sposób jednoznaczny; co doprowadziło do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego. II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 7 k.p.a., art. 7b k.p.a art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez naruszenie ogólnej zasady postępowania administracyjnego polegającej na przestrzeganiu przez organ praworządności i podejmowaniu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, poprzez nie wyjaśnienie istotnych okoliczności niniejszej sprawy, co skutkowało: - błędną interpretacją zapisu graficznego planu zagospodarowania przestrzennego i sposobu oznaczenia terenu wokół cmentarza; pomijania faktu, braku zapisów literalnych w treści planu zagospodarowania przestrzennego, które byłby podstawą do decyzji odmownej w przedmiotowej sprawie; - traktowaniu w sposób marginalny, faktu, iż linia zabudowy w której znajduję się działka skarżącego znajduje się w sąsiedztwie około 15 budynków mieszkalnych oraz lokalu usługowego (pizzeria); - pomijaniem faktu, iż na działce stał już poprzednio budynek mieszkalny, który został rozebrany; - nieuwzględnieniem okoliczności, świadczących o tym, że działka skarżącego pozostała jako ostatnia niezabudowana. 2. art. 8 k.p.a. poprzez nie przyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa, skoro linia zabudowy, gdzie znajduje działka skarżącego jest po całej długości zabudowana. 3. art. 11 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. — poprzez brak należytego sporządzenia uzasadnienia decyzji, polegający na: - braku wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej; 4. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo naruszenia przez ten organ przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, które to naruszenia zostały podniesione w odwołaniu na decyzję organu I instancji; Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z 15 stycznia 2025 r. oraz decyzji Starosty Puławskiego z 14 listopada 2024 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji. Skarżący wniósł również o przeprowadzenie i dopuszczenie dowodu z zrzutu ekranu mapy Google Street View i z portalu OnGeo.pl na okoliczność, że działka skarżącego pozostała jako ostatnia niezabudowana; ilości budynków znajdujących się w tej samej linii zabudowy; tożsamej ich odległości od cmentarza. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubelski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć należy, że decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę jest decyzją związaną, co oznacza, że przepisy prawa ściśle określają przesłanki tego rozstrzygnięcia. Spełnienie wszystkich prawem określonych przesłanek obliguje organ do zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, zaś niespełnienie którejkolwiek z nich obliguje organ do wydania decyzji odmownej (art. 35 ust. 4 oraz ust. 5 pkt 1 p.b). Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 5 pkt 1 p.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia, o którym mowa w ust. 3. Zgodnie z art. 35 ust. 3 p.b., w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 tego przepisu, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Jednym z warunków, o których mowa w cyt. ust. 1 jest zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Skarga podlega uwzględnieniu albowiem trafnie skarżący podnosi, że organy administracji architektoniczno-budowalnej obydwu instancji dokonały w sprawie błędnej wykładni ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w konsekwencji niewłaściwej oceny uznały, że nie można udzielić pozwolenia na budowę inwestycji - budynku mieszkalnego jednorodzinnego w P., przy ul. K., dz. nr ewid.: [...]., co skutkuje naruszeniem art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. W ocenie organów, inwestor nie spełnił wymagań określonych w postanowieniu z 8 października 2024 r. wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 p.b., w zakresie wykazania zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. C+D cz. 2 w P. w zakresie lokalizacji planowanej inwestycji z uwzględnieniem strefy ochronnej wokół obiektu uciążliwego - cmentarza z uwagi na obowiązujący § 3 ust 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia , jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze. Zgodnie z tym przepisem, odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych, od zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego bądź zakładów przechowujących artykuły żywności oraz studzien, źródeł i strumieni służących do czerpania wody do picia i potrzeb gospodarczych, powinna wynosić co najmniej 150 m; odległość ta może być zmniejszona do 50 m pod warunkiem, że teren w granicach od 50 do 150 m odległości od cmentarza posiada sieć wodociągową i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone. Z powyższym stanowiskiem organów nie sposób się zgodzić. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że działka skarżącego nie jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. C+D cz. 2. Na tą okoliczność również wskazał organ II instancji, ale mimo tego zaaprobował stanowisko Starosty Puławskiego, wywodząc ograniczenia własności dla skarżącego właśnie z tego aktu. Na obszarze planowanej inwestycji obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp) zatwierdzonego uchwalą Rady Miasta Puławy Nr XX/178/04 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. C + D cz. 1 w P.. Działki o numerze ewid. [...] znajdują się w obszarze planistycznym oznaczonym symbolem A4 MNj,U — tereny mieszkalnictwa jednorodzinnego. Zgodnie z rozdziałem 3 § 4 ww. planu dla terenu A4 MNj,U ustala się następujące warunki zabudowy, zagospodarowania terenu i obsługi technicznej: 1. Projektowana zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. 2. Wysokość zabudowy do 3 kondygnacji. 3. Wydzielony dojazd od ulic: K. 4. Dopuszcza się zabudowę bliźniaczą i wolnostojącą. 5. Dopuszcza się usługi nieuciążliwe w parterach budynków. 6. W zakresie obsługi technicznej i komunikacyjnej obowiązują: ustalenia ogólne, rozdział 2, § 2 i § 3. 7. Adaptacja istniejącej zabudowy mieszkaniowej. Z powyższego wprost wynika, że teren działki skarżącego jest przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Z treści uchwały odnośnie planowanej inwestycji nie wynikają żadne ograniczenia, w szczególności nie wynika, aby była tam ograniczona możliwość zabudowy ze względu na sąsiedztwo cmentarza, z uwagi na przepis § 3 ust 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze. Organy wskazały, że w załączniku graficznym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. C+D cz. 2 określono granicę strefy ochronnej wokół obiektu uciążliwego - liniami koloru czarnego. Zauważyły, że strefa ta obejmuje działkę nr ew. [...] w całości natomiast działkę nr ew. [...] w obrębie projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Jakkolwiek w załączniku graficznym do ww. uchwały, znajdującym się w aktach administracyjnych, widoczna jest linia koloru czarnego, jednak z legendy planu nie wynika aby to była strefa ochronna cmentarza. Bez wątpienia część rysunkowa miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest integralną częścią planu i ma tym samym moc wiążącą. Obowiązuje w takim zakresie, w jakim tekst planu odsyła do ustaleń planu wyrażonych graficznie na rysunku. Część graficzna planu jest "uszczegółowieniem" części tekstowej i ustalenia planu muszą być odczytywane łącznie, z uwzględnieniem zarówno części graficznej, jak i tekstowej. Załącznik graficzny nie może zawierać ustaleń innych, niż tekst uchwały, ani nie może pomijać ustaleń przewidzianych w części tekstowej dla poszczególnych terenów. W procesie stosowania prawa może być więc uwzględniony tylko w takim zakresie, w jakim jest to uwzględnione w tekście planu. Załącznik graficzny do planu miejscowego nie może zawierać ustaleń innych niż tekst uchwały, ani nie może pomijać ustaleń przewidzianych w części tekstowej dla poszczególnych terenów. Zaznaczenia wymaga fakt, że w niniejszej sprawie organy ograniczenie własności skarżącego wywodzą z miejscowego planu, który nawet nie obejmuje jego działki. Nie można również w żaden sposób stwierdzić, że wskazany w sprawie załącznik do uchwały pozostaje w zgodności z treścią uchwały w przedmiocie planu miejscowego, czego organy w ogóle nie dostrzegły. Co więcej, sposób przedstawienia części rysunkowej planu w postaci kserokopii części większej mapy, nie daje możliwości oceny, czy i jakie są rzeczywiste ograniczenia płazu w zakresie działek skarżącego. Znajdująca się bowiem w aktach administracyjnych kserokopia fragmentu "jakiejś" mapy (k. 12 akt administracyjnych) nie została sporządzona w sposób umożliwiający jej analizę i odniesienie do części tekstowej planu. Zresztą, nie wiadomo, którego planu ta kserokopia mapy dotyczy, jak też nie ma legendy mapy. Jest to kluczowe w sprawie, skoro w tekście planu brak jest ograniczeń zabudowy z uwagi na jakąkolwiek strefę ochronną. Organy, powołują przepis § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze, zgodnie z którym odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych, od zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego bądź zakładów przechowujących artykuły żywności oraz studzien, źródeł i strumieni, służących do czerpania wody do picia i potrzeb gospodarczych, powinna wynosić co najmniej 150 m; odległość ta może być zmniejszona do 50 m pod warunkiem, że teren w granicach od 50 do 150 m odległości od cmentarza posiada sieć wodociągową i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone. Jest jednak niekwestionowane w sprawie, że omawiany cmentarz parafialny jest obiektem historycznym. Nie jest więc to cmentarz nowy, który został urządzony zgodnie z aktualnie posiadaną wiedzą sanitarną oraz w myśl obowiązujących przepisów, a w szczególności w zgodzie z przepisami cyt. rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959 r. Zgodnie z § 7 tego rozporządzenia, jego przepisów nie stosuje się do cmentarzy już istniejących, jeżeli ich zastosowanie uniemożliwiałoby korzystanie z cmentarza, a właściwy powiatowy (miejski, dzielnicowy) inspektor sanitarny nie sprzeciwia się dalszemu korzystaniu z tego cmentarza. O ile nie kwestionuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych tego, że § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959 r. ma zastosowanie do oceny dopuszczalności lokalizacji innych obiektów budowlanych w ustanowionej strefie ochronnej cmentarza, to nie można w takich sprawach pominąć znaczenia normatywnego przepisu § 7 tego rozporządzenia. Norma ta ma charakter normy ogólnej i obowiązuje w każdym przypadku, gdy w danych okolicznościach sprawy spełniona jest przesłanka faktyczna istnienia cmentarza w dacie wejścia w życie cyt. rozporządzenia - 16 września 1959 r. Okoliczności tej nie wzięły pod uwagę organy obydwu instancji, co było konieczne z uwagi na niewykazanie w sprawie, że w stosunku spornego terenu inwestycji obowiązują, ustanowione w planie miejscowym, jakiekolwiek szczególne warunki zagospodarowania oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy. Jest przy tym niekwestionowane, że istnieje zabudowa mieszkalna wokół omawianego cmentarza, co wskazano projekcie zagospodarowania terenu - w sąsiedztwie planowanej inwestycji znajduje się około 15 budynków mieszkalnych oraz gastronomiczny lokal usługowy (pizzeria). Mając to na uwadze uznać należało, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji, zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Organy naruszyły przepisy postępowania - art. 7 i 80 k.p.a., a w przypadku organu II instancji również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ prowadzący postępowanie zastosuje się do oceny prawnej zawartej w niniejszym wyroku, a w szczególności ustali treść norm prawa miejscowego odnoszących się do działek skarżącego, co należy dokonać w oparciu o aktualny tekst mpzp tego terenu oraz prawidłowo zinterpretowaną częścią rysunkową planu, w sposób umożliwiający kontrolę wykładni i zastosowania norm planistycznych tego planu. Organy rozważą również wszelkie inne istotne okoliczności sprawy, w tym znaczenie okoliczności funkcjonowania omawianego cmentarza jako obiektu historycznego. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., należało uchylić zaskarżoną decyzję, jak i decyzję organu pierwszej instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U z 2023 poz. 1964).