II SA/Lu 157/11
WyrokWSA w Lublinie2011-08-18
Skład orzekający: Krystyna Sidor, Grażyna Pawlos-Janusz, Robert Hałabis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego, wydając decyzję zobowiązującą inwestora do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego w związku z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego, ma obowiązek jednocześnie określić czynności lub roboty budowlane niezbędne do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem?Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego, wydając decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, zobowiązującą inwestora do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, nie ma obowiązku jednoczesnego określania konkretnych czynności lub robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Obowiązek ten wynika z faktu, że na tym etapie organ nie dysponuje jeszcze pełną wiedzą o dokonanych odstępstwach, a projekt zamienny jest niezbędny do oceny sytuacji i ewentualnego określenia dalszych kroków.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zobowiązującą inwestorów (J. i M. R.) do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Inwestorzy istotnie odstąpili od zatwierdzonego projektu budowlanego, zmieniając gabaryty budynku i konstrukcję dachu. Skarżąca zarzuciła, że decyzja jest zbyt ogólna i powinna jednocześnie określać czynności naprawcze, a także że postępowanie legalizacyjne powinno być zawieszone do czasu zakończenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia SO (del.) Robert Hałabis, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do złożenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę.
Decyzją z dnia 3 stycznia 2011r. Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie po rozpoznaniu odwołania M. W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 4 listopada 2010r. zobowiązującą J. i M. R. do przedłożenia organowi I instancji projektu budowlanego zamiennego wraz z uzgodnieniami uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego o wymiarach 9,10 – 9,20 x 13,50 m zlokalizowanego na działce nr ewid. ... położonej w miejscowości W. D.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że podczas oględzin w dniu 3 września 2010r. stwierdzono, iż przedmiotowy murowany budynek mieszkalny dwukondygnacyjny bez podpiwniczenia o wymiarach 9,10-9,20 x 13,50 m usytuowany jest w odległości 30,50 m od krawędzi drogi powiatowej oraz 1, 90 m od ogrodzenia z działką nr ewid. ... Budynek posiada dach dwuspadowy przekryty blachą, którego kalenica skierowana jest prostopadle do drogi powiatowej, zaś okap od strony działki nr ewid. .... wysunięty jest na ok. 0, 60 m. Budynek jest wyposażony w instalację elektryczną, wod.- kan. i centralnego ogrzewania, wewnątrz wykonane są tynki wewnętrzne i posadzki. W ścianie budynku od strony granicy z działką nr ewid. ... znajdują się 3 otwory okienne - jeden na poziomie parteru o wymiarach 1, 50 x 2, 20 m i 2 w połaci dachowej o wymiarach 0,70 x 1, 10 m każdy, natomiast w ścianie od strony działki nr ... w połaci dachowej znajduje się jeden otwór okienny o wymiarach 0,45 x 0,70 m. Stwierdzono również podwyższenie budynku o ok. 0, 50 m. Budynek jest w stanie surowym zamkniętym, nie posiada ocieplenia.
Organ I instancji uznał więc, że inwestorzy – J. i M. R. w istotny sposób odstąpili od warunków pozwolenia na budowę udzielonego im decyzją Starosty B. z dnia 10 sierpnia 2007r. Pozwolenie obejmowało bowiem budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego o wymiarach 9, 20 x 12, 70 m. Organ stwierdził również, że zatwierdzony projekt budowlany jest sprzeczny z decyzją Wójta Gminy B. z dnia 7 maja 2007r.... o warunkach zabudowy, która określa, iż budynek winien posiadać dach dwuspadowy lub wielospadowy o kącie nachylenia do 50O i kalenicę usytuowaną równolegle do drogi powiatowej.
Wobec powyższego postanowieniem z dnia 10 września 2010r. organ I instancji wstrzymał roboty budowlane, a następnie na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego wydał decyzję nakazującą przedłożenie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem.
Organ wskazał również, że wprawdzie toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę – w dniu 9 listopada 2010r. zapadł wyrok WSA w Warszawie (sygn. akt VII SA/Wa 1459/10), którym Sąd ten uchylił decyzję GINB z dnia 31 maja 2010r. o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody Lubelskiego z dnia 22 marca 2010r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę – to jednak decyzja organu I instancji w niniejszej sprawie została wydana w dniu 4 listopada 2010r., a więc przed wydaniem wyroku z dnia 9 listopada 2010r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła M. W. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skarżąca zarzuciła, że organ zbyt ogólnie sformułował sentencję decyzji wskazując na "zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót", a poza tym decyzja ta powinna równocześnie określać, jakie czynności (prace) powinni wykonać inwestorzy w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Zdaniem skarżącej, sama decyzja udzielająca pozwolenia na budowę jest wadliwa, ponieważ przewiduje zbyt bliskie usytuowanie przedmiotowego budynku w stosunku do granicy działki skarżącej, dlatego najpierw powinno zostać zakończone postępowanie o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
Wykonane dodatkowo odstępstwa od pozwolenia na budowę jeszcze bardziej niekorzystnie oddziałują na działkę skarżącej – zmiana konstrukcji dachu spowodowała, że śnieg spada na nieruchomość skarżącej i ogranicza swobodny dostęp do jej zabudowań, a także zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia, zaś zwiększenie gabarytów budynków ogranicza dopływ naturalnego światła.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza obowiązujących przepisów.
Bezspornie inwestorzy – J. i M. R. dokonali istotnych odstępstw od projektu budowlanego zatwierdzonego ostateczną decyzją Starosty Powiatowego w B. z dnia 10 sierpnia 2007r. udzielającą im pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego – w trakcie realizacji budowy inwestorzy zmienili bowiem jego gabaryty i nachylenie dachu.
W tej sytuacji uzasadnione było uruchomienie postępowania legalizacyjnego i wydanie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010r., Nr 243, poz. 16 23) decyzji zobowiązującej inwestorów do przedłożenia zamiennego projektu budowlanego uwzględniającego dokonane zmiany.
Słusznie organ wskazał, że w każdym przypadku istotnego odstępstwa od warunków udzielonego pozwolenia na budowę istnieje obowiązek przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego – wynika to wprost z art. 50 ust. 1 pkt 4 – Prawa budowlanego, który wymaga wstrzymania prowadzonych robót, a następnie wydania (w nieprzekraczalnym terminie 2 miesięcy) – jednej z decyzji wymienionej w art. 51 ust. 1.
Przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 stanowi, że w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ w drodze decyzji nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
Pierwszą z czynności organu jest zatem wydanie decyzji zobowiązującej inwestora do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, który umożliwi organowi dokonanie oceny czy i jakie ewentualnie czynności bądź roboty budowlane będą niezbędne do doprowadzenia zrealizowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem, a więc czy będzie konieczne wydanie decyzji w tym przedmiocie.
Zarzut skarżącej, iż organ już w zaskarżonej decyzji powinien nałożyć na inwestorów obowiązek wykonania określonych robót jest więc nieuzasadniony, skoro organ na tym etapie nie dysponował pełną wiedzą co do dokonanych odstępstw.
Wbrew zarzutom skargi, na tym etapie postępowania organ nie musiał również uzależniać rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie od zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę, skoro – jak wyżej wskazano – zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 - organ miał obowiązek wstrzymać prowadzenie robót (co uczynił postanowieniem z dnia 10 września 2010r.), by zapobiec dalszej samowoli (w szerokim rozumieniu tego pojęcia), a następnie w ograniczonym 2 - miesięcznym terminie miał obowiązek wydać decyzję, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, co uczynił.
Toczące się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę może natomiast opóźnić (bądź uniemożliwić) wydanie przez organ architektoniczno - budowlany decyzji, o której mowa w art. 36 a ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem - właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ma charakter nadzwyczajny i "wyprzedza" postępowanie, o którym mowa w art. 36a ust. 2.
Z tych względów, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, dlatego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło