II SA/Lu 157/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe - w zakresie zażaleń M. G. z dnia 21 marca 2016 r. oraz z dnia 31 marca 2016 r. p o s t a n a w i a odrzucić zażalenia. M. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego – pismo z dnia 25 lutego 2016 r., które oznaczył numerem: [...] a jednocześnie wskazał w nim, że wnosi "odwołanie (...) od decyzji z dnia [...] znak [...], wydanej przez Wójta Gminy w przedmiocie nakazania współwłaścicielom nieruchomości położonej w miejscowości U. nr 223 działka 242 wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłe". Powyższe pismo zostało zakwalifikowane przez organ odwoławczy, a następnie także przez Sąd, jako skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten – po rozpatrzeniu odwołania M. G. i H. S. – uchylił w całości ww. decyzją Wójta Gminy z dnia [...] r., nakazującą właścicielom nieruchomości położonej w miejscowości U. nr 223 (działka nr 242) wyposażenie tej nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych oraz umorzył postępowanie pierwszej instancji. W dniu 22 marca 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego z dnia 21 marca 2016 r., oznaczone jako "Zażalenie". W petitum tego pisma skarżący wskazał, że "wnosi zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Jednocześnie ponowne stwierdził, że "wnosi odwołanie od decyzji z dnia [...]rok znak [...] wydanej przez Wójta Gminy (...)". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2016 r. Sąd w piśmie z dnia 25 marca 2016 r. wezwał M. G. do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia poprzez wskazanie zaskarżonego orzeczenia oraz nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 31 marca 2016 r. (potwierdzenie odbioru – k. 44). W odpowiedzi na wezwanie skarżący w zakreślonym terminie przesłał do Sądu 3 kserokopie zażalenia z dnia 21 marca 2016 r. wraz z załącznikami. Jednocześnie skarżący złożył kolejne pismo oznaczone jako "Zażalenie", z dnia 31 marca 2016 r., o treści niemal tożsamej z treścią pisma z dnia 21 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia podlegają odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl zaś § 3 powołanego artykułu zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Jednym w wymogów formalnych każdego pisma strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest – stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. – załączenie do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich (pozostałym) stronom. W myśl zaś art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione z uchybieniem terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, ja również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie złożone przez M. G. zażalenie z dnia 21 marca 2016 r. dotknięte było przede wszystkim brakiem formalnym polegającym na niewskazaniu zaskarżonego nim orzeczenia i brak ten – pomimo prawidłowego doręczenia skarżącemu wezwania w tym przedmiocie – nie został usunięty w zakreślonym terminie. Skarżący nie usunął również w sposób prawidłowy drugiego braku formalnego, jakim dotknięte było przedmiotowe zażalenie, albowiem pomimo jednoznacznego pouczenia go w wezwaniu, jakie wymogi winien spełniać odpis pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jako wymagany odpis zażalenia złożył on (w 3 egzemplarzach) jego kserokopię niepoświadczoną za zgodność z oryginałem ani też niepodpisaną własnoręcznie. Zatem wobec nieuzupełnienia przez M. G. w wyznaczonym terminie braków formalnych zażalenia z dnia 21 marca 2016 r., podlega ono odrzuceniu na podstawie powołanych wyżej przepisów art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do zażalenia z dnia 31 marca 2016 r. stwierdzić należy, że było ono dotknięte takimi samymi brakami formalnymi, jak zażalenie z dnia 21 marca 2016 r. (nie oznaczono w nim zaskarżonego orzeczenia, zaś załączone do niego - jako odpisy - kserokopie nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem ani też własnoręcznie podpisane). Wezwanie skarżącego do usunięcia wskazanych braków tego zażalenia było jednak bezcelowe. Należy bowiem zauważyć, że w dotychczasowym toku postępowania sądowego w niniejszej sprawie jedynym podjętym przez Sąd aktem, na które skarżącemu służyło zażalenie, było zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, przy czym termin do złożenia zażalenia na to zarządzenie upłynął w dniu 25 marca 2016 r. (odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 18 marca 2016 r. – potwierdzenie odbioru, k. 31). W tej sytuacji zażalenie z dnia 31 marca 2016 r., złożone w dniu 4 kwietnia 2016 r. (data nadania - k. 53), uznać należy za niedopuszczalne, skoro zostało ono wniesione po upływie terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu i jednocześnie brak jest innych orzeczeń, które mogły być jego przedmiotem. Zażalenie to również zatem podlega odrzuceniu na zasadzie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.