II SA/Lu 159/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić M. S. termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] r. i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...], nakazującą M. S. dokonać rozbiórkę drugiej kondygnacji oraz balkonu i dwóch słupów podpierających ten balkon, wykonanej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego od strony północno-zachodniej na działce nr ewid. [...] w Ż., gmina Z . Decyzja ta została doręczona M. S. w dniu 28 grudnia 2009 r. (k.113 akt II inst.). Skargę do Sądu na powyższą decyzję M. S. nadał w urzędzie pocztowym w dniu 27 stycznia 2010 r. na niewłaściwy adres organu drugiej instancji. Pismo to zostało zwrócone nadawcy w dniu 5 lutego 2010 r. W dniu 9 lutego 2010 r. M. S. ponownie nadał w urzędzie pocztowym skargę w rozpoznawanej sprawie, tym razem na prawidłowy adres, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, iż wobec braku oznaczenia w zaskarżonej decyzji dokładnego adresu siedziby organu drugiej instancji, skargę wysłał na adres, który odnalazł w książce telefonicznej: ul. L. , L . Dopiero po zwrocie przesyłki przez urząd pocztowy ustalił za pośrednictwem internetu, że aktualny adres siedziby organu to: ul. K., L. i niezwłocznie przesłał skargę na ten adres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. została doręczona M. S. w dniu 28 grudnia 2009 r. (k.113 akt II inst.). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 27 stycznia 2010 r. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Nadając skargę w urzędzie pocztowym w dniu 27 stycznia 2010 r., a więc w terminie otwartym do wniesienia skargi, skarżący błędnie zaadresował przesyłkę, wskazując adres siedziby organu: "ul. L. , L.". Po zwrocie przesyłki, skarżący wysłał skargę na właściwy adres organu, jednakże uczynił to po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi – w dniu 9 lutego 2010 r. W niniejszej sprawie jest bezspornym, że zaskarżona decyzja nie zawierała informacji o adresie siedziby organu drugiej instancji, za pośrednictwem którego to organu należało wnieść skargę do Sądu. Nie ulega również wątpliwości, że w toku postępowania administracyjnego w tej sprawie siedziba organu drugiej instancji w pewnym okresie czasu znajdowała się pod nieaktualnym obecnie adresem: "ul. L. L." (por. k. 67 akt II inst.). Należy podkreślić, iż skarżący, zamieszkujący na stałe w miejscowości położonej w znacznej odległości od miejsca siedziby organu drugiej instancji, nadając skargę na nieaktualny adres siedziby organu, który samodzielnie odnalazł w książce telefonicznej, działał w przekonaniu, że skarga ta dotrze do adresata. Dopiero w dniu 5 lutego 2010 r., to jest po zwrocie niedoręczonej przesyłki, zorientował się, iż ustalony przez niego adres organu był nieprawidłowy i wówczas nadał skargę ponownie, tym razem na właściwy adres. Z tych względów i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.