II SA/Lu 161/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wieczystemu użytkownikowi nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej w zakresie formalnoprawnej dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J. K. wystąpił na drogę postępowania sądowoadministracyjnego ze skargą na opisaną w sentencji decyzję Wójta Gminy. Jednocześnie jednoznacznie oświadczył, że nie kieruje żadnych zastrzeżeń do postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], stwierdzającego uchybienie terminu ze strony J. K. przy wniesieniu odwołania od powołanej wyżej decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaistniałej sytuacji proceduralnej zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia służących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację gdy stronie nie przysługuje między innymi odwołanie. Na gruncie okoliczności sprawy niniejszej ten formalnoprawny wymóg dla otwarcia drogi sądowoadministracyjnej został spełniony tylko w odniesieniu do postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Natomiast skarżący nie kierował żadnych zarzutów do formalnoprawnego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które jedynie podlegać mogło kontroli sądowoadministracyjnej. Zgłaszał zastrzeżenia wyłącznie do merytorycznego rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. W konsekwencji, w świetle przytoczonych na wstępie rozważań proceduralnych unormowań, niedopuszczalna jest skarga J. K. na merytoryczną decyzję Wójta Gminy, orzekającego w pierwszej instancji, przy niewyczerpaniu w sposób formalnoprawnie skuteczny trybu odwoławczego. Powyższe stanowi o zrealizowaniu przesłanki niedopuszczalności skargi, stanowionej w blankietowo sformułowanej hipotezie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na mocy dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.