II SA/Lu 161/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Magdalena Kuca, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 maja 2009 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 119 i 121 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. po rozpoznaniu zażalenia E. H. T. E. Sp. z o.o. w C. M. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta R. F. z dnia [...]. Wskazanym postanowieniem Burmistrz nałożył na Spółkę E. H. grzywnę w wysokości 10.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w jego decyzji z dnia [...], polegającego na usunięciu odpadów urządzeń elektrycznych i elektronicznych, składowanych na nieruchomości przy ul. C. w R. F. E. H. Spółka z o.o. podnosiła w zażaleniu, że obowiązek wykonała, a więc postępowanie egzekucyjne jest bezprzedmiotowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. nie uwzględniło tych zarzutów stwierdzając, że brak jest w aktach dokumentów potwierdzających przekazanie odpadów właściwemu tj. posiadającemu zaświadczenie o prowadzeniu działalności w zakresie recyklingu odbiorcy (np. faktur, dokumentów SAD, formularza przemieszczenia odpadów, o którym mowa w rozporządzeniu nr 10/13/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006r. w sprawie przemieszczania odpadów). Kolegium ustaliło, że Spółka nadal prowadzi w R. F. działalność w zakresie zbierania oraz przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, nie posiadając decyzji właściwych miejscowo organów ochrony środowiska, co potwierdziła kontrola, podczas której stwierdzono, że na nieruchomości znajdowało się 34 Mg odpadów elektrycznych i elektronicznych oraz szlamy zawierające substancje niebezpieczne oznaczone kodem 19 08 13. Skargę do sądu administracyjnego wniosła E. H. Spółka z o.o. w C. M. domagając się uchylenia postanowień organów obu instancji. Skarżąca obszernie zakwestionowała zasadność decyzji Burmistrza Miasta w R. F. z dnia [...] nakazującej usunięcie odpadów, a także podniosła, że nakaz ten został wykonany, wobec czego postępowanie egzekucyjne jest bezpodstawne. Skarżąca wskazała, że odpady zostały usunięte, co potwierdzają złożone dokumenty: pismo z Ministerstwa Środowiska Departamentu Gospodarki Odpadami z dnia 3 kwietnia 2008r., zaświadczenie firmy E.R.N. o sposobie zagospodarowania odpadów sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz kopie listów przewozowych. Spółka wyjaśniła, że usunęła również odpady, o których mowa w protokole WIOŚ w ilości 34 Mg; listy przewozowe z dnia 5 i 12 grudnia 2008r. potwierdzają przekazanie odpowiednio 14.900 i 11.977 Mg odpadów sprzętu elektrycznego i elektronicznego; pozostały odpad przetransportowano natomiast do Zakładu Przetwarzania Odpadów w C. M., gdzie został on poddany przerobowi, wskutek czego w dniu 19 grudnia 2009r. przekazano 8 324 Mg metali nieżelaznych odbiorcy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ wskazał, że wbrew zarzutom skargi obowiązek usunięcia odpadów nie został wykonany, ponieważ nie potwierdzają tego wymagane przepisami dokumenty. Natomiast z załączonych do skargi odpisów międzynarodowych listów przewozowych nie wynika, że dotyczą one transportu odpadów składowanych w R. F. Z widniejących bowiem na nich pieczęci wynika, że odbiór odbywał się w L., a zapisy dat wskazują, że miało to miejsce w marcu 2008r. Ponadto z bieżących kontroli wynika, że Spółka nadal prowadzi w R. F. działalność w zakresie zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, nie posiadając decyzji właściwych miejscowo organów ochrony środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonego aktu w zakresie jego zgodności z prawem. Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Obowiązek usunięcia odpadów urządzeń elektrycznych i elektronicznych, składowanych na nieruchomości przy ul. C. w R. F. został nałożony na E. H. Spółka z o.o. w C. M. decyzją Burmistrza Miasta R. F. z dnia [...] Decyzja ta wobec utrzymania jej w mocy przez organ II instancji uzyskała przymiot ostatecznej. Skarga na decyzję organu II instancji została oddalona, zatem skarżąca Spółka była zobowiązana wykonać obowiązek nałożony tą decyzją. Organ egzekucyjny stosownie do art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991r., Nr 36, poz.161 ze zm.) wezwał skarżącą do wykonania obowiązku określonego powyższą decyzją. Wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu wszczął egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego (art. 26 § 2 ustawy) Tytuł wykonawczy odpowiada wymogom określonym w art.27 tej ustawy. Grzywna w celu przymuszenia stanowi środek egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym (art. 119 § 1 i 2 cyt. ustawy) Zatem obowiązek usunięcia odpadów elektrycznych i elektronicznych mógł być egzekwowany przy zastosowaniu tego środka. Grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny doręczając zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego oraz postanowienie o nałożeniu grzywny (art.122 § 1 pkt 1 i 2), co w rozpatrywanej sprawie miało miejsce. Postanowienie o nałożeniu grzywny odpowiada wymogom art.122 § 2 pkt 1 i 2, a wysokość grzywny została określona zgodnie z art.121 § 2 ustawy. Nie znajduje też potwierdzenia w aktach sprawy podnoszony przez skarżącą zarzut wykonania decyzji Burmistrza Miasta R. F. z dnia [...] Dokumenty przedstawione przez Spółkę nie dotyczą bowiem odpadów, które miały być usunięte zgodnie z tą decyzją, tj, odpadów oznaczonych kodami 16 02 13 i 16 02 15, lecz innych - oznaczonych kodem 16 02 16; poza tym dokumenty te wskazują, jako miejsce załadowania L., a nie R. F. W konsekwencji dokumenty te nie stanowią dowodów potwierdzających wykonanie decyzji z dnia [...] Ponadto, jak wynika z protokołu kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w L. w dniu 21 listopada 2008r. /k. 62 akt admin./ na nieruchomości przy ul. C. w R. F. nadal są gromadzone i magazynowane przez Spółkę E. H. odpady elektryczne i elektroniczne, a z dokumentów magazynowych "WZ" z 2008r. wynika, że w 2008r. do "magazynu" w R. F. przyjęto 34,2 Mg zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, w tym 7 Mg kineskopów (określanych w dokumentach "WZ" jako szkło). W tej sytuacji stwierdzić należy, że ustalenie organów administracji, iż skarżąca Spółka nie wykonała nałożonego na nią obowiązku znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym, a wobec tego zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu egzekucyjnego są zgodne z prawem. Ponadto stwierdzić należy, że w niniejszym postępowaniu nie mogą być oceniane zarzuty skargi dotyczące decyzji z dnia [...], iż organ nie rozróżnia pojęć "magazynowania" i "składowania" oraz że nakaz usunięcia odpadów został wydany pomimo posiadanego zezwolenia. Wskazana decyzja, stanowiąca tytuł wykonawczy w niniejszym postępowaniu, była bowiem przedmiotem oceny, zarówno przez organ odwoławczy, jak i przez sądy administracyjne obu instancji i stała się prawomocna, a więc jej wzruszenie jest obecnie możliwe wyłącznie w trybie nadzwyczajnych środków odwoławczych, natomiast organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania jej zasadności. (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 1998r., IV SA 1668/96). Z tych względów skargę jako nie zawierającą uzasadnionych podstaw należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)