II SA/Lu 161/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Komajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2025 r. sprawy ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 lutego 2025 r., znak: SKO.41/607/IN/2025 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej jako "strona", "skarżąca", "spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 lutego 2025 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że pismem z dnia 13 listopada 2024 r. strona zwróciła się do Zarządu D. w L. R. w P. o udostępnienie informacji w związku z pracami w ramach zamówienia RDW w P.: Remont drogi wojewódzkiej Nr [...] M. na odcinku od km 21+775 do km 22+900. Wnioskowano o udostępnienie niezbędnych dokumentów z realizacji zadania: pkt 1) zaakceptowanych recept wraz ze wszystkimi wymaganymi do ich akceptacji certyfikatami, deklaracjami właściwości użytkowych i oznakowań CE materiałów wsadowych do wbudowania MMA, pkt 2) wyników z badań wykonanych podczas realizacji budowy, w szczególności ekstrakcji mieszanki MMA wykonanych przed odbiorem końcowym. Decyzją z dnia 10 stycznia 2025 r. Dyrektor Z. w L. odmówił udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zaakceptowanych recept mieszanki mineralno-asfaltowej oraz wyników badań wykonanych podczas realizacji remontu drogi wojewódzkiej nr [...] w na odcinku od km 21+775 do km 22+900. W uzasadnieniu decyzji powołując się na treść art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej jako "u.d.i.p.") wskazano, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Powołując się orzecznictwo sądów oraz dorobek piśmiennictwa - dotyczący pojęcia tajemnicy przedsiębiorcy wyjaśniono, że wykonawca robót drogowych F. Sp. z o.o. z siedzibą w O. wskazała, że technologia robót i recepty mieszanki mineralno – asfaltowej (MMA) stanowią własność przemysłową i nie powinny być ujawniane. Ponadto F. Sp. z.o.o. wskazała na stosowane w tej spółce sposoby zabezpieczenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Odwołanie od w/w decyzji wniosła skarżąca, której zdaniem błędnie zastosowano art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez przyjęcie, że informacje objęte wnioskiem stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa oraz brak rozpoznania wniosku w całości i pominięcie żądania przekazania informacji publicznej wskazanej w punkcie 2 wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wskazało, że informacja, jakiej dotyczy zaskarżona decyzja stanowi informację publiczną. Realizacja zadania publicznego stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Nie ma przy tym znaczenia, czy chodzi tu o elementy treściowe oferty, nieobjęte tajemnicą przedsiębiorcy, czy też o treści taką tajemnicą objęte. Wyjaśniono, że z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wynika, iż prawo to podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Wskazano także, że informacja może być objęta tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, gdy spełnione zostaną łącznie dwie przesłanki; po pierwsze, stanowi informację o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub inną posiadającą wartość gospodarczą (aspekt materialny); po drugie zaś, przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności tej informacji (aspekt formalny). Wskazano, że F. Sp. z o.o. z siedzibą w O. jest przedsiębiorcą wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego - rejestru przedsiębiorców pod nr KRS [...]. Przedmiot przeważającej działalności Spółki wskazany w odpisie w KRS to 42.11.Z roboty budowlane związane z budową dróg i autostrada. Przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy to m.in.: 42.13.Z roboty związane z budową mostów i tuneli, oraz 43.12.Z przygotowanie terenu pod budowę. Kolegium podało, że F. Sp. z o.o. z siedzibą w O. pismem z dnia 11 grudnia 2024 r. zastrzegła poufność danych w zakresie zaakceptowanych recept wraz ze wszystkimi wymaganymi do ich akceptacji certyfikatami, deklaracjami właściwości użytkowych i oznakowań CE materiałów wsadowych do wbudowania MMA. Spółka wyjaśniła, że dane te stanowią własność przemysłową i nie powinny być ujawniane oraz wskazała, że informacje te stanowią informacje technologiczne posiadające wartość gospodarczą w rozumieniu art. 18 ust. 3 Prawo o zamówieniach publicznych oraz w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W piśmie wskazano, że dane w zakresie sposobu wytwarzania, formuł chemicznych, wzorów i metod działania - stanowią informacje technologiczne. Wskazano, że zgodnie z orzecznictwem KIO recepty mają wartość ekonomiczną. Wskazana spółka nie wyraziła zgody na ujawnienie wnioskowanych w pkt 1 wniosku danych. Następnie organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. F. Sp. z o.o. wyjaśniła, że stosuje zabezpieczenia fizyczne, jak i prawne w celu ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa: oświadczenia pracowników o zachowaniu poufności, postanowienia zawarte w regulaminie i procedurach wewnątrzzakładowych, przechowywanie dokumentów objętych tajemnicą przedsiębiorstwa w wydzielonych pomieszczeniach, do których dostęp mają tylko uprawnione osoby, używanie służbowej poczty elektronicznej oraz służbowego sprzętu komputerowego, który jest zabezpieczony hasłami i loginami, monitoring na terenie firmy. Kolegium stwierdziło, że upublicznienie informacji dotyczących szczegółowych technologicznych sposobów realizacji zadania publicznego może skutkować przejęciem tych rozwiązań przez inne podmioty aplikujące w analogicznych postępowaniach w sprawie zamówień publicznych. Wnioskowane informacje posiadają dla F. Sp. z o.o. wartość ekonomiczną, która pozwala na skuteczną rynkową konkurencję z podmiotami prowadzącymi podobny profil działalności w kraju. Zdaniem Kolegium w zakresie pkt 1 wniosku ustalono w toku postępowania, że w sprawie zaistniał zarówno aspekt materialny (dane posiadają wartość gospodarczą), jak i aspekt formalny (przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności danych) do uznania wnioskowanej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. W zakresie pkt 2 wniosku - tj. udostępnienia wyników z badań wykonanych podczas realizacji budowy, w szczególności ekstrakcji mieszanki MMA wykonanych przed odbiorem końcowym, Kolegium stwierdziło, że wyniki badań we wnioskowanym zakresie dotyczą danych analogicznych co do danych wskazanych w pkt 1 wniosku. Wyniki badań dokonywanych podczas realizacji, czy wyniki badan końcowych mogły wskazać na pewne niezgodności czy odchylenia, pomiędzy deklarowanymi receptami a uzyskanymi faktycznie parametrami w toku realizacji, czy przy odbiorze końcowym. W ocenie Kolegium kontrolowanie jakości realizacji zamówienia publicznego należy do zamawiającego, a w tym zakresie zasadniczym punktem odniesienia byłyby recepty stosowane przez wykonawcę. Tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią informacje techniczne lub technologiczne przedsiębiorstwa posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, pod warunkiem, że uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Zdaniem Kolegium wyniki badań ekstrakcji mieszanki mineralno-asfaltowej pozwalają na wyodrębnienie składników mieszanek mineralno-asfaltowych w procesie kontroli - zatem odnoszą się do stosowanych recept, bowiem w wynikach uzyskuje się dane dotyczące składu i parametrów fizykochemicznych MMA. W związku z powyższym Kolegium uznało, że informacje wnioskowane w pkt 2 wniosku również są objęte tajemnicą przedsiębiorcy. W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, według norm prawem przepisanych, zarzuciła: błędne zastosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez przyjęcie, iż informacje objęte wnioskiem stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa; brak rozpoznania wniosku w całości i pominięcie żądania przekazania informacji publicznej wskazanej w punkcie 2 wniosku. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ pomija również całkowicie punkt 2 w/w wniosku, który nie może z zasady stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa gdyż wyniki badań są częścią dokumentacji dotyczącej odbioru końcowego w/w zadania lub ich części, czyli dokumentów stanowiących podstawę: do odbiorów częściowych lub końcowego prac objętych w/w zamówieniem publicznym i ewentualnej wypłaty wynagrodzenia wykonawcy. Wskazano, że jednym z celów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest społeczna kontrola procesu wydatkowania środków publicznych i transparentność działania organów w tym zakresie. Przemawia za tym również sformułowana finansach publicznych zasada jawności i przejrzystości gospodarowania środkami publicznymi. Zdaniem skarżącej w dokumentacji tej nie znajdują się żadne informacje mogące stanowić tajemnice przedsiębiorstwa, a organ nie odniósł się do tego w zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej Z. rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie ograniczenia dostępu do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, winien wykazać w sposób bezsporny, że żądana informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy. Ponadto Z. nie wskazał jakie rzekomo przedsiębiorca podjął kroki mające na celu zachowanie w poufności - wyników z badań wykonanych podczas realizacji budowy. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie rozważań wyjaśnić należy, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni - art. 13 ust. 1 u.d.i.p., za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Na ograniczenia w zakresie udzielenia informacji publicznej wskazuje art. 5 u.d.i.p. Stosownie do tej regulacji prawnej organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest natomiast odmową udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się ich nie posiada. Jednakże o tym fakcie organ winien powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę, gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Organ nie ma natomiast obowiązku wydawania w takiej sytuacji decyzji administracyjnej. W sytuacji zaś gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą. W niniejszej sprawie jest okolicznością bezsporną, że Dyrektor Z. w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, znajdującej się w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), odnoszącej się do zadań publicznych. W sprawie nie było również kwestionowane, że objęte wnioskiem informacje posiadają walor informacji publicznej. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii zasadności odmowy udostępnienia żądanej informacji, zawartej we wniosku skarżącej z 13 listopada 2024 r., z uwagi na objęcie tych informacji tajemnicą przedsiębiorcy w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2022 r., poz. 1233 ze zm. – dalej jako "u.z.n.k."). Wskazać należy, że zgodnie z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Dla uruchomienia ochrony wskazanej w cytowanym przepisie konieczne jest zatem, aby dana informacja była poufna, a więc nieujawniona. W tym celu powinna być odpowiednio zabezpieczona. Przepis art. 5 ust. 2 zd. 1 ustawy określa bowiem wyjątek od zasady, jawności informacji publicznych (art. 61 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p..), nie może zatem być interpretowany w sposób naruszający tą zasadę. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się łącznie dwa elementy: formalny - rozumiany jako wyrażenie woli utajnienia danych informacji, przejawiającej się w formie podjętych czynności, przedsięwziętych przez przedsiębiorcę w celu zapewnienia poufności określonych danych - oraz kolejny element równie istotny - aspekt materialny. Dokonując analizy elementu formalnego tajemnicy przedsiębiorcy należy wskazać, że stanowić ją mogą z zasady informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności. Informacje utajnione muszą przy tym posiadać określoną wartość dla przedsiębiorcy i nie są składnikiem wiedzy powszechnej, ogólnie lub łatwo dostępnej. Nie musi to jednak być wyłącznie wartość gospodarcza, lecz może to być szerzej rozumiana wartość, określona w każdej wymiernej postaci. Informacja staje się tajemnicą przedsiębiorcy, kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa, czy też osoby ściśle z przedsiębiorstwem współpracujące przy realizowaniu określonej umowy). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. Ustawodawca nie przesądził przy tym, jakie to mają być działania, lecz w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o każdy sposób działania, który wskazuje, że określone informacje są traktowane jako poufne. Jednocześnie nie są tajemnicą przedsiębiorstwa informacje, z którymi można się bez przeszkód zapoznać. W aspekcie materialnym z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. wynika, że tajemnicę przedsiębiorcy stanowi poufna informacja posiadająca szeroko rozumianą wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna. Innymi słowy na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Zastrzeżenie tajemnicy winno zatem dotyczyć informacji mających taki walor, a nie jakichkolwiek. Rodzaj informacji chronionych przez art. 11 ust. 2 u.z.n.k., a co za tym idzie, także art. 5 ust. 2 u.d.i.p., jest zatem różny, albowiem niektóre mają charakter techniczny lub technologiczny, a inne dotyczą szeroko rozumianej organizacji przedsiębiorstwa (jego struktury, przepływu dokumentów, sposobu kalkulacji cen, zabezpieczenia danych itp.). Wyliczenie ustawowe zawarte w art. 11 ust. 2 u.z.n.k. nie jest przy tym wyczerpujące. Jak już wyżej wskazano, na tajemnicę przedsiębiorcy zatem składają się dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis stosowanych technologii, urządzeń) oraz formalny - wola konkretnego przedsiębiorcy utajnienia danych informacji. Tak więc, aby podmiot obowiązany mógł odmówić udostępnienia konkretnej informacji, musi zachodzić koniunkcja elementów: materialnego i formalnego tajemnicy przedsiębiorcy. Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, chociaż tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności. Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. Przyjmuje się, że podjęcie niezbędnych działań w celu zachowania poufności wymaga przedsięwzięcia określonych działań prawnych i działań technicznych. Działania prawne to: opracowanie postanowień aktów wewnętrznych przedsiębiorstwa (regulaminy, uchwały, oświadczenia), sporządzenie klauzul o zachowaniu poufności, przygotowanie umów o zachowaniu poufności, umów o zakazie konkurencji. Działania techniczne to: przechowywanie dokumentów w wydzielonych i zamkniętych pomieszczeniach, zabezpieczenie nośników informacji przechowywanych w formie cyfrowej, zabezpieczenie i ograniczenie uprawnień dostępu do dysków sieciowych przedsiębiorstwa (indywidualne nadanie uprawnień, hasła dostępu), kody dostępu, hasła do komputerów, uniemożliwienie zgrywania informacji na nośniki prywatne. Z tego względu ustawowe wymaganie podjęcia niezbędnych działań spełni także podjęcie pewnych czynności konkludentnych, jak np. dopuszczenie do informacji jedynie wąskiego kręgu pracowników. W konkretnych okolicznościach o obowiązku dochowania tajemnicy może przesądzać sam charakter informacji w powiązaniu z poziomem wiedzy zawodowej osób, które weszły w ich posiadanie. Reasumując, informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi rzeczywistą wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Dla zastosowania ochrony tajemnicy przedsiębiorcy z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. nie jest wystarczające jedynie spełnienie przesłanki formalnej w postaci podjęcia działań przez przedsiębiorcę mających zachować informację w poufności. Aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą, ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa. Powyższe oznacza, że informacja ta musi mieć charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej przedsiębiorstwa lub innej informacji posiadającej wartość gospodarczą, gdyż wykładnia językowa art. 11 ust. 2 u.z.n.k. wiąże tajemnicę przedsiębiorcy z jej wartością gospodarczą. Świadczy o tym brzmienie tego przepisu, w szczególności zwrot "inne informacje posiadające wartość gospodarczą. Powyższe wskazuje, że ustawodawca wyróżnia informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa z uwagi na ich walor z perspektywy wartości gospodarczej dla przedsiębiorcy. Informacja, objęta manifestacją przedsiębiorcy musi być tego rodzaju, że ma obiektywnie charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej lub innej posiadającej realnie określoną wartość gospodarczą, wykluczającą możliwość udostępnienia informacji (zob. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2017 r. I OSK 2347/15). W ocenie Sądu warunek poufności informacji został w niniejszej sprawie spełniony, a F. sp. z o.o. w piśmie z dnia 7 stycznia 2025 r. wyjaśniła w sposób przekonujący, że spełniona została przesłanka formalna tajemnicy przedsiębiorcy. Żądane informacje pozostają pod ochroną i nie są dostępne dla szerokiego kręgu osób. Jak wynika z treści decyzji spółka F. podjęła działania w celu utrzymania wnioskowanych informacji w poufności, w oparciu o obowiązujące w tej spółce procedury, dotyczące zastrzegania tajemnicy spółki. Zdaniem Sądu wskazane w zaskarżonej decyzji działania spółki F. świadczą o spełnieniu przesłanki formalnej. Wobec spełnienia elementu formalnego należało dokonać oceny żądanych informacji zawartych pod kątem przesłanek materialnych przewidzianych w art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Zdaniem Sądu wskazane we wniosku żądania dotyczą informacji o charakterze techniczno - technologicznym i jak wyjaśniła spółka F. w piśmie z dnia 11 grudnia 2024 r. stanowią one dla niej wartość przemysłową. Wskazać należy, że wnioskowane recepty mieszaki mineralno – asfaltowej to dokumentacja techniczna mieszanki asfaltowej, która zawiera materię o istotnych i unikatowych walorach gospodarczych spółki F., która w ocenie Sądu może zostać wykorzystana przez inne konkurencyjne podmioty, w tym skarżącą, który to podmiot przecież działa w tym samym obszarze gospodarczym i który jest podmiotem konkurencyjnym względem wskazanej spółki. Rzeczone recepty zawierają szczegółowe informacje technologiczne z zakresu składu, rodzaju i proporcji składników mieszanki, a także parametry i właściwości technologiczne oraz sposób przygotowania. Znajdują się tam szczegółowe informacje techniczne i technologiczne,. Zdaniem Sądu jest wysoce prawdopodobne, że wiele z tych informacji mogłoby być wykorzystanych przez skarżącą w celu uzyskania przewagi konkurencyjnej w zakresie tej materii i jako bezpośredni konkurent, który bezskutecznie ubiegał się o udzielenie zamówienia publicznego na remont drogi wojewódzkiej nr 813, w wyniku którego to spółka F. była wykonawcą remontu tej drogi, a następnie ubiega się o dostęp do dokumentów technicznych tj. zaakceptowanych recept wraz ze wszystkimi wymaganymi do ich akceptacji certyfikatami, deklaracjami właściwości użytkowych i oznakowań CE materiałów wsadowych do wbudowania MMA oraz wyników z badań wykonanych podczas realizacji budowy, w szczególności ekstrakcji mieszanki MMA wykonanych przed odbiorem końcowym. W ocenie Sądu udostępnienie wnioskowanych informacji ma dla skarżącej znaczenie niewątpliwie szersze, aniżeli wyłącznie kontrola działań podmiotu, który dysponuje majątkiem publicznym. Jest zatem wysoce prawdopodobne, że uzyskując informacje objęte klauzulą poufności, skarżąca faktycznie uzyskałby szczegółowe dane dotyczące rozwiązań technicznych, technologicznych bezpośredniego konkurenta, działającego na tym samym rynku. To z kolei mogłoby realnie umożliwić jej uzyskanie przewagi konkurencyjnej na rynku nad podmiotami z branży związanej z budową dróg i autostrad. W związku z powyższym w sprawie zachodzi negatywna przesłanka udostepnienia informacji publicznej w postaci objęcia tych informacji tajemnica przedsiębiorcy. W ocenie Sądu uzasadnienie i argumentacja zaprezentowane w decyzji Kolegium są wystarczające, a zarzuty skargi w tym zakresie nie są zasadne. W zaskarżonej decyzji dokładnie wskazano, z jakich powodów wnioskowane informacje nie mogą być udostępnione. Wbrew stanowisku skarżącej Kolegium szczegółowo odniosło, że także do pkt 2 wniosku. Rozwiązania technologiczne po ich ujawnieniu mogłyby posłużyć konkurencji do własnych projektów oraz osłabić pozycje konkurencyjna spółki F. Sąd podziela stanowisko Kolegium, że wszystkie żądane informacje mają podobny charakter i można kwalifikować jako informacje o charakterze technicznym lub technologicznym. Wyniki badań ekstrakcji MMA pozwolą na wyodrębnienie jej składników. W związku z powyższym podnoszone w skardze zarzuty okazały się pozbawione podstaw. Wydając decyzje Kolegium dokonało pełnej oceny istoty sprawy, a wynikiem tej oceny było prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i prawnego oraz wyjaśnienie stronie powodów niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia. Tym samym zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem przepisów postępowania, w tym art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., a ocena okoliczności sprawy wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji została sformułowana zgodnie z wymogiem art. 107 § 3 k.p.a. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.