II SA/Lu 162/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] r., nr [...], nakładające na A. K. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki tymczasowego przenośnego kiosku handlowego branży przemysłowej, zlokalizowanego na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów nr [...] i [...], przy ul. [...] w [...]. Powyższe postanowienie ostateczne zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi zobowiązanego A. K. – [...] M. C. w dniu [...] r. (potwierdzenie odbioru – k. 20 akt adm. II instancji). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na tę decyzję A. K. wniósł za pośrednictwem Wojewody w dniu [...] r. (data stempla pocztowego na kopercie nadawczej – k. 13 akt sądowych). Jednocześnie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 162/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia skarżącemu A. K. terminu do wniesienia skargi. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia. Zażalenie to zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt II OZ 522/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga A. K. podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, kwestionowane postanowienie Wojewody zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 stycznia 2015 r. Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na to rozstrzygnięcie upłynął w dniu 12 lutego 2015 r. Podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie zawierało w swej treści niewadliwe pouczenie o sposobie i trybie jego zaskarżenia. Tymczasem poza sporem pozostaje fakt, że skarżący uchybił terminowi do złożenia skargi, dokonując tej czynności dopiero w dniu 19 lutego 2015 r. Wprawdzie skarżący wniósł jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jednak wniosek ten oddalony został prawomocnym postanowieniem Sądu. We wskazanych okolicznościach stwierdzić należało, że skarga A. K. wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu, dlatego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak postanowieniu.