II SA/Lu 1628/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec/spr./, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 17 września 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi K. i A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej przywrócenia do stanu poprzedniego zakłóconych stosunków wodnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku A. i K. S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...]r. Nr [...] dotyczącej przywrócenia do stanu poprzedniego zakłóconych stosunków wodnych, poprzez odblokowanie wylotu przepustu drogowego – decyzją z dnia [...]r. umorzyło postępowanie. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe, bowiem żądanie strony dotyczy sprawy , która w tym stadium nie podlega rozstrzygnięciu co do jej istoty przez organ administracyjny. W skardze na powyższą decyzję K. i A. małżonkowie S. wnoszą o uznanie za nieważną tej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W piśmie z dnia 1 października 2003r. skarżący wnosili o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta z dnia [...]., jednakże w dalszej części podnoszą, że decyzja ta jest nieważna z mocy prawa. Należy zatem wnioskować, że intencją skarżących było wniesienie skargi o ustalenie nieważności decyzji. Tak więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło skargę małżonków S. jako organ I instancji i błędnie pouczyło skarżących o możliwości wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie. Natomiast zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skoro zatem w sprawie niniejszej skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia – wniesienie przez nich skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 zd. 1 wyżej cytowanej ustawy należało postanowić jak wyżej.