II SA/Lu 163/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na sędziego Sądu Okręgowego w Lublinie w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 12 marca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga T. L. (dalej jako: skarżący) o treści: "Niniejszym składam skargę na sędziego A. W.-P., a jako treść skargi załączam złożone zawiadomienie". Pismo zostało przekazane przez Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie, jako skarga na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie z 25 lutego 2026 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W związku z treścią skargi, zarządzeniem z 13 marca 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji; postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący złożył pismo z 23 marca 2026 r., w którym oświadczył, że "skarga na sędziego została złożona do jego przełożonych, którzy powinni rozpoznać ją jako uchybienie dyscyplinarne". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle przedstawionego wyżej przebiegu postępowania należy stwierdzić, że przedmiotem pisma T. L. z 28 lutego 2026 r. jest skarga na sędziego Sądu Okręgowego w Lublinie w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Wprawdzie ww. pismo zostało przekazane przez organ jako skarga na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (taka skarga byłaby dopuszczalna), jednakże skarżący stanowczo zakwestionował taką kwalifikację swojego pisma, jednoznacznie oświadczając, że jego pismo stanowi skargę na sędziego i miało na celu uruchomienie postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego wskazanego w piśmie. Sąd administracyjny nie może sprzeciwić się tak jednoznacznie określonej woli skarżącego i zakwalifikować pisma całkowicie inaczej niż chce tego skarżący, niezależnie od tego, jakie skutki będzie miała kwalifikacja prawna pisma zgodna z wyraźną wolą skarżącego. Skarga o tak określonym przedmiocie podlega odrzuceniu, gdyż nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądu administracyjnego określa w pierwszej kolejności art. 3 § 2 i § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, "p.p.s.a."), który wskazuje, jakie formy działania (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) organów administracji publicznej podlegają kontroli przez sądy administracyjne. Wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga na sędziego sądu powszechnego nie należy do żądnej z tych kategorii. Nie istnieje też żaden inny przepis powszechnie obowiązujący odrębny (poza p.p.s.a.) przepis prawa, który powierzałby rozpatrywanie sądom administracyjnym tego rodzaju sporów. Wypada jedynie odnotować na marginesie, że zgodnie z art. 41b § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 334 ze zm.; dalej jako: P.u.s.p.) organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku, dotyczących działalności sądu, jest prezes sądu. Również w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów powszechnych właściwe są organy tych sądów (art. 110 P.u.s.p.). W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako wniesiona w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego.