II SA/Lu 1634/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (spr.), Protokolant Starszy referent Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją, Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania D. O. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...] w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego w wysokości 172,11 zł miesięcznie w okresie od 1 września 2002 r. do 28 lutego 2003r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że wysokość dodatku mieszkaniowego ustalona została zgodnie z zasadami określonymi w art. 3-6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. D. O. zajmuje mieszkanie spółdzielcze przy ul. Ż. wyposażone w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i instalacje gazu przewodowego. Z uwagi na treść § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817) za podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego należy przyjąć następujące wydatki: opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz koszty eksploatacji i remontów z wyłączeniem ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu. Wprawdzie skarżący w uiszczanych opłatach za mieszkanie opłaca ryczałt za gaz, to jednak z uwagi na treść powyższego przepisu nie podlega on uwzględnieniu przy wykazaniu podstawy do ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego. W skardze złożonej do Sądu D. O., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucił naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych i § 2, ust. 7 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych poprzez niezasadne pominięcie przy ustaleniu podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego opłaty za gaz. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego są: zasada praworządności określona w art. 6 kpa oraz zasada dochodzenia prawdy obiektywnej, określona w art. 7 kpa , która nakłada na organy prowadzące postępowanie, obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy tak pod względem faktycznym jak i prawnym w celu ustalenia stanu rzeczywistego sprawy. Zaniechanie przez organy administracji państwowej podjęcia czynności procesowych, zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego , powodującym wadliwość decyzji. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju sytuacją. Zaskarżoną decyzją organy administracji orzekły o przyznaniu skarżącemu dodatku mieszkaniowego w kwocie 172,11 zł. Stosownie do art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, poz. 734 ze zm.) wydatkami ponoszonymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe, ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Katalog wydatków o których mowa w ww. przepisie określa art. 6 ust. 4 ustawy wymieniając m.in.: a/ czynsz, b/ opłaty za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego, c/ opłaty eksploatacyjne w spółdzielni mieszkaniowej. Na podstawie upoważnienia wynikającego m.in. z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817), które określa szczegółowy wykaz, wysokość wydatków za zajmowany lokal mieszkalny, stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego. W sprawie zastosowanie ma § 2 ust. 1 pkt 2 powyżej cytowanego rozporządzenia, gdyż skarżącemu przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. W myśl tego przepisu podstawą obliczania dodatku mieszkaniowego w przypadku m.in. członków spółdzielni stanowią " ... opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz koszty eksploatacji i remontów, z wyłączeniem ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie. W materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy, kwota obciążeń miesięcznych przypadających na to mieszkanie, wskazana została przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" i wynosi ona 302,47 zł. Brak jest danych jakiego rodzaju wydatki na lokal i w jakiej wysokości organ administracji przyjął do ustalenia podstawy przy wyliczeniu wysokości dodatku mieszkaniowego. Dlatego ponownie rozpoznając sprawę organ administracji ustali, jakiego rodzaju i w jakiej wysokości wydatki ponosi skarżący na świadczenia okresowe obciążające zajmowane przez niego mieszkanie. Wykaże również , które wydatki stanowiły podstawę do wyliczenia dodatku w wysokości wskazanej w decyzji. Analizując § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia należy stwierdzić, że " Opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych" odpowiadają opłatom za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego (art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy) , zaś "koszty eksploatacji i remontów " (§ 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia) odpowiadają " opłatom eksploatacyjnym" w spółdzielni mieszkaniowej (art. 6 ust. 4 pkt 3 cyt. ustawy). Pierwsza z analizowanych grup wydatków stanowi zamknięty katalog, co oznacza, że jedynie określone opłaty ponoszone przez członków spółdzielni związane z eksploatacją konkretnego lokalu, stanowią wydatki, które uwzględnia się przy ustalaniu podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego. Oczywiste jest zatem, że gdy np. lokal mieszkalny znajdujący się w budynku spółdzielni wyposażony jest w licznik wskazujący zużycie gazu służącego m.in. do ogrzewania wody lub do korzystania z kuchenki gazowej, to opłata ponoszona przez członka spółdzielni mieszkaniowej z tego tytułu nie stanowi wydatku w rozumieniu art. 6 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy. Druga grupa wydatków obejmuje wszelkie koszty eksploatacji i remontów w spółdzielni mieszkaniowej, w której partycypuje również członek spółdzielni, z wyłączeniem jedynie ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów. Jeżeli zatem opłata za gaz, której uiszczeniem spółdzielnia mieszkaniowa obciąża swojego członka, należy do kategorii opłat eksploatacyjnych i nie jest związana z eksploatacją konkretnego lokalu mieszkalnego członka, to tego rodzaju opłata jest wydatkiem stanowiącym podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego. Z uwagi na brak w aktach zestawienia świadczeń obciążających miesięcznie lokal mieszkalny skarżącego nie wiadomo czy i jakiego rodzaju oplata za gaz stanowiła podstawę do wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego. Ponownie rozpatrując sprawę należy poczynić powyższe ustalenia i w oparciu o nie, prawidłowo zastosować przepisy prawa materialnego. Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych, i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 tej ustawy.