II SA/Lu 164/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu niezgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem architektoniczno – budowlanym - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. S. R. prowadzący Zakład Remontowo – Budowlany w skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary w wysokości 11.250 zł z tytułu niezgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem architektoniczno – budowlanym oraz w piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2012r. – wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonego postanowienia może skutkować "kłopotami w płynności finansowej skarżącego, gdyż pomimo iż prowadzi on relatywnie duże przedsiębiorstwo, to jednak branża budownictwa mieszkaniowego przeżywa obecnie kryzys, który przejawia się mniejszym popytem na budowanie mieszkań". Sąd zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Skarżący w niniejszej sprawie nie wykazał, by niezwłoczne wykonanie zaskarżonego postanowienia mogło wyrządzić mu szkodę w znacznych rozmiarach bądź spowodować trudne do usunięcia skutki. Skarżący wskazuje jedynie ogólnie na kłopoty w płynności finansowej prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa, nie precyzując rozmiarów tych "kłopotów" – w świetle powyższego nie ma więc podstaw do przyjęcia, że uiszczenie przez niego nakazanej kary spowoduje szkodę w znacznych rozmiarach, tym bardziej, że – jak sam wskazuje – prowadzi "relatywnie duże przedsiębiorstwo". Nie ma również podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wywoła trudne do odwrócenia skutki, skoro w razie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia - uiszczona kwota będzie podlegać zwrotowi. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, należało orzec, jak w sentencji.