II SA/Lu 166/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej K.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. [...] UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. stwierdziło uchybienie przez K. K.-W. terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta L. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na usuniecie trzech drzew gatunku świerk, rosnących w pasie drogowym ul. [...] w L. na wysokości działki nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona stronie postępowania – Zarządowi Dróg i Mostów w L. w dniu 30 grudnia 2014 r., stąd termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 13 stycznia 2015 r. Skoro zatem K. K.-W. nadała odwołanie pocztą w dniu 19 stycznia 2015 r., to – w ocenie organu – uchybiła terminowi do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie. W skardze na powyższe postanowienie K. K.-W. podniosła, że decyzję w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na usuniecie drzew otrzymała za pośrednictwem Zarządu Dróg i Mostów w L. w dniu 9 stycznia 2015 r. i w związku z tym, skoro odwołanie nadała w dniu 19 stycznia 2015 r., to – wbrew stanowisku organu odwoławczego – zachowała termin do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności podnieść należy, że stosownie do treści art. 127 § 1 k.p.a., odwołanie od decyzji administracyjnej może wnieść jedynie podmiot będący stroną postępowania administracyjnego, tj. podmiot, który ma interes prawny w takim postępowaniu w rozumieniu art. 28 k.p.a. Zatem podstawowym obowiązkiem organu wyższej instancji, do którego wpływa odwołanie, jest ustalenie, czy pochodzi ono od podmiotu mającego interes prawny we wniesieniu odwołania. Twierdzenie wnoszącego odwołanie, że decyzja organu pierwszej instancji dotyczy jego interesu prawnego podlega weryfikacji w toku postępowania odwoławczego i w razie jej negatywnego wyniku organ odwoławczy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. (uchwała NSA z dnia 5 lipca 1999 r., OPS 16/98, ONSA 1999, Nr 4, poz. 119). Wydanie na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest natomiast dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy nie ulega wątpliwości, że odwołanie to zostało wniesione przez stronę postępowania. Tymczasem w niniejszej sprawie kolegium, mimo że uznało, iż skarżąca nie jest stroną postępowania w sprawie zezwolenia na usuniecie drzew rosnących w pasie drogowym ul. [...] w L. na wysokości działki nr [...] (s. 2 uzasadnienia postanowienia), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, czym w sposób istotny naruszyło dyspozycję art. 134 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz dyspozycję art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Ponadto, nawet gdyby uznać, że odwołanie w niniejszej sprawie zostało wniesione przez osobę mającą w tym interes prawny, to wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest wadliwe. Wbrew stanowisku organu odwoławczego, na podstawie materiału zgromadzonego w aktach sprawy nie sposób uznać, że doręczenie decyzji organu pierwszej instancji stronie postępowania – tj. Zarządowi Dróg i Mostów w L. nastąpiło w dniu 30 grudnia 2014 r. W aktach brak jest bowiem zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję pierwszoinstancyjną. Na egzemplarzu tej decyzji widnieje jedynie niepodpisana, odręczna adnotacja "decyzję odebrano 30.12.2014 r. – ZDiM". Kolegium błędnie uznało tę adnotację za wystarczający dowód na okoliczność, że decyzja organu pierwszej instancji w niniejszej sprawie została doręczona stronie w dniu 30 grudnia 2014 r. W myśl bowiem art. 39, art. 45 i art. 46 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Jednostkom organizacyjnym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Brak w aktach niniejszej sprawy dokumentu potwierdzającego doręczenie Zarządowi Dróg i Mostów w L. decyzji organu pierwszej instancji, zawierającego podpis osoby upoważnionej przez zarząd do odbioru pism wraz ze wskazaniem daty doręczenia czyni zatem niedopuszczalnym przyjęcie, że doręczenie decyzji stronie nastąpiło w dniu 30 grudnia 2014 r. Z tego względu stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania było co najmniej przedwczesne. Uznanie przez kolegium braku po stronie skarżącej interesu prawnego w niniejszym postępowaniu przy jednoczesnym stwierdzeniu uchybienia przez nią terminu do wniesienia odwołania oraz przyjęcie za wystarczający dowód doręczenia decyzji pierwszoinstancyjnej niepodpisanej adnotacji o dacie doręczenia tej decyzji, stanowi nie tylko naruszenie dyspozycji art. 134 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., ale również naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 136 k.p.a., obligujących organ odwoławczy do podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Powyższe uchybienia skutkują uchyleniem zaskarżonego postanowienia jako naruszającego przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy w oparciu o dyspozycję art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Rozstrzygniecie o kosztach postępowania zostało wydane na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Rozpatrując sprawę ponownie, organ odwoławczy uwzględni powyższe uwagi i wnioski. W pierwszej kolejności oceni, czy skarżąca ma przymiot strony postępowania, i w zależności od poczynionych ustaleń – zbada zachowanie przez nią terminu do wniesienia odwołania. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł, jak w sentencji.