II SA/Lu 1683/98

WyrokWSA w Lublinie2000-04-18

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wymiana drzwi zewnętrznych w budynku mieszkalnym, bez wymiany futryny, może być zakwalifikowana jako budowa w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, a tym samym podlegać rygorom art. 48 Prawa budowlanego?
Ratio decidendi
Wymiana drzwi w budynku mieszkalnym, bez wymiany futryny, nie może być zakwalifikowana jako budowa w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, a co najwyżej jako remont (pkt 8). Art. 48 Prawa budowlanego ma zastosowanie wyłącznie do samowolnego wykonywania robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego. Uchylenie decyzji o umorzeniu postępowania było zasadne, ponieważ postępowanie nie było bezprzedmiotowe, gdyż jedna ze stron domagała się merytorycznej decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wymiany drzwi zewnętrznych w budynku mieszkalnym. Organ I instancji umorzył postępowanie w tej sprawie. Organ II instancji (Wojewoda) uchylił decyzję o umorzeniu i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, uznając, że umorzenie było błędem i należy zastosować art. 48 Prawa budowlanego. Po kolejnym rozpoznaniu sprawy, Wojewoda wydał decyzję autokasacyjną, która została zaskarżona przez spadkobierców pierwotnej wykonawczyni robót. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę spadkobierców.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Jerzego K., Małgorzaty K. i Magdaleny K. na decyzję Wojewody Z. z dnia 5 listopada 1998 r. (...) w przedmiocie uwzględnienia skargi w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA na decyzję w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego wymiany drzwi zewnętrznych w budynku mieszkalnym - oddala skargę. Decyzją z dnia 4 sierpnia 1998 r. (...) wydaną z upoważnienia Wojewody Zamojskiego utrzymano w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia 22 lipca 1998 r. (...) umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wykonania przez Emilię K. wymiany drzwi zewnętrznych drewnianych pełnych na drzwi plastikowe oszklone w części piętrowej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce przy ul. M. w B. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wymiany drzwi /bez wymiany futryny/ dokonano z uwagi na zły stan techniczny spowodowany długim okresem użytkowania. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ na wykonanie przedmiotowych robót nie jest wymagane pozwolenie na budowę, gdyż płycina drewniana nie jest elementem konstrukcyjnym i jej wymiana nie wpływa pogarszająco na zmianę wyglądu w odniesieniu do otaczającej zabudowy. Na skutek skargi wniesionej na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Henryka K. - współwłaściciela nieruchomości, Dyrektor Wydziału Gospodarki Przestrzennej Urzędu Wojewódzkiego w Z. działając z upoważnienia Wojewody uwzględnił w całości skargę w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ i decyzją z dnia 5 listopada 1998 r. (...) uchylił własną decyzję z dnia 4 sierpnia 1998 r. oraz decyzję organu I instancji o umorzeniu postępowania przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Ponownie badając sprawę organ odwoławczy uznał, że umorzenie postępowania było błędem, gdyż Emilia K. nie dopełniła obowiązku zgłoszenia wykonywanych robót, a zatem istniał przedmiot postępowania, który nie podlegał umorzeniu na podstawie art. 105 par. 1 Kpa. W tym przypadku, zdaniem organu, ma zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego i na podstawie tego przepisu należy pojąć stosowną decyzję. Powyższą decyzję autokasacyjną Wojewody Z. zaskarżyła z kolei do Naczelnego Sądu Administracyjnego Emilia K. podnosząc, że wymiana starych i zmurszałych drewnianych drzwi była koniecznością, ponieważ nie nadawały się one do użytku. Wykonane były w latach 50-tych i uległy całkowitemu zniszczeniu. Nowe drzwi mają te same wymiary i są wmontowane w istniejącą futrynę bez żadnych zmian czy przeróbek. Nowe, plastikowe drzwi nikomu nie przeszkadzają i nie szpecą budynku a jedynie zabezpieczają budynek i wejście do mieszkania skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., który z dniem 1 stycznia 1999 r. stał się właściwym w sprawie jako organ odwoławczy w miejsce Wojewody Z., wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zmarła skarżąca Emilia K. a w jej miejsce z mocy art. 30 par. 4 Kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ weszli jej następcy prawni: Jerzy K. /mąż/ oraz Małgorzata K. i Magdalena K. /córki/. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uchylenie decyzji o umorzeniu postępowania należy uznać za zasadne z tego względu, że postępowanie nie może być uznane z bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy jedna ze stron. tj. Henryk K. domagał się nakazania rozbiórki wykonanych przez skarżącą robót budowlanych, był więc zainteresowany uzyskaniem decyzji merytorycznej. Obowiązkiem organu administracji jest w tej sytuacji wydanie takiej decyzji po dokładnym ustaleniu okoliczności faktycznych. Odrębnym zagadnieniem, przekraczającym zakres niniejszej sprawy jest natomiast treść tej decyzji, a więc uwzględnienie bądź odmowa uwzględnienia żądania s trony. W tym miejscu trzeba jedynie zaznaczyć, że wbrew stwierdzeniu zawartemu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w sprawie niniejszej nie ma zastosowania art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Wymiana drzwi w budynku mieszkalnym nie może być zakwalifikowana jako budowa w rozumieniu art. 3 pkt 6 tej ustawy a co najwyżej można ją uznać za remont /pkt 8/. Art. 48 Prawa budowlanego ma zaś zastosowanie - jak na to wskazuje jego literalne brzmienie - wyłącznie w przypadku samowolnego wykonywania robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego. Okoliczności podniesione w skardze są bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem - jak wyżej zaznaczono - zaskarżona decyzja nie zawiera orzeczenia merytorycznego, które dopiero zapadnie w dalszym postępowaniu. Z tych względów i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło