II SA/Lu 169/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ś. i M. Ś. – S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wykonania decyzji nakazującej budowę zbiornika na nieczystości ciekłe oraz prawidłowe zagospodarowanie odpadów stałych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. R. Ś. i M. Ś. – S. wniosły skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia - wniesionego na podstawie art. 37 kpa - na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wykonania decyzji nakazującej budowę zbiornika na nieczystości ciekłe oraz prawidłowe zagospodarowanie odpadów stałych. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zażalenie wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest bowiem środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art.141-144 kpa. Jest to jedynie środek dyscyplinujący organ pozostający w zwłoce, dlatego orzeczenie organu administracyjnego wydane po rozpoznaniu takiego zażalenia nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a więc nie należy do aktów, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, enumeratywnie wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) W konsekwencji także skarga do sądu administracyjnego na postanowienie wydane przez organ II instancji w tym trybie jest niedopuszczalna (por. NSA w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2006r., sygn. akt I OZ 1605/06) i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.