II SA/Lu 169/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie skierowania do Ośrodka Wsparcia dla Osób Bezdomnych - w zakresie wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: I. przyznać A. C. prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący A. C. w dniu 2 listopada 2015 r. złożył – na urzędowym formularzu – wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczeń oraz dokumentów złożonych przez skarżącego wynika, że jest on osobą bezdomną, przebywającą obecnie w Ośrodku Wsparcia dla Osób Bezdomnych, która nie posiada dochodów pozwalających na skromną choćby egzystencję. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, zasadnym jest uwzględnienie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (w tym w sprawach dotyczących skierowania do ośrodka wsparcia dla osób bezdomnych). Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, dokonane na mocy powołanego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Mając zatem na uwadze, iż w niniejszej sprawie skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, jego wniosek w tym przedmiocie należy uznać za bezprzedmiotowy. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie, w jakim skarżący ubiegał się o zwolnienie od kosztów sądowych, podlegało umorzeniu. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.