II SA/Lu 170/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. A. A. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika pismem procesowym z dnia 14 lutego 2011 r. wniósł za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do tutejszego Sądu na postanowienie tegoż organu z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W pkt 2 wniosków skargi wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpatrzenia sprawy przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zaznaczyć należy, iż sformułowany w skardze wniosek nie został uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. W rozpatrywanej sprawie skarżący jedynie w żądaniach kierowanych pod adresem Sądu sformułował wniosek o wstrzymanie wykonalności przedmiotowego postanowienia, jednakże w skardze nie zamieścił nawet jednego zdania, które uzasadniałoby zgłoszony wniosek. W tej sytuacji Sąd nie jest w stanie stwierdzić, czy wykonanie postanowienia spowodowałoby dla strony skarżącej wyrządzenie znacznej szkody, jak również skarżący nie wskazała jakie to trudne do odwrócenia skutki spowoduje nie wstrzymanie wykonania wskazanego postanowienia. Skarżący, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonego postanowienia, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, nie zawarł żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Uzasadnienie wniosku winno natomiast odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Wyraźnie zaznaczył to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.