II SA/Lu 171/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania wyroku p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku. Wyrokiem z dnia 14 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew. We wniosku z dnia 15 października 2010r. o uzasadnienie wyroku skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 października 2010r. Wyjaśnił, że niewstrzymanie wyroku oddalającego jego skargę spowoduje niepowetowaną szkodę poprzez utratę domu, który jest jedynym dorobkiem całego życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie może być rozpoznany i jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, przewidują tylko dwie sytuacje, w których dopuszczalne jest wstrzymanie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego - stosownie do okoliczności, w przypadku zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 89 ppsa) oraz w przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania, w razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda (art. 284 ppsa). W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, dlatego wniosek nie może być przez Sąd rozpatrzony. Ponadto stwierdzić należy, że wykonaniu podlega tylko wyrok prawomocny, a więc taki, od którego nie przysługuje środek odwoławczy (art. 286 § 1 w zw. z art. 168 § 1 ppsa). W niniejszej sprawie, wyrok tut. Sądu z dnia 14 października 2010r., sygn. akt II SA/Lu 171/10, nie stał się prawomocny, bowiem nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi kasacyjnej, natomiast w razie złożenia takiej skargi - akta administracyjne zostaną przekazane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, a nie organowi administracji publicznej. W związku z powyższym, orzeczono, jak w sentencji.