II SA/Lu 173/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 maja 2012 r. sprawy ze skargi Z. B., E. B. i S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki oddala skargę. Decyzją z dnia ...Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania Z. B., E. B. i S. B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ... odmawiającą wydania nakazu rozbiórki ogrodzenia betonowego na działce nr ... położonej w K. Postępowanie zostało wszczęte w związku z zawiadomieniem Z. i E. B. oraz S. B. - właścicieli działki nr ... położonych w K. o zrealizowaniu przez właścicieli sąsiedniej działki nr ... – A. i D. J. na granicy z ich działkami ogrodzenia betonowego, które ze względu na sposób mocowania i użyte materiały – ich zdaniem – zagraża bezpieczeństwu i dlatego wnoszą o wydanie nakazu rozbiórki tego ogrodzenia. Podczas oględzin w dniach 1 sierpnia 2011r. i 24 października 2011r. potwierdzono wykonanie na działce nr ... takiego ogrodzenia i ustalono, że ogrodzenie zostało wykonane z czterech prefabrykowanych elementów żelbetowych, o wysokości ok. 50 cm każdy, zaś wysokość tego ogrodzenia liczona od poziomu terenu z jednej i z drugiej strony wynosi 2,0 – 2, 05 m na długości ok. 44m. Ogrodzenie to zostało zrealizowane równolegle w odległości ok. 55 cm od istniejącego ogrodzenia działki nr ..., wykonanego z siatki ogrodzeniowej na słupkach stalowych. Pomiędzy tymi ogrodzeniami na długości 7,27 m, gdzie brakuje przymocowanej siatki, został wykonany przez E. B. wykop ziemny o przekroju prostokąta, którego głębokość wynosi ok. 30 cm i szerokość 25cm. Wykop znajduje się w odległości 14 cm od lica ogrodzenia żelbetowego i 5 cm od lica cokołu ogrodzenia z siatki na działkach nr ... Organ I instancji mając na uwadze przepis art. 29 ust. 1 i art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, które zwalniają z obowiązku zgłoszenia budowy ogrodzenia o wysokości nie przekraczającej 2, 20 m, a także wznoszonego od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych – stwierdził, że w sprawie nie nastąpiła samowola budowlana, a więc nie ma podstaw do nakazania inwestorom na podstawie art. 49 b ustawy Prawo budowlane rozbiórki tego ogrodzenia. Organ miał też na uwadze - złożoną przez inwestorów – opinię techniczną sporządzoną przez inżyniera D. H. należącego do Izby Inżynierów Budownictwa i posiadającego uprawnienia budowlane, potwierdzającą prawidłowość wykonanych robót budowlanych, ich zgodność z warunkami technicznymi oraz brak zagrożenia bezpieczeństwa, a także deklarację zgodności wydaną w dniu 12 lipca 2011r. przez producenta PPHU B. o zgodności ogrodzenia z Polską Normą PN-EW 12830 z 2002r. W odwołaniu Z. B., E. B. i S. B. zarzucali, że organ pominął ich uwagi zawarte w piśmie z dnia 3 listopada 2011r., w którym wskazywali, że opinia D. H. ma "charakter warunkowy związany z rzędną gruntu po obu stronach ogrodzenia", a ponadto nie odnosi się do sposobu montażu ogrodzenia, a zatem powinna być pominięta przy wydawaniu rozstrzygnięcia. Wskazali również, że granica działek znajduje się na uskoku, a nieruchomość skarżących znajduje się niżej, co powoduje, że przedmiotowe ogrodzenie od strony ich działek ma wysokość ok. 2, 70 m. Wskazali na wadliwe ustawienie ogrodzenia w ten sposób, że słupy, w których wycięcia wsunięto płyty betonowe, zostały obsypane piaskiem, co może spowodować, że się przewrócą. Organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania i podzielając stanowisko organu I instancji, że przedmiotowe ogrodzenie nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia - utrzymał w mocy jego decyzję. Organ odwoławczy stwierdził również, iż – wbrew zarzutom odwołania - nie można mierzyć wysokości ogrodzenia od dna dokonanego przez E. B. wykopu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnieśli Z. B., E. B. i S. B., domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji. Skarżący wskazali na wadliwe ustalenia organu co do wysokości przedmiotowego ogrodzenia żelbetowego (organy pominęły, iż granica działek tworzy uskok i działka skarżących położona jest niżej o ok. 70 cm, a ogrodzenie od strony ich działki ma wysokość 2, 70 m), a także podnieśli, że "na całej długości posadowionego ogrodzenia różna jest jego odległość od granicy działek skarżących i działki inwestorów", dlatego nie wynosi ona, jak ustaliły organy, 55 cm. Skarżący zgłosili również zarzuty co do opinii inżyniera D. H., w oparciu o którą organy wydały rozstrzygnięcie. Ich zdaniem, opinia ta jest niewiarygodna i ma charakter warunkowy, gdyż potwierdza bezpieczeństwo użytkowania tego ogrodzenia tylko "pod warunkiem zachowania rzędnej gruntu z obu stron ogrodzenia na istniejącym poziomie", natomiast - jak stwierdzono w toku oględzin – "ogrodzenie po stronie wnioskodawców ma wysokość ok. 2, 30 m". Opinia nie odnosi się również – ich zdaniem - do sposobu mocowania ogrodzenia ani do możliwości sytuowania takich ogrodzeń w odległości mniejszej niż 8 m od budynków mieszkalnych, a także do pęknięć płyt żelbetowych, użytych do realizacji ogrodzenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Postępowanie toczyło się na skutek wniosku Z. i E. B. oraz S. B. - współwłaścicieli działek nr ...położonych w K. o nakazanie właścicielom sąsiedniej działki nr ... – A. i D. J. rozbiórki zrealizowanego na granicy z ich działkami ogrodzenia betonowego, które ze względu na sposób mocowania i użyte materiały zagraża bezpieczeństwu. Ocena legalności zrealizowanych robót budowlanych dokonywana jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 28 ustawy roboty budowlane można rozpocząć zasadniczo na podstawie ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę albo po dokonaniu zgłoszenia właściwemu organowi, o ile organ ten nie wyrazi sprzeciwu w terminie 30 dni. Ustawa określa szczegółowo, jakie rodzaje robót budowlanych wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, a jakie wymagają jedynie zgłoszenia; pozostała, niesklasyfikowana grupa robót może być natomiast wykonywana bez konieczności informowania o nich właściwego organu. Uchybienie obowiązkowi uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia, w razie niemożliwości zalegalizowania wykonanych robót budowlanych, skutkuje nakazem rozbiórki (w przypadku budowy obiektu budowlanego: rozbudowy, przebudowy, nadbudowy, art. 48 i 49 b ustawy) lub nakazaniem zaniechania dalszych robót budowlanych, doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego lub nałożeniem obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (w przypadku innych robót budowlanych niż budowa obiektu budowlanego, art. 51 ust. 1 pkt 1, 2, 3 ustawy). Przedmiotem niniejszej sprawy jest budowa ogrodzenia. W świetle art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy budowa ogrodzenia od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń powyżej 2,20 m wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Bezspornie na działce nr ... A. i D. J. wybudowali ogrodzenie. Słusznie stwierdził organ, że wykonanie tego ogrodzenia nie podlegało zgłoszeniu, gdyż nie ma ono wysokości przekraczającej 2, 20 m – ustalenia organów w tym zakresie są – w ocenie Sądu – prawidłowe. Wbrew zarzutom skargi opinia inżyniera budownictwa D. H. została sporządzona rzetelnie i jest wiarygodna. Zawarte w tej opinii wskazania o konieczności zachowania rzędnej gruntu z obu stron ogrodzenia na istniejącym poziomie – które budzą wątpliwości skarżących - mają jedynie na celu zakaz podkopywania przedmiotowego ogrodzenia z jednej bądź z drugiej strony i nie wymagają, by rzędne terenu z obu stron ogrodzenia były takie same. Okoliczność, iż działka skarżących jest położona niżej niż działka nr ... nie stanowi więc zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania tego ogrodzenia. Ponadto należy wskazać, że biegły zauważył i uwzględnił w swojej opinii tę okoliczność, skoro stwierdził on wprost, że "różnice w wysokości ogrodzenia wynikają z ukształtowania terenu". Wbrew zarzutom skargi biegły odniósł się również do sposobu posadowienia ogrodzenia wskazując, że "słupki ogrodzenia zostały zagłębione na głębokość min. 70 cm w fundamentach betonowych", co potwierdza dokumentacja fotograficzna – nasypanie (podsypanie) ogrodzenia piaskiem nie oznacza, że przedmiotowe betonowe ogrodzenie osadzone jest wyłącznie w ziemi, bez wzmocnienia fundamentami betonowymi, co byłoby niemożliwe. Biegły stwierdził też, że na powierzchni przęseł i słupów brak jest śladów uszkodzeń mogących wpływać na wytrzymałość ogrodzenia. W świetle powyższego brak jest uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że przedmiotowe ogrodzenie stanowi zagrożenie bezpieczeństwa, tym bardziej, że w deklaracji zgodności nr 4/2011 /k.29 akt admin./ producent ogrodzenia potwierdził jego zgodność z polskimi normami. Prawidłowe jest również ustalenie wysokości tego ogrodzenia. Wbrew zarzutom skargi, do spełnienia warunku określonego w art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy wystarczy zachowanie wskazanej w tym przepisie wysokości ogrodzenia tj. maksymalnie 2, 20 m, mierzonej od poziomu gruntu na działce inwestorów i nie ma potrzeby ustalania tej wysokości na działce sąsiedniej. O ile zatem wysokość ogrodzenia zmierzona na działce inwestora będzie mniejsza niż 2, 20 m, inwestor nie ma obowiązku dokonywania zgłoszenia zamiaru jego budowy. Okoliczność, iż ze względu na ukształtowanie terenu wysokość tego ogrodzenia od strony działki sąsiedniej jest większa, nie ma znaczenia dla zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przepis ten nie wymaga bowiem pomiaru ogrodzenia, usytuowanego w granicy z działką sąsiednią, z obu stron, a skoro obowiązek zachowania określonego warunku spoczywa na inwestorze, to jego spełnienie musi leżeć w zakresie jego możliwości. Z tego powodu, wobec braku szczególnego ustawowego sposobu mierzenia wysokości ogrodzenia, należy uznać, że inwestor – w takiej sytuacji - nie ma obowiązku dostosowywać wysokości planowanego ogrodzenia do terenu działki sąsiedniej. Inaczej natomiast należy traktować sytuację, gdy ogrodzenie ze względu na swoją znaczną szerokość stanowi w istocie budowlę – w takim przypadku bowiem powołany przepis art. 30 ust.1 pkt 3 ustawy w ogóle nie ma zastosowania. W razie rozbieżności wymiarów wysokości, wynikających z ukształtowania terenu organ może natomiast – w uzasadnionych sytuacjach – podejmować odpowiednie czynności na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. Przepis ten stanowi, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku (pkt 1) albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu, bezpieczeństwu mienia lub środowisku (pkt 2) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3) albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia (pkt 4) – właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W niniejszej sprawie, jak wyżej wskazano, nie zachodzą jednak okoliczności uzasadniające zastosowanie tego przepisu - nie było również podstaw do przyjęcia, że inwestorzy dopuścili się samowoli budowlanej, brak jest również przepisów uniemożliwiających sytuowanie ogrodzenia "w odległości 8 m od budynków mieszkalnych" (§ 41 - 43 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych) - decyzje organów obu instancji należy więc uznać za prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw prawnych, podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)