II SA/Lu 175/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 marca 2012 r. skarżący P. O. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi wraz z załącznikami oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniane wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2012 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu ani nie złożył odpisów skargi, natomiast w piśmie procesowym z dnia 23 marca 2012 r. oświadczył, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, iż naczelną zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej p.p.s.a., niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie wpis nie został uiszczony, co powoduje konieczność odrzucenia skargi. Obowiązek odrzucenia skargi powstaje również w sytuacji nieuzupełnienia przez stronę braków formalnych skargi jakimi jest ona obarczona. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Brakiem formalnym skargi jest również jej złożenie bez odpowiedniej ilości odpisów przeznaczonych dla pozostałych stron postępowania (art. 47 p.p.s.a.). Taka sytuacja, uzasadniająca odrzucenie skargi zaistniała w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a., orzec jak na wstępie. Odnosząc się natomiast do wniosku zawartego w piśmie z dnia 23 marca 2012 r. dotyczącego cofnięcia skargi, należy wyjaśnić, iż merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Natomiast gdy jest ona dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (np. skarżący nie uiścił wpisu lub nie uzupełnił innych braków skargi) sąd ograniczy się do odrzucenia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207). Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Skarga obarczona brakami fiskalnym lub formalnym takowego postępowania nie wszczyna, co oznacza, iż postępowanie takie nie może zostać umorzone.