II SA/Lu 175/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. J. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w przedmiocie nakazania doprowadzenia części budynku do stanu poprzedniego przy ul. N. w L. określonego w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2012r. poprzez: podstemplowanie deskowaniem samowolnie wykonanego stropu zgodnie ze stanem wykazanym w protokole dnia 21 sierpnia 2012r., usunięcie warstwy wykończeniowej gresu na samowolnie wykonanym stropie, który stanowi element dociążający oraz zdemontowanie wanny zainstalowanej na samowolnie wykonanym stropie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw, gdyż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu upada w chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 cyt. ustawy). W ocenie Sądu w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym art. 61 § 3 tej ustawy, bowiem wykonanie nałożonego na skarżącego obowiązku wykonania robót budowlanych ze swej istoty może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na względzie i na podstawie art. 61 § 3 powyższej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.