II SA/Lu 176/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 650/12 ze skargi Z.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego; w zakresie skargi kasacyjnej z dnia 4 lipca 2013r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 176/13 postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASDNIENIE Wyrokiem z dnia 16 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 650/12 ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. W dniu 12 czerwca 2013r. skarżący – po uprzednim złożonym wniosku - odebrał odpis wyroku z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym mu prawie wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku (k. 30 akt sądowych). W dniu 9 lipca 2013r. skarżący złożył do Sądu pismo zatytułowane "skarga" własnoręcznie podpisane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że pismo Z. W. z dnia 4 lipca 2013r. zatytułowane "skarga" należy potraktować jako skargę kasacyjną od wyroku WSA w Lublinie z dnia 16 maja 2013r., o sygn.. akt II SA/Lu 176. Skierowane jest ono bowiem do "NSA Warszawa za pośr: WSA Lublin", złożone w terminie otwartym, do wniesienia skargi kasacyjnej i z treści wskazanego pisma wynika, że strona skarżąca kwestionuje ustalenia przyjęte w sprawie II SA/Lu 176/13. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać jednak dla strony ujemnych skutków prawnych, a Sąd powinien takie pismo rozpatrywać zgodnie z jego treścią. W niniejszej sprawie skarżący wniósł jednak skargę kasacyjną osobiście, pomimo, iż został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia tego środka zaskarżenia. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby należał on do kręgu osób uprawnionych do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie bowiem z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Nadto skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź może ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 1 i § 2 cyt. ustawy). Wobec powyższego skargę kasacyjną Z. W. należało na podstawie art. 178 powołanej ustawy odrzucić.