II SA/Lu 183/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Referent Julia Polak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Decyzją z dnia [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie pozwolenia na przebudowę i rozbudowę (modernizację) istniejącej oczyszczalni ścieków (kategoria XXX) z drogą dojazdową, remontem ciągów komunikacyjnych na działce Nr 497, 498, 499/1, 499/2, 500/3, 500/2, 500/1, 503/2, 504/1, 507, 508, 511, 540/8, 540/13, przyłączem energetycznym SN do stacji transformatorowej przebiegającym przez działki o numerach: 540/10, 540/13, 540/8, 511, 508 i 507 w miejscowości M. O., gmina M. W uzasadnieniu decyzji podano, że wniosek o pozwolenie na budowę Gmina złożyła 23 września 2010r. dołączając do niego projekt budowlano-wykonawczy przebudowy (modernizacji) oczyszczalni ścieków - technologia; projekt budowlano-wykonawczy przebudowy (modernizacji) oczyszczalni ścieków. Modernizacja drogi dojazdowej oraz dróg wewnętrznych na terenie oczyszczalni - branża drogowa; projekt budowlano-wykonawczy przebudowy (modernizacji) oczyszczalni ścieków - branża elektryczna i AKPiA; projekt przebudowy stacji transformatorowej; projekt budowlano - wykonawczy zasilania stacji transformatorowej "SO 5" oczyszczalni ścieków - branża elektryczna; informację bioz oraz decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla w/w przedsięwzięcia. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że przebudowa i rozbudowa (modernizacja) istniejącej oczyszczalni ścieków będzie polegała na: wykonaniu kablowego zasilania energetycznego stacji transformatorowej SN, wykonaniu sieci wody technologicznej, montażu rezerwowej kraty schodkowej, montażu automatycznej kontenerowej stacji zlewczej ścieków dowożonych, montażu dodatkowej stacji polielektrolitu do usuwania związków biogennych, przebudowy układu korekty pH ścieków surowych, montażu układu automatycznej dezynfekcji kratek, przebudowie pompowni ścieków komunalnych, wymianie zastawek w komorach rozdzielczych, montażu dodatkowej dmuchawy i rusztów napowietrznych w reaktorze biologicznym, montażu biofiltra w hali krat oraz wymianie wentylatorów, wymianie napędu i zasilania osadników wtórnych, wymianie zgarniaczy, napędów i zastawek zagęszczaczy osadu, montażu automatycznej stacji poboru prób ścieków oczyszczonych, przebudowie i rozbudowie systemu modernizacji procesów technologicznych i terenu oczyszczalni, przebudowie i rozbudowie dróg i ciągów komunikacyjnych na terenie oczyszczalni i przebudowie stacji transformatorowej. Starosta stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy M. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy M. w dniu 23 grudnia 2002r. uchwałą Nr IV/14/02 i ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa L. Nr 13, poz. 787 z dnia 5 lutego 2003r., w którym inwestycja ma być zrealizowana na terenie oznaczonym symbolem IT2 - teren urządzeń oczyszczania i przesyłania ścieków. Podkreślił, że inwestycja spełnia także wymogi ochrony środowiska, co potwierdza przedstawiona przez inwestora decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia z dnia 28 lipca 2010r. wydana przez Wójta Gminy M. Organ zaznaczył, że planowane przedsięwzięcie realizowane będzie na terenie istniejącej oczyszczalni ścieków na działkach Nr: 497, 498, 499/1, 499/2, 500/1, 500/2, 500/3, 503/2, 504/1, 507,508, 511 i 540/8 należących do Inwestora oraz na działkach o numerach: 540/10 i 540/13, na które Inwestor posiada zgody właścicieli na wykonanie. energetycznej linii kablowej SN do stacji transformatorowej. Inwestycja nie jest zlokalizowana na terenach szkód górniczych, w obszarach. górskich lub leśnych, obszarach o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne; w strefach ochronnych ujęć wód podziemnych czy obszarze głównego zbiornika wody. Komunalna oczyszczalnia ścieków w M. zlokalizowana jest natomiast w dolinie rzeki Wieprz na terenie Nadwieprzańskiego Parku Krajobrazowego w odległości ok. 200 m od chronionego w ramach przedsięwzięcia Natura 2000 obszaru "Dolina Środkowego Wieprza". Inwestycja nie będzie powodowała pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków dla ochrony których powołano obszar Natura 2000. Przewidywany zakres robót nie będzie negatywnie oddziaływał na środowisko Parku Krajobrazowego, a realizacja przedsięwzięcia nie koliduje z zakazami obowiązującymi na terenie Parku, wprowadzonymi rozporządzeniem Wojewody z dnia 23 marca 2005r. w sprawie Nadwieprzańskiego Parku Krajobrazowego. Według organu oczyszczone ścieki wprowadzane do rzeki Wieprz będą spełniały wymagania Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984 z późn. zm.). Odnosząc się do zarzutu A. B. o braku dostępu inwestycji do drogi publicznej organ wyjaśnił, że zgodnie z oświadczeniem Wójta Gminy M. z dnia 22 października 2010r. na czas prowadzenia procesu inwestycyjnego oczyszczalnia będzie posiadać dostęp do drogi publicznej do ulicy K. poprzez działki o numerach: 515 i 137 (akt notarialny Rep. 442112010 z dnia 30.09.201Or.), 515/15 i 542/11, na których została ustanowiona służebność przechodu i przejazdu na rzecz każdoczesnych właścicieli działek 540/13 i 542/12, a na działki o numerach: 542/2, 516 i 540/13 zawarta została umowa dzierżawy w dniu 23 czerwca 2010r. z Syndykiem "F.-M." Sp. z o.o. w likwidacji. Wójt w swoim uzupełniającym oświadczeniu z dnia 25 października 2010r. stwierdził również, że dla potrzeb prawidłowego funkcjonowania oczyszczalni, jako odbiorcy ścieków, dostęp do drogi publicznej istnieje poprzez działki Nr: 513 (własność Skarbu Państwa - użytkowanie wieczyste Spółka Wodno - Ściekowa w M. i drogą dojazdową z ulicy K. przez działki Nr: 494 i 495 stanowiące własność A. B. Według organu jest to stan "zastany" przy zakupie działek Nr 494 i 495 przez A. B. i Gmina M. korzysta z tej drogi na zasadzie posiadania. Zaznaczono, że wobec sprzeciwu właściciela tych działek co do możliwości przejazdu do oczyszczalni, przed Sądem Rejonowym toczy się postępowanie w sprawie ustanowienia drogi koniecznej dojazdu przez te działki. Organ podkreślił, że do czasu rozstrzygnięcia Gmina ze względów technologicznych i społecznych musi z tej drogi korzystać, w innym przypadku oczyszczalnię trzeba byłoby zamknąć. Po rozpoznaniu odwołania A. B. Wojewoda zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Ponadto w myśl art. 35 ust. 1 pkt 4 ustawy prawo budowlane projekt powinien być wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Według organu przedłożone przez inwestora projekty warunki te spełniają. Inwestor przedłożył ponadto oświadczenia z dnia 22 września 2010 r. potwierdzające jego prawo do dysponowania działkami nr 540/13, 540/10 (zgody właścicieli działek na wykonanie energetycznej linii kablowej SN do stacji transformatorowej) oraz 497, 498, 499/1, 499/2, 500/1, 500/2, 500/3, 503/2, 504/1, 507, 508, 511, 540/8 (wynikające z umowy partnerskiej ze Spółką Wodno Ściekową w M. z dnia 26 października 2009 r.). Także ten organ stwierdził, że inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy M. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy M. w dniu 23 grudnia 2002r., Nr IV/14/02 ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa L. Nr 13, poz. 787 z dnia 5 lutego 2003r. według którego inwestycja zlokalizowana jest na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem IT2 - teren urządzeń oczyszczania i przesyłania ścieków. Organ zaznaczył, że wobec zaliczenia oczyszczalni ścieków zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257/2004, poz. 2573 z późn. zm.), do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko inwestor na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008r. Nr 199, poz. 1227) przedłożył decyzję Wójta Gminy M. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia z dnia 28 lipca 2010 r., którą orzeczono o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i podając m.in., że inwestycja będzie realizowana w celu poprawy stanu technicznego i technologicznego eksploatowanych urządzeń, a także parametrów odprowadzanych do rzeki Wieprz oczyszczonych ścieków. Przebudowa i rozbudowa oczyszczalni ścieków w M. z zastosowaniem nowych i nowoczesnych urządzeń technologicznych jest inwestycją proekologiczną, poprawiającą jakość odprowadzanych ścieków i negatywne jej oddziaływanie na otoczenie przez zastosowanie nowoczesnych rozwiązań technicznych zostanie ograniczone. W ocenie organu odwoławczego inwestycja ma także dostęp do drogi publicznej - ulicy K. poprzez działki nr 515/37, 515/15, 542/1, 542/2, 516, 540/13 co wynika z użytkowania wieczystego (działka nr 515/37- akt notarialny z dnia 30 września 2010 r., Nr rep. [...], służebności przejazdu i przechodu (działki nr 515/15 i nr 542/1- akt notarialny z dnia 26 października 2010r., Nr rep. [...]) oraz z prawa własności (działka nr 540/13,516 i 542/2- akt notarialny Nr rep. [...] z dnia 22 grudnia 2010 r.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. B. zarzucił decyzji Wojewody naruszenie przepisów postępowania poprzez błędne ustalenie, że nieruchomość objęta inwestycją budowlaną ma dostęp do drogi publicznej (tj. ul. K.) bez uprzedniego zapoznania się z odpisami ksiąg wieczystych prowadzonych dla działek znajdujących się na drodze pomiędzy miejscem inwestycji, a ul. K., tj. dla działek nr 515/37, 515/15, 542/1, 542/2, 516 i 540/13 i wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego organ był zobowiązany zweryfikować oświadczenie inwestora o posiadaniu dostępu do drogi w oparciu o księgi wieczyste dla tych nieruchomości. W ten sposób, jego zdaniem, doszło do naruszenia normy wyrażonej w art. 77 § 1 k.p.a., która zobowiązuje organ administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Skarżący podkreślił, że mimo stwierdzenia w decyzji organu I instancji, iż dojazd do oczyszczalni prowadzi także przez jego działki nr 494 i 495, nie wyrażał zgody na naruszanie przez Gminę M. przysługującego mu do tych działek prawa własności i Gminie nie przysługuje jakikolwiek tytuł prawny do korzystania z tych działek. Niewyjaśnienie tej kwestii, zdaniem skarżącego, należy zakwalifikować jako uchybienie polegające na niewykonaniu ciążącego na organach administracji publicznej obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, który został ustanowiony w art. 7 k.p.a. W jego ocenie podejmowane przez organy działania mają na celu wymuszenie na Sądzie Rejonowym wydanie korzystnego dla Gminy M. rozstrzygnięcia w sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej na działkach nr 494 i 495 do drogi publicznej, ulicy K., przy czym skarżący zauważył niekonsekwencję organów. W postępowaniu administracyjnym uważa się bowiem, że inwestycja ma dostęp do drogi publicznej, podczas, gdy w postępowaniu sądowym Spółka Wodno – Ściekowa, którą łączy z Gminą M. umowa partnerska z dnia 26 października 2009 r., zawarta w celu wspólnego zrealizowania projektu pod nazwą "Budowa kanalizacji ścieków bytowo-gospodarczych w M. - Etap II wraz z modernizacją oczyszczalni ścieków" (zgodnie z umową liderem przedsięwzięcia jest Gmina M.), utrzymuje, że takiego dostępu nie ma. Poza tym skarżący zwrócił uwagę, że według oświadczenia Wójta dojazd do ulicy K. będzie miał miejsce tylko w okresie realizacji inwestycji, natomiast dojazd docelowy będzie miał miejsce przez jego działki na podstawie służebności przejazdu. W jego ocenie złożenie przez Gminę M. pozwu o ustanowienie służebności drogi koniecznej nie przesądza jeszcze, że jego działki zostaną obciążone tym ograniczonym prawem rzeczowym. Warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę jest natomiast posiadanie przez obiekt budowlany dostępu do drogi publicznej zarówno w okresie jego budowy, jak i eksploatacji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda i podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zmianami ) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7. W sprawie nie budzi wątpliwości, że opisana w projekcie budowlanym inwestycja, polegająca na wykonaniu rezerwowego kablowego zasilania energetycznego stacji transformatorowej SN, montażu rezerwowej kraty schodkowej, montażu automatycznej kontenerowej stacji zlewczej ścieków dowożonych, montażu dodatkowej stacji polielektrolitu do usuwania związków biogennych, modernizacji układu korekty pH ścieków surowych, montażu układu automatycznej dezynfekcji skratek, remoncie i modernizacji pompowni ścieków komunalnych, wymianie zastawek w komorach rozdzielczych, montażu dodatkowej dmuchawy i rusztów napowietrznych w reaktorze biologicznym, montażu biofiltra w hali krat oraz wymianie wentylatorów, wymianie napędu i zasilania osadników wtórnych, wymianie zgarniaczy, napędów i zastawek zagęszczaczy osadu, montażu automatycznej stacji poboru prób ścieków oczyszczonych, modernizacji i rozbudowie systemu monitorowania procesów technologicznych i terenu oczyszczalni, przebudowie i rozbudowie dróg i ciągów komunikacyjnych na terenie oczyszczalni jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy M. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy M. w dniu 23 grudnia 2002r., Nr IV/14/02 (ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa L. Nr 13, poz. 787 z dnia 5 lutego 2003r.), według którego znajduje się ona na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem IT2 - teren urządzeń oczyszczania i przesyłania ścieków. Złożone wraz z wnioskiem inwestora projekty architektoniczno – budowlane: technologiczny, elektryczny i AKPiA, modernizacji drogi dojazdowej oraz dróg wewnętrznych, eketroeneretycznego przyłącza kablowego średniego napięcia i stacji transformatorowej zostały opracowane przez projektantów i sprawdzone przez osoby mające odpowiednie uprawnienia budowlane w określonej specjalności, potwierdzone decyzjami znajdującymi się w aktach sprawy. Z zaświadczeń Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wynika natomiast, że zarówno projektanci jak i sprawdzający są członkami Izby, a same oświadczenia były ważne w dacie sporządzania projektów. Również projekt zagospodarowania działki sporządzony w skali 1 : 500 spełnia wymogi określone w art.34 ust. 3 pkt.1 prawa budowlanego. Zgodnie z art.20 ust.4 prawa budowlanego projekty budowlane zawierają ponadto oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu ich zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestor uzyskał uzgodnienia z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczenia przeciwpożarowego z dnia 27 sierpnia 2010r, rzeczoznawcą do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy z dnia 27 sierpnia 2010r, z Państwowym Inspektorem Sanitarnym z dnia 15 września 2010r., Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w zakresie instalacji wody technologicznej, kanalizacji sanitarnej, elektroenergetycznej sterowania urządzeń i sygnalizacji. Przedstawiono postanowienie Wójta Gminy M. z dnia 28 lipca 2010r. wydane na podstawie art. 63 ust.2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U Nr 199, poz. 1227 ze zmianami) o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, a także decyzję z dnia 28 lipca 2010r. (z nieczytelnym oznaczeniem organu) o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W aktach znajduje się również decyzja Starosty z dnia 26 marca 2009r. w sprawie udzielenia Spółce wodno – ściekowej w M. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków z oczyszczalni do rzeki Wieprz oraz oświadczenie Wójta Gminy M. w trybie art. 34 ust.3 pkt.3 lit. b) ustawy prawo budowlane o możliwości połączenia działki z drogą publiczną. W świetle akt sprawy nie ulega wątpliwości, że inwestor spełnił także warunek dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Słusznie bowiem podkreślono w decyzji, że prawo do dysponowania przez inwestora na cele budowane działkami nr 497, 498, 499/1, 499/2, 500/1, 500/2, 500/3, 503/2, 504/1, 507, 508, 511, 540/8 pozostającymi, jak wynika z ewidencji gruntów, w użytkowaniu wieczystym Spółki wodno – ściekowej w M., wynika z umowy partnerskiej zawartej pomiędzy Gminą M., a spółką w dniu 26 października 2009r. Na mocy tej umowy strony zobowiązały się wspólnie realizować modernizację oczyszczalni ścieków. Z § 2 pkt 2 umowy wynika natomiast, że w sprawie realizacji tej inwestycji spółka upoważnia Gminę do występowania w jej imieniu. Jeśli chodzi o działkę nr 540/10 to w aktach sprawy znajduje się pismo Dyrektora K. – F. Spółka z o.o. o wyrażeniu zgody na budowę przyłącza energetycznego przez tę działkę. Pismem z dnia 16 września 2010r. także Syndyk F. – M. Spółki z o.o. wyraził zgodę na budowę przyłącza elektroenergetycznego przez działkę 540/13. Nie można również zgodzić się ze skarżącym, że inwestycja nie ma dostępu do drogi publicznej przez działki 515/37, 515/15, 542/1, 542/2, 516 i 540/13, jakkolwiek jest oczywistym, że wobec braku zgody skarżącego na przejazd przez jego działki 494 i 495, nie ma żadnych podstaw do twierdzenia o istnieniu dostępu od strony ulicy K. Powoływanie się przez Wójta Gminy na rzekomy "stan zastany’’ przy zakupie tych działek przez skarżącego nie może w żadnym razie usprawiedliwiać dalszego przez nie przejazdu. Wskazywana przez organ I instancji okoliczność, że jest to jedyna i optymalna droga dojazdowa do oczyszczalni nie ma żadnego wpływu na ocenę istnienia przesłanki dostępu do drogi publicznej. Słusznie natomiast zaznaczył organ odwoławczy, że inwestor posiada dostęp do drogi publicznej - ulicy K. W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć nie tylko dostęp bezpośredni, rozumiany jako graniczenie działki budowlanej z drogą zaliczoną do jednej z kategorii dróg publicznych, ale także dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej W rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma wykonanie przez Gminę prawa pierwokupu zorganizowanej części przedsiębiorstwa F.-M. Spółki z o.o. na podstawie oświadczenia Wójta Gminy M. o wykonaniu prawa pierwokupu złożone w formie aktu notarialnego w dniu 22 grudnia 2010 r. - Nr rep. [...]. W skład przedsiębiorstwa weszły również działki nr 540/13, 516 ,541 ,543 ,542/2 i 515/39. Z aktu notarialnego umowy kupna sprzedaży z dnia 26 listopada 2010r. wynika natomiast, że w księdze wieczystej nr LU1I/00257171/3 wpisano na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego bądź właściciela działki 540/13, i 542/2 służebność gruntową przejazdu i przechodu do drogi publicznej przez działki nr 544, 548/32,515/15 i 542/1. Jeśli zważyć, że działka 515/37 pozostaje w użytkowaniu wieczystym Gminy M., uzasadnione jest przekonanie o dostępie inwestycji do drogi publicznej, co potwierdza także oświadczenia inwestora z dnia 22 października 2010r., będącego także zarządcą dogi gminnej ulicy K. Wprawdzie z oświadczenia tego wynika, że Wójt powołuje się na prawo dzierżawy działek 540/11 (po podziale oznaczona nr 540/13), 516 i 542/2, to jednak w dacie orzekania przez organ odwoławczy działki te były już własnością inwestora. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje fakt żądania ustanowienia drogi koniecznej na rzecz Spółki wodno –ściekowej. Jak bowiem uznaje się w orzecznictwie w świetle treści art. 145 § 1 KC podstawową przesłanką ustanowienia drogi koniecznej jest brak odpowiedniego dostępu do drogi publicznej, co oznacza, że chodzi nie tylko o sytuację całkowitego braku takiego dostępu, ale także o taką, gdy nieruchomość ma wprawdzie dostęp do drogi, ale nie jest on odpowiedni z punktu widzenia zgodnego z przeznaczeniem korzystania z tej nieruchomości. Chodzi więc o to, by połączenie z drogą publiczną zapewniało wszelką niezbędną - ze społeczno - gospodarczego punktu widzenia - łączność z tą drogą, umożliwiając normalne, gospodarcze korzystanie z nieruchomości (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 7 lipca 1999 r. II CKN 786/98 OSNC 2000 z. 2, poz. 34). Przesłanki te podlegają badaniu w oparciu o konkretne okoliczności. Nie ma także racji skarżący upatrujący naruszenia art. 77 kpa w wydaniu decyzji bez uprzedniego zapoznania się z odpisami z ksiąg wieczystych, prowadzonych dla działek znajdujących się na drodze pomiędzy miejscem inwestycji, a ulicą K., co miałoby zweryfikować prawdziwość oświadczenia Wójta o dostępie do drogi publicznej. W postępowaniu administracyjnym zgodnie z art. 75 § 1 zd. 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Dokonując oceny dostępu do drogi publicznej organ oparł się na treści aktu notarialnego z dnia 26 listopada 2010r. w sprawie sprzedaży przedsiębiorstwa F.-M. Spółka z o.o., w którym szczegółowo podano numery ksiąg wieczystych poszczególnych nieruchomości objętych sprzedażą i opisano przysługujące im służebności. Z aktu można także wnosić o nieruchomościach obciążonych służebnościami przejazdu i przechodu, także z podaniem numerów ksiąg wieczystych. Nie było w tej sytuacji konieczności żądania ponownego ich przedstawienia, tym bardziej, że przecież sama skarżąca nie powoływała się na niezgodności pomiędzy treścią aktu notarialnego, a zapisami ujawnionymi w tych księgach. Dokonaną przez organy administracji ocenę materiału dowodowego uznać należy w tej sytuacji za właściwą. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami ) skargę należało oddalić.