II SA/Lu 184/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobiera się wpis (art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej ppsa, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 ppsa), a do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 ppsa). J. Z., wnosząc skargę nie uiścił należnego wpisu, który w rozpatrywanej sprawie jest wpisem stałym w kwocie 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Do skargi nie dołączył również jej odpisów w odpowiedniej ilości. W tej sytuacji skarżący został wezwany w trybie art. 220 § 1 ppsa do uiszczenia wpisu od skargi oraz w trybie art. 49 § 1 ppsa do złożenia 3 odpisów skargi. Do dokonania tych czynności zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwania i pouczenia zostały doręczone w dniu 23 marca 2011r. (k. 20 akt sądow.) córce skarżącego – L. Z., która jako dorosły domownik podjęła się oddania przesyłki J. Z., co oznacza, zgodnie z art. 72 ppsa, że doręczenie zostało skutecznie dokonane. Termin określony w wezwaniach upłynął bezskutecznie, gdyż skarżący nie uiścił wpisu od skargi, jak również nie uzupełnił braków skargi przez złożenie jej odpisów. W myśl art. 220 § 3 ppsa skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.