II SA/Lu 186/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2023 r., znak: SKO.41/5343/OD/2023 w przedmiocie wszczęcia postępowania oddala skargę. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2023 r., znak: SKO.41/5343/OD/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez A. I. spółkę z ograniczona odpowiedzialnością siedzibą w L. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...] nakazującej A. I. sp. z o.o. usunięcie pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych z miejsca postojowego i ustawienie ich w miejscu wyznaczonym w projekcie budowlanym, na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a., odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. znak: [...] Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy: A. I. sp. z o.o. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...], nakazującej spółce A. I. usunięcie pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych z miejsca postojowego i ustawienie ich w miejscu wyznaczonym w projekcie budowlanym. Wniosek złożono w pocztowej placówce nadawczej w dniu 8 września 2023 r., wniosek wpłynął do Kolegium w dniu 11 września 2023 r. We wniosku podniesiono, że w sprawie konieczne jest postępowanie dowodowe na okoliczność ustalenia szeregu okoliczności faktyczno prawnych, zaś jako podstawy nieważności wskazano podstawy z art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a. poprzez wskazanie naruszeń prawa zawartych w decyzji z dnia 14 czerwca 2022 r: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego a mianowicie art. 26 ust 1 i 2 w zw. z art. 3 ust 1 pkt 19, pkt 7 i pkt 32 ustawy o odpadach przez jego rażące naruszenie polegające na błędnej wykładni oraz zastosowaniu i przyjęciu, że A. I. jest posiadaczem odpadów w sytuacji, gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że A. I. nie może być uznana za posiadacza odpadów a tym samym za zobowiązaną do usunięcia wszystkich pojemników przeznaczonych do zbierania tychże odpadów komunalnych o kodach 20 01 01 papier i tektura, 20 01 39 - metal i tworzywa sztuczne, 20 01 02 - szkło, ustawionych w podziemiach budynku przy ul. [...] w L. i ustawienie tych pojemników zgodnie z projektem budowlanym dla tej nieruchomości, - z uwagi na obalenie domniemania, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości; 2. niewykonalność decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14-06-2022 r., znak: [...] oraz, że niewykonalność ta jest trwała i istniała w dacie wydania decyzji, z uwagi na to, że A. I. nie jest uprawniona do wykonania w/w decyzji, nie ma też możliwości jej wykonania, gdyż miejsce przewidziane w projekcie budowlanym w budynku należącym do członków Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] ma zbyt małe wymiary, aby mogły się tam pomieścić 3 dodatkowe pojemniki na odpady segregowane oraz, że brak jest przy tym możliwości wprowadzenia zmian projektowych w istniejącym już budynku w celu dostosowania go do zwiększonej ilości pojemników na odpady. Wyjaśniono, że w/w kwestie nie były przedmiotem rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2023 r. nr SKO.41.4766/OD/2022. Decyzja ta dotyczyła tylko i wyłącznie kwestii związanej ze statusem A. I. sp. z o.o., jako strony postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia 14-06- 2022 r., znak: [...], co wprost wynika z podstawy prawnej rozstrzygnięcia zawartej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2023 r. nr SKO41.4766/OD/2022 oraz uzasadnienia decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Lublinie odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uznając, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. nie może zostać wszczęte w sytuacji, gdy w tej samej sprawie zapadło już rozstrzygnięcie (istnieje powaga rzeczy osądzonej). W uzasadnieniu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przedstawiono tok czynności podejmowanych w związku z decyzją z dnia 14 czerwca 2022 r. wskazując, że decyzją z dnia 14 czerwca 2022 r. znak: [...] organ I instancji nakazał A. I. sp. z o.o. jako właścicielowi nieruchomości przy ul. [...] w L., usunięcie wszystkich pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych o kodach 20 01 01 - papier i tektura, 20 01 39 - metal i tworzywa sztuczne, 20 01 02 - szkło, ustawionych na miejscu postojowym dla pojazdów na w/w nieruchomości poprzez ich ustawienie zgodnie z projektem budowlanym dla tej nieruchomości w terminie do dnia 30 września 2022 r. oraz powiadomienie o wykonaniu obowiązku organu I instancji. Decyzja jest ostateczna. Wobec decyzji z dnia 14 czerwca 2022 r. A. I. sp. z o.o. złożyła do tut. Kolegium wniosek z dnia 30 października 2022 r. o stwierdzenie nieważności decyzji. Powyższy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został rozpoznany decyzją z dnia 30 grudnia 2022 r. znak SKO.41/4766/OD/2022, mocą której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z dnia 14 czerwca 2022 r. znak: [...] W treści decyzji Kolegium z dnia 30 grudnia 2022 roku powołano przepisy prawa i oceniono, że decyzja wydana przez Prezydenta Miasta L. nie narusza obowiązujących przepisów prawa - w kontekście żadnej z przesłanek stwierdzenia nieważności, o których mowa w art. 156 k.p.a., w szczególności oceniając, że nie można zgodzić się ze stroną postępowania, iż decyzja została skierowana do podmiotu niebędącego stroną. Strona skorzystała z prawa do złożenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SA/Lu 162/23. Postanowienie WSA w Lublinie o odrzuceniu skargi jest prawomocne. Obecnie A. I. sp. z o.o. złożyła kolejny wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...] 1.7032.28.2022, nakazującej spółce A. I. usunięcie pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych z miejsca postojowego i ustawienie tychże w miejscu wyznaczonym w projekcie budowlanym. Powołano jako podstawę prawną wniosku art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a. Kolegium, odwołując się do treści art. 61a § 1 k.p.a., wyjaśniło, że przez sformułowanie "inne uzasadnione przyczyny" (o których mowa w przepisie art. 61 a § 1 k.p.a.) należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Za taką przyczyną należy uznać sytuację, gdy w tej samej sprawie zapadło już rozstrzygnięcie (powaga rzeczy osądzonej). Warunkiem koniecznym pozwalającym na wydanie na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, jest stwierdzenie tożsamości stosunku administracyjnoprawnego występującego pomiędzy sprawą zakończoną wydaniem ostatecznej decyzji oraz powtórnym podaniem o wszczęcie postępowania administracyjnego. Tożsamość ta będzie istniała wówczas, gdy: występują te same podmioty w sprawie, gdy dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego, a do tego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Z uwagi na powyższe, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie stwierdziło, że w związku ze złożeniem wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, zobligowane było w pierwszej kolejności ocenić, czy w sprawie zaistniały przesłanki odmowy wszczęcia postępowania nieważnościowego. Kolegium wskazało na okoliczność istnienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022 i stwierdziło, że obecnie badany wniosek został złożony przez tożsamy podmiot, nadto wniosek ma tożsamy przedmiot - tj. dotyczy stwierdzenia nieważności tej samej decyzji, jakiej dotyczyło postępowanie zakończone ostateczną decyzją Kolegium z dnia 30 grudnia 2022 r. znak SKO.41/4766/OD/2022. Przedmiotem postępowania zakończonego decyzją z dnia 30 grudnia 2022 r. było ustalenie, czy decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. została dotknięta jakąkolwiek kwalifikowaną wadą wymienioną w art. 156 § 1 k.p.a., przy czym Kolegium nie było związane treścią złożonego wniosku. W konsekwencji powyższego Kolegium stwierdziło, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. nie może zostać wszczęte w sytuacji, gdy w tej samej sprawie zapadło już rozstrzygnięcie (istnieje powaga rzeczy osądzonej). Ubocznie Kolegium wyjaśniło, że z treści wniosku o stwierdzenie nieważności wynika, że w ocenie strony w celu rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności konieczne byłoby dokonanie ustalenia szeregu okoliczności faktycznoprawnych (pkt 1-6 wniosku), zaś w ramach postępowania z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego. Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie zostało zaskarżone przez A. I. spółkę z ograniczona odpowiedzialnością siedzibą w L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze zarzucono postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 61a § 1 k.p.a. art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a. przez jego błędną wykładnię i zastosowanie i przyjęcie, że w niniejszej sprawie istnieje przeszkoda do wszczęcia postępowania w spawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. znak: [...] z powodu powagi rzeczy osądzonej, w sytuacji, gdy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 grudnia 2022 r. znak: [...], która zdaniem organu stanowi przeszkodę w rozpoznaniu wniosku skarżącego nie rozstrzygała podstaw nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. w zakresie o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a., a z samej decyzji jasno wynika, że nie rozstrzygała ona kompleksowo nieważności decyzji w zakresie każdej z przesłanek określonych w art. 156 k.p.a., a z uzasadnienia wręcz wynika, że decyzja SKO dotyczyła ustalenia nieważności decyzji Prezydenta tylko w zakresie jednej z przesłanek tj. dotyczącym stron postępowania - art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., nie zachodzi zatem tożsamość spraw z uwagi na inną podstawę prawną obu wniosków. W związku z powyższym w skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Lublinie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej jako: "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Do takiej kategorii rozstrzygnięć należy zaliczyć zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, jego zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie postanowienia następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Skarga w sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając w sprawie organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ administracji nie naruszył reguł wynikających z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego. Organ zebrał i rozważył wyczerpująco materiał dowodowy konieczny do rozstrzygnięcia sprawy. W takim też zakresie ustalił stan faktyczny i wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy. Organ nie naruszył dyspozycji art. 6 k.p.a. Zasada legalizmu (praworządności) oznacza, że organ musi działać na podstawie i w granicach prawa. W sprawie organ działał na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2023 r., znak: SKO.41/5343/OD/2023, którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. znak: [...] W ocenie Kolegium postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. nie mogło zostać wszczęte w sytuacji, gdy w tej samej sprawie zapadło już rozstrzygnięcie, a więc istniała powaga rzeczy osądzonej. Kolegium w tym zakresie wskazało na istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022 i stwierdziło, że obecnie badany wniosek został złożony przez tożsamy podmiot, nadto wniosek ma tożsamy przedmiot - tj. dotyczy stwierdzenia nieważności tej samej decyzji, jakiej dotyczyło postępowanie zakończone ostateczną decyzją Kolegium z dnia 30 grudnia 2022 r. znak SKO.41/4766/OD/2022. Przedmiotem postępowania zakończonego decyzją z dnia 30 grudnia 2022 r. było ustalenie, czy decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. została dotknięta jakąkolwiek kwalifikowaną wadą wymienioną w art. 156 § 1 k.p.a., przy czym Kolegium nie było związane treścią złożonego wniosku. W realiach przedmiotowej sprawy takie oceny i ustalenia należy w całości podzielić albowiem wynikają one wprost ze zgromadzonych w sprawie dowodów w postaci dokumentów, w tym w szczególności z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak SKO.41/4766/OD/2022. Żądaniem, którego uwzględnienia odmówiono w przedmiotowej sprawie, był wniosek A. I. spółki z ograniczona odpowiedzialnością siedzibą w L. z dnia 8 września 2023 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...] (k.84-88 akt administracyjnych organu II instancji). Żądanie takie, tj. żądanie A. I. spółki z ograniczona odpowiedzialnością siedzibą w L. dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...], zostało już jednak rozpoznane albowiem wniosek A. I. spółki z ograniczona odpowiedzialnością siedzibą w L. z dnia 8 września 2023 r. był kolejnym wnioskiem A. I. spółki z ograniczona odpowiedzialnością siedzibą w L. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...], przy czym ten wcześniejszy wniosek z dnia 30 października 2022 r. został rozpoznany ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41.4766/OD/2022, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...] (k.3-5, 51-54 akt administracyjnych organu II instancji). Fakt, że w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...] wydano już wcześniej ostateczne rozstrzygnięcie stanowi podstawą prawną do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przez "inne uzasadnione przyczyny", o których mowa w tym przepisie rozumie się w szczególności stan zawisłości sprawy w postępowaniu wszczętym uprzednio, jak też istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji rozstrzygającej sprawę (stan rei iudicata). Warunkiem koniecznym do wydania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, jest stwierdzenie tożsamości stosunku administracyjnoprawnego występującego pomiędzy sprawą zakończoną wydaniem ostatecznej decyzji oraz powtórnym podaniem o wszczęcie postępowania administracyjnego. Tożsamość spraw administracyjnych zachodzi w przypadku, gdy występują w nich te same podmioty, dotyczą one tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy, przy czym przez stan faktyczny sprawy należy rozumieć stan faktyczny, mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a więc mieszczący się w ramach hipotezy normy prawnej, która stanowiła podstawę do rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podziela w tym zakresie stanowisko Kolegium, że pomiędzy sprawą zakończoną ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41.4766/OD/2022, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...], a sprawą opisaną we wniosku strony z dnia 8 września 2023 r., występuje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Obecnie wniesione żądanie złożone zostało przez ten sam podmiot ([...] spółkę z ograniczona odpowiedzialnością siedzibą w L.) i dotyczy stwierdzenia nieważności tej samej decyzji (decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...]), co żądanie zawarte we wniosku z dnia 30 października 2022 r. Nie zmienił się ani stan prawny, ani stan faktyczny, w zakresie warunkującym stosowanie normy prawnej, która stanowiła podstawę do rozstrzygnięcia sprawy. Nie są przy tym zasadne zarzuty skarżącego dotyczące braku powagi rzeczy osądzonej z uwagi na sposób, w jaki Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało uprzednio złożony wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji. Organ administracji nie jest związany zarzutami zawartymi we wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji. Wniosek strony w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i jego uzasadnienie nie są wiążące dla organu, który musi z urzędu zbadać, czy zaskarżona decyzja nie jest dotknięta chociażby jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Z uwagi na powyższe należy przyjąć, że przedmiotem postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022 było ustalenie, czy decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r. została dotknięta jakąkolwiek kwalifikowaną wadą wymienioną w art. 156 § 1 k.p.a. Sentencja rozstrzygnięcia tej decyzji nie została również ograniczona do którekolwiek z pojedynczych przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., lecz opiewa w ogólności na odmowę stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...] Powyższe w pełni pozwala na stwierdzenie, że pomiędzy sprawą zakończoną ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41.4766/OD/2022 oraz żądaniem zawartym we wniosku strony z dnia 8 września 2023 r., występuje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Na marginesie już więc tylko należy wskazać, że także w obecnym wniosku z dnia 8 września 2023 r. powołano się na te same podstawy prawne żądania stwierdzenia nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a.), co we wcześniej już rozpoznanym wniosku z dnia 30 października 2022 r. Co więcej pomimo częściowo różnego sformułowana zarzutów wniosków oba wnioski odwołują się w istocie do tych samych kwestii związanych z własnością miejsca, na którym posadowione są pojemniki na odpadki i ustalenia, czy miejsce to jest rzeczywiście miejscem parkingowym, kwestii tego kto jest wytwórcą i właścicielem odpadów oraz właścicielem pojemników na odpady, w tym właścicielem odpadów już po ich umieszczeniu w pojemnikach, jak też możliwości fizycznego składowania wszystkich pojemników w miejscu przewidzianym w projekcie. W sytuacji zatem, gdy wniosek strony dotyczy sprawy, która była już przedmiotem postępowania i została już rozstrzygnięta ostateczną decyzja administracyjną to ponowne wszczęcie oraz prowadzenie postępowania i ponowne wydanie decyzji w tej sprawie jest niedopuszczalne. Bez znaczenia dla takiej oceny pozostają przy tym zarzuty skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że w istocie koncentrują się one na kwestii prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022. W szczególności już w petitum skargi podniesiono, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 grudnia 2022 r. znak: [...] nie rozstrzygała podstaw nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. w zakresie o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a., a z samej decyzji wynika, że nie rozstrzygała ona kompleksowo nieważności decyzji w zakresie każdej z przesłanek określonych w art. 156 k.p.a., a z uzasadnienia wręcz wynika, że decyzja SKO dotyczyła ustalenia nieważności decyzji Prezydenta tylko w zakresie jednej z przesłanek tj. dotyczącym stron postępowania - art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. Jednakże jakiekolwiek zarzuty i twierdzenia dotyczące ewentualnej niezgodności z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022 nie mogą być w niniejszej sprawie uwzględnione z tego podstawowego względu, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022, lecz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2023 r., znak: SKO.41/5343/OD/2023 o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Sąd w niniejszym postępowaniu nie weryfikuje legalności (zgodności z prawem) decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022, lecz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2023 r., znak: SKO.41/5343/OD/2023. To czy przy wydawaniu decyzji z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022, Samorządowe Kolegium Odwoławcze kompleksowo rozpoznało kwestię nieważności decyzji w zakresie każdej z przesłanek określonych w art. 156 k.p.a., jak też czy z poszanowaniem reguł określonych w art. 107 § 3 k.p.a. wyjaśniło przesłanki natury faktycznej i prawnej wydanego rozstrzygnięcia, w tym w szczególności wyczerpująco odniosło się w uzasadnieniu decyzji do każdego z naruszeń zarzucanych przez wnioskodawcę, nie świadczy w żaden sposób o braku przedmiotowej tożsamości obu tych spraw. O ile skarżący uznawał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022 za nieprawidłową to powinien skutecznie ją zaskarżyć. Wtedy tego rodzaju zarzuty mogłyby zostać uwzględnione przez rozpoznawaniu skargi. W obecnie rozpoznawanej sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia pozostaje postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2023 r., znak: SKO.41/5343/OD/2023 jakiekolwiek zarzuty dotyczące niezgodności z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41/4766/OD/2022, uznać należy za prawnie irrelewantne. Reasumując stwierdzić należy, że pomiędzy sprawą zakończoną ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: SKO.41.4766/OD/2022 oraz żądaniem zawartym we wniosku strony z dnia 8 września 2023 r., występuje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Fakt zaś, że w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: [...] wydano już wcześniej ostateczne rozstrzygnięcie stanowił uzasadnioną podstawą prawną do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, natomiast argumentacja skargi pozostaje bez znaczenia dla wyniku niniejszej formalnie, a nie merytorycznie zakończonej sprawy przedmiocie żądania stwierdzenia nieważności decyzji. Z tych też względów i w związku z przywołanymi wyżej przepisami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.