II SA/Lu 191/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na działalność organów nadzoru budowlanego z udziałem Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie postanawia: odrzucić skargę. M. O. (dalej także jako: skarżący) 2 lutego 2024 r. wniósł skargę na "A. G. i J. I. O. o składanie fałszywych oświadczeń do nadzoru budowlanego w O. L. Podmiotem skargi jest składanie fałszywych oświadczeń" przez matkę i siostrę skarżącego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 marca 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego pisma z 31 stycznia 2024 r., zatytułowanego jako "skarga" poprzez jednoznaczne określenie charakteru tego pisma tj. wskazanie, czy pismo stanowi: a) skargę na akt, czynność, bezczynność, przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej (należy wskazać przedmiot skargi oraz skarżony organ), b) innego rodzaju pismo (należy wskazać przedmiot żądań – czego pismo dotyczy oraz wskazać organ, którego działalności pismo dotyczy). Skarżący został pouczony, że odpowiedzi na wezwanie należy udzielić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący wskazał, że skargę wnosi na "A. G. O. oraz J. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, gdyż A. G. i J. O. złożyli fałszywe zeznania do nadzoru budowlanego w O. L.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kognicja sądu administracyjnego obejmuje prawne formy działania organów administracji publicznej, które – co do zasady – zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz w innych przepisach odrębnych. Ustalenie, że przedmiotem skargi jest akt lub czynność, które nie zostały wymienione w przywołanych przepisach jest negatywną przesłanką procesową i stanowi podstawę odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na działanie osób fizycznych (A. G. O. i J. O.), nie zaś organów administracji publicznej. Skarga dotyczy "składania fałszywych oświadczeń", nie obejmuje zatem żadnej z form działania organów administracji publicznej (takich jak np. wydanie decyzji lub postanowienia, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania). Sąd administracyjny powołany jest wyłącznie do kontroli działalności organów administracji publicznej, a nie innych podmiotów (np. osób fizycznych) – zatem działanie innych podmiotów nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Stwierdzenie, że zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej nie może być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, uniemożliwia merytoryczną ocenę skargi. Sąd uznał, że pismo skarżącego nie dotyczy działania organu administracji publicznej w żadnej z przewidzianej w ustawie form. Sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.