II SA/Lu 193/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] lutego 2020 r. (data nadania – k. 14) Państwowe Gospodarstwo Wodne [...] (reprezentowane przez [...] P. K.) wniosło za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie ww. organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Wójta Gminy D. K. z dnia [...] r. nr [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji w postaci budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na części działki nr ewid. [...] w miejscowości C., gmina D. K.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Kolegium wyjaśniło, że w ramach autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględniło skargę i w całości uchyliło własne postanowienie z dnia [...] r., stwierdzając przy tym, że działanie Kolegium nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane pkt 1 i 2 tego unormowania) stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...], kwestionującej prawidłowość postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, stało się bezprzedmiotowe, albowiem organ ten postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i uchylił własne postanowienie z dnia [...] r., jednocześnie umarzając postepowanie w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od kwestionowanej przez stronę skarżącą decyzji Wójta Gminy D. K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy (k. 78-79 akt adm.). Podkreślić należy, że powołane wyżej postanowienie autokontrolne zostało wydane z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w ww. przepisie. Ponadto – jak ustalono na podstawie rozmowy telefonicznej z pracownikiem SKO w B. P. (zob. notatka urzędowa – k. 23 akt sądowych) – postanowienie to stało się prawomocne. Wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia. Zasadne jest jednak jednocześnie w tej sytuacji zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw, o czym orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. ONSA i WSA 2009/4/63, LEX nr 463487). Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.