II SA/Lu 198/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatowego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego przez Fermę Drobiu A. W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego ocenie wykonanie jej spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci niewystarczającej wentylacji kurnika, co w konsekwencji doprowadzić może do powstania znacznej szkody w postaci utraty życia przez kurczęta. Na taką możliwość wskazuje dołączona do skargi informacja pochodząca od lekarza weterynarii z dnia 30 stycznia 2014 r. oraz protokół kontroli z dnia 5 lutego 2014 r. sporządzony przez Powiatowego Inspektoratu Weterynaryjnego w K., w której wykazano, że poziom stężenia gazów przy wyłączonych wentylatorach przekracza dopuszczalne wartości zaś po włączeniu wentylatorów stężenie gazów spadło do wartości dopuszczalnej. Z dołączonej do skargi informacji lekarza weterynarii z dnia 30 stycznia 2014 r. wynika, że ograniczenie wentylacji poprzez wprowadzenie sztywnego czasowego programu, nie uwzględniającego szeregu zmiennych, w tym wieku ptaków, obsady, temperatury, wilgotności wewnętrznej kurnika oraz warunków atmosferycznych na zewnątrz obiektu, stwarza duże niebezpieczeństwo zaburzenia dobrostanu, a w konsekwencji spowodowanie znacznych strat ekonomicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z dnia 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1706/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu okoliczności przedstawiono przez skarżącego dowodzą, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił jak na wstępie.