II SA/Lu 199/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego na remont mieszkania p o s t a n a w i a I. przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji, utrzymującą się z renty inwalidzkiej w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie [...] złotych, zamieszkującą w [...] części domu o powierzchni [...] m2. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania przesłanek przyznania prawa pomocy unormowanych w cytowanym przepisie wymaga uwzględnienia sytuacji materialnej osoby wnoszącej o przyznanie prawa pomocy oraz wysokości ciążących na niej obowiązków ponoszenia kosztów w toku postępowania. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca będąc osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji, utrzymującą się z renty inwalidzkiej w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie [...] złotych nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie dysponuje bowiem ona środkami finansowymi, które umożliwiałyby jej poniesienie kosztów postępowania. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca nie musi w niniejszej sprawie ponosić kosztów sądowych będąc od obowiązku ich ponoszenia zwolnioną, jej żądania zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za bezzasadne a tym samym za nie podlegające uwzględnieniu. Z tego powodu referendarz sądowy uwzględnił wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.